De verbis domini

eſt miſereri ſꝑ ⁊ ꝑcere. Ip̄ius deniqꝫ vox eſtilla ad moyſen. Clamabunt inqͥt ad me. etego exaudiā eos. qꝛ miſericors ſum. Tertecū tales ac tātos hēam pr̄onos ⁊ aduocatos interceſſores ⁊ adiutores. quē timebo;Nōne dignꝰ ero vel ꝑatin/ nōne ip̄i dignierūt vt ꝑ eos ⁊ ꝓpter obtineā quācunqꝫpetiero gr̄am. ⁊ grāmp gr̄a. Suꝑna etenīpietas q̇ primā grām dedit .i. bonū velle. dabit ⁊ ꝑficere ꝓ bona volūtate .i. grām ꝓ gr̄aſcd̓am ꝓ prima. addat ⁊ ꝑſeuerantiā .i. grāꝫtertiā ꝓ ſcd̓a. et ita mīa eius ſubſeq̄tur meoībꝰ diebꝰ vite mee. Ad extremū v̓o gratiāet gl̓am dabit dn̄s grām boni finis. gl̓iameterne btītudinis ¶ Ubi notandū ꝙ vnaq̄libꝫ bōa oꝑatio nr̄a; ⁊ regr̄atoria ē p̄teritorū/ et meritoria futuroꝝ/ dei donoꝝ futurorū inqͣm tā in pn̄ti qͣꝫ in futura vita. Qd̓ ſatis exprimere videt̉ pſalmi. lxix. titulꝰ qui īſcribit̉ pſalmꝰ dauid in rememoratione ꝙſaluum fecit eū dn̄s. Pſalmꝰ bonā oꝑationē ſignificat. q̄ oꝑatio fieri dr̄ ī remēoratōeꝙ ſaluū eū fecit dn̄s .i. in gͣtiarūactionē. Incuius tamē pſalmi fine ſcriptum eſt. ¶ Adiutor meꝰ et liberator meꝰ es tu. adiutor videlicet ad gͣtiā. liberator a corruptōe ad gloriaꝫ capeſcēdā. Sicut ergo pctm̄ aliqd̓/ pena eſt pctī p̄cedētꝭ/ et cauſa ſubſequētꝭ itae regiōe virtꝰ ē donū virtutis p̄cedentis/ ⁊cauſa ſubſequētꝭ. ⁊ nihilomin. vtriuſqꝫ tāvirtutis videlicꝫ qͣꝫ pctī retributio māet ineternū. Ecce qͥbꝰ meritis ⁊ qͥbus modis obtinere poſſū regnū eeloꝝ. ¶ Sꝫ obſiſtet fortaſſis antiqꝰ ille aduerſariꝰ. ⁊ calūniabit̉ iniuſtū eē vt alienis p̄cibꝰ et nō ꝓprijs operibꝰqͥſqͣꝫ ſaluetur. Ad verbū iſtud fateor expaueſcerē. niſi magna mea merita recognoſcerem. Habeo autem duo merita magna ⁊ valida et merito ꝓ his ingrediar in locum tabernaculi admirabilis vſqꝫ ad domum dei¶ Et pͥmū qͥdem ē dn̄i mei paſſio Scd̓mꝟo mei ē. ⁊ ip̄iꝰ oꝑatio. etiā ſi minimū quidoꝑatꝰ fuero. Etia ſi vel vnum in fine vite gemitū edidero Quacūqꝫ inquit hora pctōringemuerit ſaluꝰ erit. Primū opꝰ operatꝰ ēdn̄s meꝰ ꝓ me ⁊ ſine me. ⁊ qꝛ merito eiꝰ ipſenon eguit/ mihi dedit? Scd̓m opus operat̉mecū ⁊ ī me et eiꝰ meritū mihi totū dat. acꝓ eo et p̄miū dabit. Atqꝫ ita verū ē ꝙ electi deo dicūt Om̄a em̄ oꝑa nr̄a oꝑatus esnobis. Primū meritū ianuā mihi regni celeſtis reſerat. ſecūdū in beatitudine ſedē collocat. ¶ De primo ſcriptum eſt. Occiſus

es et redemiſti nos deo in ſanguine tuo/ etfeciſti nos deo noſtro regnum ⁊ ſacerdoteset regnabunt ſuꝑ terrā/ terrā vtiqꝫ viuētiū.Item xp̄us ꝓ peccatis noſtris mortuus ē.iuſtus ꝓ iniuſtis. vt nos offerret deo. Etmagilter Petrus in ſententijs. Nō potuitpatefieri regni aditus. ⁊ fieri ſalus; niſi permoriē vnigeniti cuius tanta fuit hūilitaset patiētia. vt merito eius patuerit in eumcredentibꝰ regni aditus. ¶ De ſcd̓o ſcriptum eſt. Unuſquiſqꝫ ꝓpriam mercedē accipiet ẜm ſuū laborē Et alibi. Oīs mīa locū.vnicuiqꝫ tribuet ẜm meritū oꝑm ſuorum ⁊ẜm intellectū ꝑegrinatiōis eius Bn̄ auteꝫdicit̉ ẜm intellectū ꝑegrinatiōis eius. qꝛ ſecundū ꝙ magis aūt minus ſe hic ꝑegrinūquiſqꝫ eſſe intelligit. et iuxta intellectu/ veram patriā inqͥrit. ẜm hoc magis ant minꝰin regno claritatis hēbit. Attn qui vel vltimus erit in regno (vtpote qͥ illud ſibi ꝯqͥſierit vno ſolo gemitu vel vno aque frigidepotu) ſcimus ꝙ tantā gl̓am hēbit qͣꝫtā necoculus vidit nec auris audiuit nec in corhoīs aſcēdit. ¶ Quid aūt putas illi erit. qͥa primo mane in vinea domini laboransſuſtinuit pondꝰ diei ⁊ eſtus ⁊ in celo repofuit ſudores ſuos? Hoc īeſtimabile ē. Cūergo mihi merita ad regni aꝑtio nē. ſuppetantet ad ſedis collocationem. qͥd eſt iamvn̄ deſꝑare hēam p̄ſertim cū ad thronūglorie tātis interceſſoribꝰ qͣꝫtos ſupra memoraui fultus accedā ¶ Hoc in me frēs exvoce cuiſſibet electi ⁊ dilecti deo. nō p̄ſumptūoſa arrogantia. ſed pia ⁊ humili confidentia tranſfiguraui. que me indicta ſequāturignorans. ſed de diuina mīa non deſperāsNon enim his ꝑuenturuꝫ me diffinio qd̓quidem ſolus nouit deus. ſed modū p̄ſcribo quo ꝑuenire debeat oīs dei electꝰ. Hecex his ſil̓ia diabolo temptanti ⁊ peccatumſue diffidentie vel deſꝑatiōis ingerere volēti ſoleo reſpondere. ne quando p̄ualeat inimicus meus ſuper me At ſi quando me cōgitatio in conſpectu diuine maieſtatis rapuerit ibi certe longe aliter procedo. quiatunc me puluerem cineremqꝫ eſſe recognoſco. Tunc me peccatorem miſerrimum etſupplicio digniſſimam ꝓfiteor et cum omni reuerentia veniam dep̄cor. Tunc quaſiſuperterrā ſto et alas ſubmitto quas in altercatione diaboli quaſi in celo volans extenſas teneo. vt ſemꝑ ⁊ coram diabolo erectus inueniar. et humilis coram deo.

E