De non eſu carnium

9

ita fecerunt plurimi laudabiliter ⁊ quotidie faciunt. Et apl̓us ſatis innuit dicens.Qd̓ ſi eſca ſcādaliſat fratrē meū nō māducabo carnes in eternū. Qd̓ nō poſuiſſet ſinon potuiſſet licite ꝯpleri. Potuit ergo inrep̄hēſibiliter fieri lex ſiue ſtatutū/ ꝙ illudlicitū iugiter ſeruaret̉. qm̄ infra docebiturnil obſtare; quo minꝰ illud fieri fas exiſtatCeterū lex illa rōnabilis cenſenda eſt.que religioni cōuenit. que diſcipline congruit. ⁊ que ſaluti ꝓficit. quēadmodū trahitur ex dictis Iſid̓. Sed lex talis de noncomedēdo carnes/ eſt hmōi. ꝓut exꝑientialonga/ doctrix eſt. Etenī ſub hac lege ⁊ ẜmeam/ religioſi viri ⁊ diſciplinati ⁊ de ſalute ſua ſoliciti/ vixerūt vſqꝫ ad ſenectam bonam ⁊ plenā dierū incolumes in aīa ⁊ corpore/ plꝰ qͣꝫ in locis alijs plurimis vbi cōceditur eſus carniū ad ſaturitatē. Deniqꝫconſtat eos imitatores eſſe antiquoꝝ prophetarum ⁊ heremitarū helye ⁊ helizei acIoh̓. bap. alioꝝ quoqꝫ ſanctoꝝ patruꝫ/ ꝑegyptū olim degētiū. Inter quos (ꝓut refert Hiero. in epl̓a vna ad Euſtochiū) nōſolū carnes ſed ⁊ coctū aliquid comediſſeluxuria erat. ¶ Pro cōcluſionis huiꝰ corroboratione faciunt ea omnia que ſcripſerunt de ſobrietate ⁊ abſtinētia doctores catholici. que plurima ſunt valde. nec egenthic inſeri. Legat̉ Hieron̄. in li. contra Iouinianū. vbi ex vetuſtiſſimis gentiliū hyſtorijs ſobrietatē ſtabilit. Uideat̉ ideꝫ invitaſpr̄m. Et Caſſianus in ſuis collationibꝰ ⁊ inſtitutꝭ. Et ꝑſpicuū erit qualit̓ ſanctorū patrū imo virginū ⁊ mulierū abſtinentia fuit ⁊ in ſanitate ⁊ infirmitate conſtanter mirabilis. Habemus de venerabili paula cui in vltima qua obijt egritudīeſibi ꝑſuaderi non potuit vt vino modicovteret̉. Proinde diſcretores ciboꝝ reuellit Bernardꝰ in omelia. xxx. ſuꝑ canti. Emulta in hunc modū relicta ſunt a ſanctiſet celeberrime diſputata. ¶ Deniqꝫ veritas huiꝰ ꝯcluſionis/ ex deductione ſequentium velut ex nubiū obiectarū depulſionemagis eluceſcet.¶N ſcd̓a ꝯcluſione vnū ſupponit̉;ꝙ dabilis ſit caſus in quo frat̓ carthuſien̄. etiā ꝓfeſſus/ obliget̉ veſci carnibꝰet alius ſibi miniſtrare teneat̉. Suꝑadditur ad hoc ꝙ iſtud nō obuiat rōnabilitatilegis ante dicte. Probat̉ ſuppoſitū in caſuneceſſitatis extreme qm̄ dabilis eſt caſus

infirmitatis/ vbi medicoꝝ exꝑtoꝝ iudicium/ ⁊ ꝯſcīa fratris infirmātis/ ⁊ alioꝝ ſibiminiſtrantiū/ dictabūt ꝙ ip̄e egrotꝰ abſqꝫdubio moriet̉/ ſi non adiuuet̉ ꝑ eſum carnium. ⁊ edendo carnes cōualeſcat. ¶ Necſatis eſſe videt̉ ad negandū poſſibilitatemneceſſitatis huiꝰ extreme/ illud qd̓ ſcripſitquidā medicoꝝ/ mgr̄ Arnoldꝰ de villa noua/ ꝓ diſſolutione dubietatis ꝓpoſite. Aitenī ꝙ in egritudine qualibet curabili/ humidū radicale ſufficiēter reſtaurari poteſtper vitella ouoꝝ abſqꝫ eſu carniū requiſito. Hec euaſio non vſq̄quaqꝫ ſufficit. necdifficultatis radiceꝫ euellit. Stabit itaqꝫꝙ languēs de quo eſt ſermo omnē abominabitur vtilem cibum p̄ter carnes. aut iusearū. et p̄ſertim vitella ouoruꝫ faſtidiet. itavt comedere illa ſalubriter aūt abſqꝫ vomitu nō valeat. ¶ Sed tamē ne ꝯtrouerſiaaut calūnie materia in longiꝰ procedat dabo caſuꝫ poſſibilē vbi aliquis carthuſiē.etiā ſanus/ moriet̉ abſqꝫ remedio niſi carnibus vti ꝯſentiat. vtputa ſi deductus ſitin manus tyrannoꝝ. vbi vel ex neqͥcia velaliūde/ nihil ꝑmittet̉ ſibi offerri ad veſcendum p̄ter carnes. Querendū eſt ergo in hͦvel cōſimili caſu neceſſitatis. an huiuſmodi carth̓. tenebit̉ carnes comedere. et ſi ſic.habetur intentū. ¶ Si diceret aliquis ꝙpotius eligere habebit mori fame. dicereeundē oportebit ex ꝯn̄ti/ in ſeip̄m manusinijciet et erit ſuimet occiſor. Iuxta illudvulgatū ambroſij Paſce fame morientē ſinon pauiſti/ occidiſti. nec ad ſe minꝰ qͣꝫ adalios preceptū hoc extendit̉. Preterea cōſuetudo aut cōſtitutio generalis eccleſie d̓non comedēdo carnes in die veneris/ nonobligaret ad ſui obſeruationē in caſibusprioribꝰ extreme neceſſitatis; imo nec excuſaret aliquē ab homicidio. qui cū poſſꝫſaluare vitam ꝑ eſum carniū/ ſe vel aliummori ſpontanee ꝑmitteret abſtinēdo. Secludendo tamē ſemꝑ caſum grandis ſcandali in fide. de quo dicet̉ poſtea. Porro devotis idem eſt argumentū. ¶ Eſt aūt fundamentū radicale p̄tacte rationis in hoc.qm̄ a lege diuina/ nulla lex aut obligatiopure humana. poteſt abſoluere aūt excipere vel inſtituere ꝙ non obſeruet̉. Sed heceſt lex diuina. Non occides. A qua legenon legitur per aliquod aliud diuinū iusfacta exceptio iſta. vt pro obſeruatione cōſtitutionis aut obligationis pure hūane

SS

G