De non eſu carnium

neqꝫ alterius neceſſitatis extreme. Que exceptio ſi facta fuiſſet/ apponerēt plures digitū ori ſuo. qͥ nunc in ordinationem talēoblatrant. ¶ Sed reſpondeo; ꝙ exceptiohāc addere nequaqͣꝫ oportuit. imo nec cōgruū fuit. Qd̓ non oportuit on̄ditur prīoqꝛ lex naturalis et diuina ſufficienter excipiunt. Anuqͥd leges omnes tam eccleſiaſtice qͣꝫ diuine/ qͣꝫuis ferātur vniuerſaliter.ſuſcipiunt tamen exceptōnem ꝓut a ph̓o.traditur. et ex earūdem inſpectione cognoſcitur. illam vero exceptionem cōtinuo adlegem ſubiungi nulla eſt neceſſitas. ſꝫ neceiuſdem expreſſio requirit̉. Que eſt ratio?Quia plerūqꝫ hoc eſſꝫ impoſſibile. Nimirum et plerūqꝫ ſuꝑfluū ꝓpter numeroſaꝫ etinfinitam particularium circūſtantiaruꝫemergentium varietatem. ¶ Rurſus exceptio que ſufficienter datur intelligi aūt aliunde ſatis trahitur nō eget exprimi. Sicē de caſu extreme neceſſitatꝭ reſpectu legisaut cōſtitutionis de qua loquimur. Trahitur quippe talis exceptio a lege diuinaet naturali quantū ſufficere debet. Quoniam per ſimilitudinē ad alias leges conditas/ vbi ſimiles ſub intelligunt̉ exceptiones/ inſtruitur quilibet etiam parum doctos ita poſſe ⁊ debere fieri circa inſtitutōnem preſentem/ quantūcunqꝫ generaliterlata ſit. dummodo illam que ſubintelligēda eſt exceptionem per expreſſa verba nequaqͣꝫ excludat. Si enī diceret conſtitutōilla/ ꝙ in nullo caſu/ etiam cuiuſcunqꝫ neceſſitatis extreme liceret comedere carnesſub mortali peccato. neſcirem fateor cōſtitutionē iſtā ab iniquitate defendere. Sedita non eſſe docet textus inſtitutionis quēinſpexi. vbi nec obligatio fertur ſub penapeccati mortalis. ſed ſolūmodo ſub penadiſcipline ordinis. Nec etiam caſus talisneceſſitatis extreme ſecluditur. Interrogati ſiquidē eorū aliqui excellentes viri ꝑ meipſum quid agerent vbi in deſerto aliquovel carcere nihil haberent p̄ter carnes adveſcendū? Reſponderūt ſe comeſturos fore abſqꝫ omni ſcrupulo priuſqͣꝫ ſe mori ꝑmitterent. ¶ Audite narrationem. Contigit vnū ex carth̓. dum equitaret/ in tantamſemel famē ⁊ ſitim incidere/ ꝙ de ſanguineequi ſui biberet ne periret. aliud quippe qͦtunc ſuſtentaret̉ non habebat. Delatū fuit hoc ad reliquos fratres/ qui neceſſitateꝫcircūſpecte attendentes que legem nō ha-

bet/ eundē abſqꝫ diſciplina vel quauis pena velut innoxium ſuſceperūt. maxime qꝛſufficienter conſtare poterat omnibꝰ de neceſſitate ſua. alioquin fortaſſis ſubiacuiſſet diſcipline ordinis. non quidē ex culpapropria. ſed ad euitandū ſcandalū aliorū.ne deinceps licentiā ⁊ exemplū alij traxiſſent ad comedēdū carnes pro libido. M.ruiſſet autē frater ille/ illam diſciplinā ordinis humiliter et innocenter tolerando.quēadmodū ſentiunt doctores de illo quiper eccleſiaſticā cenſurā cogeretur habitare cū illa que ad veritateꝫ non eſt vxor ſualegitima/ quāuis ita decerneret eccleſia. q̄non de occultis ſed de manifeſtis determinat. Caſus alibi eſt exp̄ſſus. Sic dico. ꝙnon eſſet qn̄qꝫ incōueniēs innocentē carthuſien̄. pro eſu carniū aut earūdem miniſtratione/ diſcipline ordinis ad alioꝝ terrorem ⁊ regule inuiolabilitatē ſubiacere.Atuero dicit aliquis. Cur non exp̄ſſuseſt ⁊ exceptus eaſus iſte neceſſitatis extreme? Dixi iā ⁊ repeto. ꝙ illud fieri nō oportuit vt probaui. īmo nec cōgruū apud eosfuit vt deduco. Senſus certe hominis qꝛproni ſunt ad malū ab adoleſcentia quātūcunqꝫ in freno ⁊ chamo conſtringant̉; vixedomari pn̄t quin effluant ⁊ effrenes fiātDum ergo paruula eis aperitur rimula licentie/ aut frenum eis tantiſper laxatur/ fiunt confeſtim occaſione aſſumpta ex ipſalicentia deteriores. Omnes enī deterioresſumus licentia vt comicus dicit. Quāobrem ſi caſus aliquis fuiſſet; in inſtitutioneprefata cōceſſus expreſſe de comedēdo carnes. formidandū erat ne paulatim ſuccedentibꝰ temꝑibꝰ magis ac magis dilatatafuiſſet ⁊ extenſa hmōi licentia. ⁊ tandē plꝰad voluptatem qͣꝫ neceſſitateꝫ deſeruiſſet.Totum hoc declarabūt amplius ſequentia. ⁊ exꝑientia teſte defenditur.Ertiam poſtremo concluſionemt poſui ꝙ abbreuiatio vite corporaAlis/ aut ſanitatis debilitatio/ nontollunt rationabilitatem prefate legis autſtatuti. ¶ Non penitus inutiliter tractanpum hic eſſe arbitror ⁊ declarandū/ quemadmodum licitum eſt agere multa ſiue tēporalia ſiue ſpiritualia ſint/ per que et inquibus abbreuiat homo vitam ſuaꝫ. autinfirmitatis debilitatem incurrit. ¶ Secludo tamen in primis ꝙ intētio talis hominis citius nature conſumentis curſum

BB 2

K