Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Decimanona poſt penthe.

F3

benignitas. mox nanqꝫ/ ſuam deferentiūqꝫ fidem intuitus eum a pctīs tanqͣꝫ egritudinis radice primitus abſoluit. Deinde agnita inculpataqꝫ blaſfemoꝝ iudeorum cogitatōne/ ſanitati reſtituit. Uigorem inſuꝑ. domū vſqꝫ ꝑgendi/ grabātūqꝫ ferendi cumulauit Tolle inqͥt grabatūtuū vade in domū tuā hec humanis oꝑbus/ arte magica ꝓueniūt/ aitmonicus rapax ad eneā eneyd̓. xij. maiorait deus. Non adhibitꝰ eſt herbaꝝ ſucus. ꝑegrinorū vis lapidū. ſed ſolo iubentis ſono/ repente exiliūt nerui. nutāt venemedullis ſanguineqꝫ introrſus imbibitꝭcaleſcūt oſſa rubet cutis. inertia languidaqꝫ olim mēbra ꝓprijs exultant officijsreſtitui. En grande ſtupendūqꝫ miraculum. An preclariſſima humanitatis xp̄idignitas que tanto in oꝑe diuinitati ſubſeruiuit/ vera enī ꝓbabilitate dici p̄t (quāuis ꝯtrariū dn̄s Durādus opinet̉. iij. ſen.di. ix) in om̄ibꝰ xp̄i miraculis/ ſua hūanitas propter ipſiꝰ ad verbū ypoſtaticamvnionē/ tanqͣꝫ cauſa ſcd̓a principaliſſimacōicauit. in hoc eminēs eſt quedā ip̄ius(vt ita loquar) om̄ipotentia p̄rogatiuaſingularis ſuꝑ ceteros homīes ſanctosquos tm̄ modo meritorie ſine eorū cauſali ꝯcurſu/ mirabilia patrata ſunt Exurge nunc quiſqͥs ades/ tolle grabatū ꝓpriefragilitatis. vade pedibꝰ mentis ī domūhanc in audis tam glorioſum opus fieri. Circūgyra ratiōis oculos vt luīe fideicolluſtrent̉. atqꝫ effectu puro conſideraniam hic triplicit̓ oꝑata eſt xp̄i diuinitasIn pctōꝝ relaxatōe In cogitationū agnitione. In ſubita ꝑalitici curatōe. Hecpe oꝑa diuinitatis eſſe ꝓpria / hieronimꝰ īomelijs teſtis eſt ex ſcripturis colligiturDe pctōꝝ dimiſſiōe Iſaie. xliij. Ago dn̄squi deleo iniqͥtates De noticia cogitatio. ij. Paral̓. vi. Tu ſolus noſti corda filioꝝ hoīm. De miraculorū oꝑatōe in p̄s.Facit mirabilia magna ſolus. Qd̓ in deſecretis ſecretoꝝ Ariſto. ſiluit Oꝑatorinqͥt miraculoꝝ vnus ſolꝰ eſt deus Triainſuꝑ ꝑſonis diuinis appropriata hoc īactu cōſpicimꝰ. ergo opificis xp̄i diffiteamur diuinitatē. Clemētie ſpūſſanctiindex eſt criminū abſolutō Sapīe filij inſpectio ſecretoꝝ. potētie patris morbi depulſio ſubita equidē plenaria vt ꝑalitico iuberet xp̄s. Tolle. ⁊c̄. Sꝫ ecce in

domū iſtam vbi xp̄s oꝑat̉/ veluti quondāin domū Loth. irruit ꝑfida incredulorūdiuinitatē xp̄o eripientiū turba incōdito murmure obſtrepens dat ſine mēte ſo vt Maro ait. acclamās fragilia hecimmo nulla ad diuinitatis in xp̄o atteſtationē argumenta. Qualiter inquiūt probat xp̄i diuinitatē/ peccatoꝝ relaxatiomo ſaycus ſacerdos purꝰ indubie homoid habuiſſe legat̉ officiū Leuiti. iiij. ſireſpōderis abſtuliſſe peccata autoritatiue vt xp̄s. ſꝫ duntaxat ad pctōris deo reconciliatōem ip̄m ſacrificijcum fiebat oblatio. Non euadis inqͥt hereticus obijcio nanqꝫ tibi p̄ſbiterū nouelegis/ autoritatiuo verbo inſtar xp̄i vtitur dicens Ego te abſoluo ⁊c̄. qd̓ plus autoritatis arguere videt̉ qͣꝫ dicere. dimittūt̉tibi pctā tua. Hanc calūniā de medio tollit trimēbris de ptāte diſtinctio ſuꝑ. iiijſententiaꝝ diſt. ij. cōiter notata eſt ſto. arguit Bonauen. Eſt itaqꝫ in relaxādis criminibꝰ. poteſtas autoritatis. poteſtas excellentie. ptās nuda miniſterialis Poteſtatē autoritatis dicimꝰ que ſic ſumma eſtvt nulli alteri in ſua actiōe innitat̉. illaꝫſoliꝰ dei propriā eſſe cōſtat Ptās excellentie quāuis ab altero fluat atqꝫ deriuet̉. hectamē eſt prerogatiua/ quā miniſterial̓ptās obtinet. Et que ſine ſacrificio ſine ſacramēto/ ſine forma verboꝝ determinata/ crimina diluit. miniſterialē ordinat tribuitqꝫ ptātem. Cōcedit̉ igit̉ ſacerdotibus miniſteriuꝫ peccata dimittendi.nec tamen diuinitas eis aſcribat̉ In xp̄oautem duas alias infuiſſe ptātes autoritatis ſcꝫ excellentie ſi cōuincimꝰ/ eundoconcludimꝰ deū eſſe. quia nemini qui deꝰnon eſſet collate ſunt nec vt cōmunicarētur cōgruebat. Cōuincimꝰ autē Uidesqm̄ peccata ꝑalitici/ abſqꝫ confeſſiōe ſiueſacrificio orōe ſacramento ve deleuit/ merito humanitatis diuinitatis īperio Iuuat noſtrā hanc aſſertōeꝫ/ paralitici fidesob quam in aīa pariter corpore ſanatuseſt. Credidit itaqꝫ filiū hoīs illa predituꝫeſſe potentia quā ſibi ineſſe iudaica impietas detrectabat Illa autē que alia erat qͣꝫautoritatiua/ excellensqꝫ poteſtas pro cuius atteſtatōne miraculū patens ſubindemonſtratuꝫ eſt. vt ſciatis inquit Ieſus qꝛfilius hominis poteſtatē habꝫ in terra dimittendi peccata. Tunc ait paralitico.

HH

Z