Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De mirabili victoria

ſeculariū quaſi innocēs agnꝰ imꝑita Ferietiā viuit in caſtitate ſobrietate ꝯtinētia. deo deuota. ꝓhibens fieri occiſionesrapinas ceterasqꝫ violentias om̄ibꝰ hisqui ad dictā obedientiā ſe volūt exhiberePropter hec ergo ſil̓ia ciuitates opidacaſtra/ ſe ſummittūt regio filio/ fidelitateꝫſibi ꝓmittētes. Quō ita vt p̄fertur ſe habente nōnulle queſtiōes emergūt ad ſuideclaratōem doctas aīas alliciūt. Uerbigratia An credi debeat vera nature hūanepuella. an in ſil̓eꝫ effigiē phantaſticā trāſformata. Scd̓o an ea facit poſſint hūanitus fieri ab ipſa. an eam ab aliqua ſuꝑiori cauſa. Tertia ſi ſuꝑiorem cauſaman bonā. ſcꝫ ſpm̄ bonū. an̄ malā vtputa ſpm̄ malū. Quarta an eius verbis/ fiducia ſit exhibenda eius oꝑa tanqͣꝫ diuinitus facta ſint approbāda. an phitonicailluſoria Quia vero circa has aūt ſil̓esqueſtiūculas alij alij/ aliter al̓r ſentiūt/quatinus vtriqꝫ ſua defenſiōe valeāt exſacris litteris teſtimonia ꝓferre/ pn̄s hocopuſculū aſſerēdo ſꝫ collatiue dictādooffert quaſdā ꝓpoſitōes vna ꝑte Rurſusquaſdā pro alia. modo ꝓbleumatico/ prouocās ſubtiliora ingeniā/ ad intelligētiāꝓfundiorē. Hoc tn̄ mēoriter cōmendādo ad ſentētiandū aliqͥd ſecure in hac materia/ neceſſe ē hꝰ puelle mores. verba. opera. ceterosqꝫ geſtus/ taꝫ quos hꝫ ſolitariaqͣꝫ eos qͦs hꝫ alijs in publico et ceterasſue vite circūſtātias ad liquidū p̄agnoſcere an ea reuelat prenūciat/ ſꝑ vera inueniāt̉. Ueꝝ in ſequētibꝰ ponēda/ accipidebent iuxta cōis fame relatōeꝫ a pluribꝰfide dignis ad has ꝑtes tranſſatamPrima propoſitio. Hanc eſſe vera puellā verā nature humane ꝑſonā eſt ſimpl̓r aſſerendū. Hecꝓpoſitio patet. qꝛ nedū ph̓oꝝ regula canit oꝑatio arguit formā. quinimo ſaluator noſter teſtat̉ ex oꝑbꝰ cognitōem accipiendā Quia igit̉ hec iuuēcula inuenit̉ꝯtinue cōformis alijs hoībꝰ in actibꝰ hūanis loquendo eſuriendo comedēdo bibēdo vigilādo dormiēdo ceteris hmōi/ qͥsdicere audeat fore verā nature hūane ꝑſonā qͣꝫ de alijs cōicātibꝰ ſecū in ſimilibus humane nature ſignis? igitur. ⁊c̄. Secūda propoſi.

Ordinariū ꝓphetie tp̄s fuit antixp̄i aduētum/ durās in exordio naſcētis eccl̓ie cuꝫoꝑatōe miraculoꝝ Hec ꝓpoſitio a ſacrisdoctoribꝰ declarat̉ ex eo totū veteris teſtamenti tēpus fuit figurale ad p̄nunciā xp̄i aduentū corꝑis. ſui miſtici futu ſtatu Sil̓r in pͥmitiua eccl̓ia plures legunt̉ fuiſſe ꝓphete Et quia ea tūc p̄dicabātur oēm humane facultatis cognitionētranſcēdūt. neceſſariū fuit adhibere ſigna oꝑa miraculoſa quibꝰ hmōi dicta cōfirmarent̉. Alioquī minꝰ ſufficienter fuiſſeꝓuiſum ſaluti humani generis. Iuxta qd̓ait grego. planta recēter terre infixa/ indiget frequēti irrigatōne vt bene radicatacōualeſcat. igitur. ⁊c̄. Tertia propoſitioCurrētibus iam diebꝰ/ indigne cenſetur interdū quaſdā ꝑſonas ſuſcitari adphetie ſpūm moueri ad oꝑatōem miraculoꝝ. Hec ꝓpoſitio eſt auguſtini in deciuitate dei. etiā extrahi pōt ex doctrinagreg. Cuiꝰ declaratō etiā ex eo patꝫ qꝛ ſaluatoris ore nobis eſt ꝓmiſſum. ipſe nobiſcū eſt vſqꝫ ad ꝯſummatōem ſeculi. dirigens genꝰ humanū manuſue prouidētieprout oportunitas noſtre ſalutis expetitSicut enī poteſtatē ſuā non alligauit ſacramētis ita nec alligauit alicui tēporilocis aut ꝑſonis quinimo in multis eiusmiſeratiōibus ſemꝑ aſſiſtit hūano genericōgrua remedia auxilia prouidēdoenim ait yſaias abbreuiata eſt manus domini vt poſſit redimere igit̉ ⁊c̄. igit̉reuelatōe occultorū oꝑatiōe miraculoꝝgenus humanū indiget excitari reuocari nūc in vno populo nūc in alio/ pie cenſendū eſt talia nobis denegari igit̉. ⁊cͣ.Quarta propoſitio Sacris cōſonat litteris/ fragilē ſexū innocentē etatē/ exhibitā a deo fuiſſe populis regnis/ letā ſalutē. Hec ꝓpoſitōpatet qꝛ teſte apl̓o eligit deus īfirmadi vt fortia queqꝫ cōfundat. Hinc exēplariter ꝓcedēdo legit̉ de delbora heſter Iudith īpetratā fore ppl̓o dei ſalutē. At danielē in pueritia ſuſcitatū ad liberatōꝫ ſuſanne. Sic dauid in iuuētute golyā proſtrauit. Nec immerito quia hoc modo fiteuidētior diuine pietatis affluētia ne homo ſuis viribꝰ aſcribat ſed deo potiꝰ grāꝝ

P

Q