Intrare religionem

59

tollat duos filios meos ad ſeruiendum ſibi. quarti regū quarto. ¶ Sequitur ꝙ ſicobligatus vt dictū eſt/ ſi facit aliquid vnderenunciet bonis ſue ſucceſſionis. aut ſi diſtribuat bona vnde pauper ⁊ inhabilis ꝑpetuo ad ſoluendū remaneat. facit quideꝫſtulte ⁊ iniuſte aqud deum ⁊ ẜm ꝯſcientiānihilominus apud forū publicuꝫ poterithec renunciatio ſeu diſtributio quandoqꝫvalida reputari. quia nec fertur iudiciū tale niſi de manifeſtis. nec imꝓbant̉ illic eaque non poſſunt de fraude ſeu dolo cōuinci. Et h̓ eſt laqeꝰ valde magnus. ſi talis nōinuenerit hoīes eſſe bone fidei illos quibꝰbona ſua credendo vel donando dereliqͥtPoſtulat tamen equitas communis ⁊ bona fides publica/ vt talis apud iudices releuationem aliquam ſuꝑ hac querela ſi adeos deducta fuerit/ inueniat. Primo qꝛ talis non erat vſquequaqꝫ liber vt faceret dere ſua quod volebat. cum maneret obligatus ratione furti vel mutui. Deinde. talisſi profeſſionem attenatuerit facere. nō eoip̄o perdidit ius ſuccedendi ad hereditatēiure propinquitatis euenientem. cuꝫ ꝓfeſſio nulla fuerit. ip̄o iure. preſertiꝫ reclamāre. ⁊ cōtradicente rationabili cōſuetudinereligionis ſibi notificata et exp̄ſſa. et ex cōſequente deficiēte cōſenſu mutuo religioſoꝝ. quem ad hoc requiri nemo dubitauerit. ¶ Sequit̉ ꝙ ſi obligatus hoc modoreligionē vouet vt fraudet creditores ſuosfacit quidem ſtulte ⁊ iniuſte. Uidet̉ nihilominus eidem ꝯſulēdū ꝙ vota religionisquātū poterit etiā foris manens impleatlaborādo apud creditores ⁊ alios. ꝙ liberfiat mundo. ac deinde ſubijciat collum ſuum chriſti iugo. Prima pars nunc deducta eſt. ⁊ patet aliunde ꝑſpicua ratōne. qm̄tota vna religio non debet minori gaudere priuilegio/ qͣꝫ aliquis ad religioneꝫ illāadmittendus. ſed religio illa manet ſemꝑobligata ad ſolutionē debitoꝝ que cōtraxit. nec excuſat eū ꝑfectio vite iam profeſſeergo nec alium excuſabit ꝑfectio vite ꝓfitēde Adde ꝙ olim fuit error ꝯdemnatus pariſius vnius dicentis. ꝙ ꝓ ſuſtentationevnius pueri habilis ad litteras ſacras/ licebat ſpoliare diuites abutētes diuitijs etdare tali pro ſpe proficiendi in republica.Uide autem ſi non proximus ſit error dicentium ꝙ licitum eſt non ſoluere creditoribus debita ratione furti vel mutui/ qua-

tinus homo tranſferat ſe ad vitam altiorēHoc enim quid aliud eſt qͣꝫ creditores rebus ſuis ſpoliare. ¶ Si autem dixerit aliquis. nonne talis intrando religionem cedit bonis ſuis omnibus et ita ſatiſfacit.Aduertat qui hoc dicit quid eſt cedere bonis. et ſub qua recipitur qualificatōe apd̓iudices. Iurat eniꝫ cedens bonis ſuis/ ꝙſi venerit aut venire potuerit ad pinguiorem fortunam/ ſoluet in toto vel in parte.ita ꝙ quicqͥd lucrari vel habere deincepspotuerit. ſit adquiſitum ſuo creditori. ꝙ ſiſponte ſe reddat impotentem videre facileeſt ꝙ peierat. ¶ Talis ſic obligatus ſi ꝓfeſſus eſt religionem/ quantum in ſe fuit. et hͦde conſenſu vxoris ſi fuerit maritatus/ remanet obligatus ad votum caſtitatis. remanet etiam obligatus modo dicto vt votum ſtudeat ad effectum rationabiliter deducere. et interim viuat ſub regulis illiusquam profiteri credidit religionis. quantum circumſtantie rerum permittere videbuntur. Equuꝫ eſt preterea/ vt creditorespreſertim non egentes/ reddant ſe beniuolos exorabiles ad impletionem voti ſui debitoris. et rependat deus vicem¶ Explicit Anno. M. cccc.x. craſtīo ānūciationis Marie.Ad hūc eiuſdeꝫ ſupereodemReſuppoſitis veritatibꝰ. xij.propoſitionū precedentiumſcilicet. x. et. xij. et aliaꝝ deceꝫſequētiū. Preſuppoſito inſuper caſu ꝓut ponit̉ ꝑ frēs carthuſien̄. cuiꝰ initium eſt. Quidā Iohannes olim miles ſecularis. Et finitur. licetde ingreſſu quidam diſentiant. Dico egoIohannes. Cancellarius pariſien̄. indignus. ea que ſentio de hoc caſu. et de ſepteꝫdubijs ſuper ipſo formatis. ¶ Scandaloſe infideliter ⁊ peruerſe agūt/ qͥ circa hācmateriam ſcienter variant et corrumpuntmale narrādo caſus veritatē. dū a doctoribus reſponſiones vl̓ oppiniones inquir̄tPtꝫ qꝛ imponūt maculā in gloria doctoꝝquātū in eis eſt. ⁊ tam ſeip̄os qͣꝫ alios in errorē ducūt. Hoc p̄miſi. qꝛ vidi q̄dam ſcripta/ nomini meo aſcripta; q̄ trūcate recitata erāt. ponēdo ꝑteꝫ vnā/ dimittēdo alterāUidi inſuꝑ dicta quorundā magiſtroruꝫmihi notorum/ que nunqͣꝫ fuiſſent ab eis

C L

T