Sermo factus in cena domini.

ſpirituſſancti bonitatem. inducamus quediximus. et inferamus. In chriſtiana religione ille ſanctior eſt qui et humilior. ⁊ humilior qui ſanctior. ¶ Huius humilitatistriplex ſignum eſt. confeſſio. compaſſio. etvoluntaria ſui deiectio. De reliquis videatur deuotus Bernardus de duodecim gradibus humilitatis et ſuperbie. Confeſſionem ideo poſui pro ſigno humilitatis. qͥavir temporibus noſtris fit aliqua confeſſio/ pure nude et integre. Ut quid ita? Certe ꝓpter hipocriſimet amorem vaniſſimefame noſtre que timorem mundanum parturit et pudorem talem quidem et ita tirānicum. vt cogitare ſit ingens horror. Ue p̄cipitantibus ⁊ volutantibus ſemetipſosin paſſiones ignominie. in flagicia corporis extraordinaria. quia claudunt ſepiusos ad confeſſionem. et muti tendunt ad infernum. Nam et zodoma interpretat̉ muta. Audiui a quibuſdam/ ꝙ maluiſſent tolerare dolores partus. vel mortis eterne periculo ſe exponere; qͣꝫ aliqua de ſuis pudeudis impudicicijs confiteri; non ob defectūfidei et credulitatis ſacramēti (vt dicebāt)ſed quia tanto pudore vexarentur. ne ſalubriter loquerentur coram vno ſecretiſſimoſacerdote. que ip̄i damnabiliter et quaſi palam impudenter operabantur cum alijs/nihil celare ſcientibus. Ceterum compaſſio de peccatis aliorum/ certiſſimum ē humilitatis vere ſignum. ſicut econtra ꝓpriuꝫeſt ſuperboꝝ alijs indignari. Uera iuſticia inquit Gregorius compaſſioneꝫ habꝫfalſa indignationem. Si quis audit vl̓ cognoſcit aliorum peccata multa vel magnaet inde p̄catur viudictam. aut gaudet de inflicta. nō ſecure precatur neqꝫ gaudet. quoniaꝫ reuerſus cognoſcere debet ſe ml̓ta punitione digniſſima commiſiſſe. quibus tamen petit indulgeri non iraſci. Sic egitſanctus pater qui audiens peccatum fratris fleuit et dixit. Ille heri. ego hodie. Idcirco. vis aptam meritis. vicem impendere (inquit Boetius) Dilige iure bonos/ etmiſerere malis. ¶ Nouiſſime ſubiectionēſeu deiectionem poſuimus tertium humilitatis ſignum. Nam vere humilis eſt/ quiex vera ſui cognitione ſibi vileſcit. Hic ſediuinis gratijs indignum comparat. Hiclaudes horret ꝓprias veluti inſidiatrices/

tollere volentes ipſum in altum / vt lapſugrauiore ruat. Propterea deijcit ſe iugiterin terram ſue fragilitatis. prout de antheogigante fingit fabula. cui ex caſu ſuo in teram vires augebantur. ſed in ſublime leuatus/ ab hercule ſtrangulatus eſt. Hic ſe inomnem creaturam dei peccaſſe fatetur. incelum et terram et omnia que in eis ſunt.Nullam ergo flagellationem ab eis reijcitnullam leſionem. iniuriam nullaꝫ. Hic deniqꝫ iudicia dei magna et occulta velut timentes ſuper ſe fluctus expaueſcit. Attendēs quomodo nec fortium bellum. nec artificum gratia. et qd̓ de cathenis et carceretrahitur quis ad regnum ⁊c. et quod nemoſcit an amore vel odio dignus ſit Eccleſiaſtes. ix. ¶ Ad hec alta et longe diuinioravere humilitatis monita capienda/ plus ꝓficit vnctio qͣꝫ lectio. oratio qͣꝫ peroratio. alta ſuſpiria qͣꝫ acuta ingenia. ⁊ ſuper omniafrequens fidelis ⁊ pia commemoratio paſſionis chriſti Qui a deo exiuit in mundūvt eam in ſchola ſua doceret. et hodie duꝫregredi vult ad patrem/ verbo ſimul et facto confirmauit. Ad hoc enim lauit pedes diſcipuloꝝ et dixit. Exemplum enim⁊c. huius humilitatis nos particeps volensSecūda cōſidera.Ubi humilitas ibi ſapiētia. Prouerb. xi.Anima quippe rationalis/ exiens a diuina ſapientia in ſuam inſipientiam ſapidecognoſcendam/ ſibi vtiqꝫ ſtulta redditur.ac perinde diuinam illam ſapientiam adipiſcitur. quam iubet apl̓us. i. ad Coꝝ. iij.Si quis inter vos videtur ſapiens eē ſtultus fiat vt ſit ſapiens. Hanc veram ſapientiam dicit lactantius non alidi querendāeſſe/ qͣꝫ in ſchola cui titulꝰ eſt ſtulticia. Itapater. quoniaꝫ ſic placitum eſt apud te aitchriſtus. ¶ O quis dabit nobis hanc ſtultam ſapientiam? Ue filijs hominum quiſapientes ſunt in oculis ſuis. et coram ſemetip̄is prudentes. quia quanto magis ſapientiam queſierint. tanto ipſa longius fiet ab eis: Et ꝓfecto niſi fiant paruuli. niſicrediderint captiuando omnem intellectūin obſequium fidei/ ip̄i non intelligent. Oſtium ad ſapientiam veram/ chriſtus eſt. ⁊idem ſane humile. turgidus et elatus ſpiri