Tractatus

ſuper voluntario carcere quorūdam deuꝫplacare ſibi volentiū. Ex horum ꝑſpectione ſedula. liquet/ qͣꝫ rationabilis ſit ꝓ peccatoribꝰ/ carthuſienſiū in viuendo ſeueritas. īmo ⁊ pro iuſtis. quatinus deo ſatiſfaciāt pro peccatis ꝓprijs vel alienis. temꝑemiſcd̓ie. ne ſeuerius puniat incōꝑabiliterille purgatorius ignis aut gehēna. ¶ Tertiam rationē aſſignauimꝰ caritatē erga ꝓximum. Poteſt nimiruꝫ caritas fraternalisimitatrix eſſe xp̄i. qui peccata noſtra ip̄e tulit. ⁊ languores noſtros ip̄e portauit. Sicvenerabilis ⁊ ſanctus paulinus Nolanevrbis ep̄us/ pro filio vidue duram ſeruitutem barbaroꝝ ſponte ſubijt. Sic venerabilis ſanctulus/ pro diacono morituro ſemet prebuit mortis diſcrimini. Sic deniqꝫ olim fieri ⁊ nunc in eccleſia quotidie ꝓſpicimus. Nam ⁊ ob hanc precipue rationem/ fuerunt religiones inſtitute ad ſatiſfaciendū pro peccatis fundatorū. ⁊ generaliter omniū. Sunt nempe aliqui in ſtatu plangentiū. ſicut alij in ſtatu actiuoruꝫiuxta varietatē donorū ⁊ officiorū corporis xp̄i myſtici que diſtribuit ſpūſſanctusprout vult. Si fas ē ergo (ſicut fas eſt immo merces magna) pro aliorū delictis ſatiſfactionē in corpore ꝓprio ſuſtinere: licebit vtiqꝫ conſequenter vitam in hoc exercitio breuiare. ¶ Laudatur imperatorisillius iuſticia ⁊ caritas. qui pro filio viduead excecationem amborum oculorum adiudicato/ oculi vnius ſaluationem in filioproprio/ alterius oculorum ſuorum iactura redemit. Collaudatur poſtremo illiusamoris pax ⁊ vinculum inſigne apud philoſophos. vbi vterqꝫ amicorum viciſſimpro altero concertabat occumbere. Simile de virgine quadam Anthiocena ⁊ milite tractat Ambroſius declamatorie. Curergo careant preconio ipſi carth̓. cur nonmagis attollantur laudibꝰ ſuper eorum caritate. qͥ quādoqꝫ a proprijs peccatis immunes ⁊ expurgati. nihilominus ferūt ſuper ſe crimina aliorum. in abſtinentijs etinfirmitatibus plurimis. et quodāmodoanimā ſuam pro alijs ponunt. Collaudādi profecto ſunt. obtrectatores eorum opprobrio digni. preſertim ſi eccleſiaſtici ſūtNaꝫ que impietas eſt/ eos illud in alijs inculpare quod ſuū deberet eſſe officium? exercere ſcꝫ ſemetip̄os in talibus abſtinētijset ſi non omnino taliter pro ſalute fideliū

et diuina placatione promerenda ⁊ aduerſis poteſtatibꝰ debellandis. Naꝫ arma clericorum/ ſunt ieiunia. planctus et lachrime. ¶ Ceterum in quarta ratione poſuimus euitationē ſcandali. Pro quo nō dico mala valitudo ſed ip̄a etiam mors ſubeūda nōnunqͣꝫ eſt. Audiamus apl̓m. Sieſca inquit ſcandaliſat fratrē meū/ nō māducabo carnes in eternū. Sit ẜm hoc aliquis poſitus in vltima neceſſitate famis/coram idolatris. non alijs cibis veſci permittunt eum qͣꝫ idolothicis. nūquid nonſubibit talis prius mortem famelicus/ qͣꝫcōmedat in ſcandalum ſue fidei. apud idolatras. aut apud fratres xp̄ianos ſimplices. ſi ex hoc eſu pati ſcandaluꝫ probabiliter formidetur? Puto inſuper apoſtolummagis ad euitationem ſcandali puſillorūqͣꝫ ad ꝓpriam corporis refrenationē aſpexiſſe cum dixit. Caſtigo corpus meū et inſeruitutem redigo. Cur hoc agis Paule?Ne inquit cū alijs predicauero/ ip̄e reprobus inueniar. Nolo dicāt auditores mei.Iſte plenus ventre/ de ieiunijs predicat.Iſte repleta burſa aut arca argento auro ⁊veſtibus plurimis. frugalitate nobis liberalitatēqꝫ/ ⁊ indumentoꝝ ꝑcitatem ſuadere conatur. Medicꝰ eſt. curet primo ſeip̄mUidetis hic magiſtri ⁊ fratres/ qͣꝫ neceſſaria eſt amplior vite auſteritas in p̄dicatoribus p̄latis ⁊ curatis qͣꝫ in alijs. et ſi nonob aliud; ad hoc tn̄ qꝛ alioquin efficax reddunt verbū ſuū. aut oblocutiones a ſubditis ſuis patiunt̉. Nec excuſant̉ penitus. qͣꝫuis edomitā ſentiāt carnē ſuā. aūt ſi ob inde pati vite carnalis diſpendiū ꝑtimeſcātTraducamꝰ nūc ad rem que tractat̉ rōemhmōi ¶ Sit aliquis carth̓. vir ꝓbatꝰ invltima egritudine cōſtitutus/ a quā liberabitur ſi carnibꝰ vtat̉. ⁊ ſciat hoc ip̄e ſeuper reuelationē ſeu ꝑ medicoꝝ finalē atteſtationē. ſeu qꝛ tale eſt ſuū dictamen ꝯſcīe.Aīaduertat nihilominꝰ quēadmodū veriſimile eſt/ ꝙ comeſtione ſua/ fratres alij vl̓p̄ſentes vel abſentes ad quos fama volauerit ſcandaliſabunt̉. tum qꝛ inſolitū ē. tūquia nō ſufficienter erūt informati de caſuneceſſitatis ſue extreme. Deniqꝫ qꝛ tēptabuntur vehemēter ad exemplū illius aſſumere ſibi carnes in cibos. etiam preter etextra neceſſitatē extremaꝫ. Formidabit ꝓinde vir hmōi non abſqꝫ ratione/ ne rigorordinis paulatim laxatus/ tandeꝫ funditꝰ

A

O