Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De contractibus

contrahentibꝰ. vt quia negociatōem ſolāmercenariā/ aut queſtū lucri turpis intēdunt Iuxta quod ponit̉. xx. vltima ꝓpoſitio principalis. Propoſitio XX.Ex carnis/ contraria legi (in ordineſpiritus ac ꝑinde tyrānica/ infectum habens tenebroſum cordis oculū cupiditatē auariciā/ faciliter inducit̉ in tentationē laqueos diaboli. quos ſibimetmultiplicat inqͥrit/ ꝑdeuia cōtractuum.Legimus hoc prochdolor in exꝑiētielibro. in ſcriptis doctorū/ qui ꝑplexoscupiditatis nodos/ vix ſciūt euoluere.bus ſe malignis adinuentionibꝰ circumuoluit. iunctis maxime tot excōicationisſententijs Accipit inſuper de recte dictis factis bonoꝝ / ſcandalū ſibi offenſio. qͣꝫuis ſcandalū tale ſit a recte docentibus ambulantibꝰ/ cōtēnendū. quiadatum eſt. ſed neqͥter acceptū. quale dicebat xp̄s ſcandalū eſſe phariſeoꝝ Non enīmin. agerēt que agūt/ ſi ceteri quieſcerēt.Abijcienda eſt ergo auaricia. vt mundus ſimplex lucidus haberi poſſit intētionis oculus in cordis directōne/ ẜm regulas iuſticie. quas ſepe magis doceat vnctio qͣꝫ ratio Orandus eſt idcirco deus etcum pſal. dicendū Inclina cor meū deusin teſtimonia tua in auariciā. Cuiverbi latentē energiaꝫ exꝑtus eſt pridemvnus. ꝓut eodem teſte cognitu eſt. quidominica quadā in ramiſpalmaꝝ/ auaricie morſum repente in corde ſentiret. ipſecollecto in fide ſpe deuotionis ſpū/ defigens in imaginē crucifixi/ velut in ſerpētem moyſi miſticū/ ratōnis oculū. profundiꝰ ingemiſcens. ſilenti deſiderio clamauit. Inclina cor meū deus in teſtimoniatua in auariciā. Nec fruſtra. mox enīſenſit a corde. velut a quadā introrſuꝫ ma reuellēte/ negociū auaricie ꝑambulāsin tenebris eijci. Eijciat a nobis auariciam deꝰ. vt auertat (iuxta ꝓpheticū ſeq̄nsvotum) oculos noſtros ne videant vanitatē. ſed veritatē. que vanitatē exufflat. etabſcōſas erroꝝ decipulas ꝓducit in lucēOſſumꝰ autē in hac luce veritatꝭſuꝑaddere moralia quedā cōſiliane ſubintret apd̓ eccl̓iaſticos/ ſpiritus auaricie. tāto neqͥor quāto palliatꝰ. obūbratus accedit ſub ſpecie cōmo-

di proprij ſed cōis. Tutius eſſe videt̉apud eccl̓iaſticos viuētes ex dotatōibꝰ fideliū/ recipiant redditus aſſignatosqͣꝫ pro nouiter emendis numerata pecuniam Tutius inſuꝑ eſſe videt̉ apud eccleſiaſticos viuentes ex dotatōibꝰ/ pauciores eſſe in numero monaſterioꝝ vel ꝑſonarū vel eccl̓iaꝝ collegiataꝝ/ qͣꝫ ſubire nimias ſolicitudīes ꝑiculoſas anxietatesin corꝑe anima; in redditibꝰ cōꝑandisaugendis/ maxime ſi ſpeciē vſurarie vel ſimoniace prauitatis apud ſimplices habere videatur. vt ſi fiant de pecunijs collatis/ probabiliter venientibus ex rapinisfurtis. vſuris. extorſionibꝰ publicis. niſi fieri conſtet hoc ꝓpter reſtitutiōes incertas vagas. Tutius eſt preterea apudeccleſiaſticos recipientes vite neceſſaria/vt obſequio diuino deſeruiāt in miſſis etobitibꝰ celebrandis; eoꝝ intentio nonſit obligare ſe niſi quātū quouſqꝫ obuētiones date/ ſuffecerint ſue vite ſuſtentatione cōpetenti. vt vnctio ratio iudicabunt Tutius ad extremū eſſe videt̉ (et/ſi non forte neceſſariū ſed iure ſupponen) apud eccl̓iaſticos viuentes vt dictū ē ſuam intentōem ita regulatā/ exponātſuis benefactoribꝰ fundatoribꝰ ſuſtētatoribꝰ. qui ſi ex ſincera caritate pompoſa vanitate ꝓcedunt/ retrahentur apropoſito ſuo ꝑfectius apud deū merebūtur. Nihilominus cōpatiendū eſt humane fragilitati. que raro producit gra virtuoſe caritatis/ ſiue multiplici palea vanitatis. Quod ſub alia metaphoranotauit Hieremias dicens. Oēs iuſticienoſtre/ tanqͣꝫ pannꝰ menſtruate. Propterea ex oꝑibus iuſticie noſtre. ſed ex ſola dei gratia ſalus noſtra.Tertia pars queſequit̉ poſtillat quendā tractatu conſcriptum in materia ꝯtractuū in valentia arrogonie. per vnū doctorē canonicū ſuperhis caſibus incipit Contractus quidāeo idem videtur habere zelum reipublice exceſſiue.Otuerāt pauciora etiā ſufficere quā ſcripta ſunt ſub duplici ꝑtitiōe deciſione caſus traditi in materia cōtractuū. eoꝝ p̄ſertiꝫ qͥbꝰ qͥbꝰreuit ex