Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De contractibus

Nihilominus apparet veritas noſtreſideratōnis in practica vulgata approbata. per om̄es fere natōnes. dum vendūtur emūtur redditus ꝑpetui vt decē denarij reddituales perpetui/ pro centū velducentis in pecunia numerata. Conſtatin hoc caſu quotidiano/ infra. xx. ānosemens poterit reciꝑe tota pecuniā traditam; remanente ſibi ſua poſſeſſiōe ex integro. immo facta fortaſſis melioratōneSunt alij caſus oſtendētes veritatē huius conſideratōis. ſed hic vnicus ad pn̄sſufficiat. Unde textus Leui. xxv. ſic habꝫqui vēdiderit domū ſuam ītra muros vrbis / habebit licentiā redimēdi donecvnꝰannus impleat̉. ſi redemerit anni circulus fuerit euolutus/ emptor poſſidebiteam. poſteri eius in ꝑpetuū redimipoterit etiam in iubileo. Notent̉ hec triaPrimo venditio ꝑpetua/ licita ē. Secundo venditionē inficit cōditio redimendi. Tertio ſi emptor/ poſt. x. velxx. annos velit vendere illud qd̓ emit ſuovenditori qualicūqꝫ precio. non teneturfructus medij temꝑis deducere in precijrecompenſatōnem. Conſideratio. VAnditōnis emptōnis cōtractus ideo preciſe dicit̉ illegitimus/ res vendita poteſt adcertum tēpus redimi ſeu retrahi lege ſuꝑ hoc conſtituta Dicētes oppoſitum/ cōdemnarēt ſupremū legiſlatorem deū in legibus ſuis iudicialibꝰ/ datꝭ moyſen populo iudeoꝝ ſicut eſt textusapertus Leui .xxv. mox allegatus. vbi patet vendens hereditatē/ poterat redimere immo ſine redemptōne reuertebat̉ hereditas in anno iubileo. Cuncta inqͥt regio poſſeſſionis veſtre/ ſub redemptiōisconditōne vendet̉. Hec autem lex inducitur hic/ obliget nūc populū chriſtianum/ niſi pro quato nouiter inſtitueretur legiſlatorē legitimū/ in iſta patriavel in illa. ſicut factū eſt de multis legibꝰiudicialibus legis antiq̄. quēadmodumpreterea leges ciuiles artāt in foro eccleſiaſtico. niſi pro quāto legiſlatorē eccleſiaſticū firmate ſunt. Sufficit autē adpropoſitū monſtraſſe licitam legē veterem veritatē noſtre cōſideratōis. ſcilicꝫde lege pure diuina naturali/ ꝯtra quas

agere nuſqͣꝫ fas eſt. habet̉ de rationevenditōnis licite ſit non valeat redimires vendita. ſic interponat̉ conditōredimēdi lege publica vel pͥuata volūtateConſideratio. VIITnditōnis emptōnis cōtravctus ideo p̄ciſe dicit̉ illegitimus/ quia pactū poteſtatis re-Udimēdi rem venditā ad tēpuscertu vel incertū/ vendēs emens int̓poſuerūt. Sequit̉ ex precedēti. quia ſi iuſta lege publica/ poteſt hmōi cōtractꝰ fieri repugnat legi diuīe vel naturali qͥnita fieri poſſit lege vel cōuentōne priuataquicqͥd ſit alicubi de ꝓhibitōne poſitiuaCōſideratio. VIIIEnditōis emptōnis contrav Ictus/ ideo preciſe dicit̉ illeFgitimus iure diuino ac naturalli/ dum propter libertatē redēptiōis vendite rei. res ipſa minori preciovendit̉ vel emitur Deducit̉ primo perinſtitutōem legiſlatoris publicā ſi fiat exhoc mēſuratio precij ẜm ampliatōem dominij ſuper rem emptā. Conſtat enī incaſu conſideratiōis/ cedit res empta ipſiemptori in minus amplū dominiū/ qͣꝫ ſi poſſet redimi. ecōtra venditor itaplene denudat ſę total̓r a dominio ſue reiquam vendit. Si igit̉ poteſt preciū augeri/ dum ius vel dominiū eſt pinguius latius vberius/ dn̄io diminuto poteſtciū diminui. Pro quo facit textus. Leui.xxv. qui ſic habet. Quāto minus tēpꝰ numeraueris; tanto minus emptori conſtabit. Confirmat̉ ex conſideratōne cōtractus qui eſt locutio vel conductio vbi fittranſlatio ſolius vſus retento dominio.Quis enī neſciat temꝑari vel augeri precium/ iuxta temꝑis vſus cōmoditatemmaiorē vel minorē? Elicit̉ ex premiſſishec veritas; eſt de intrinſeca ratōnevenditōnis aut emptōnis/ fiat ſine lucro alterius ꝑtium/ et ſine ſpe vel pacto redemptōnis ſeu retractōnis per vendentēaut eius cauſam habētes.Sequitur nunc videre quid de iure poſitiuo ſit vel eſſe pōtde ratione cōtractuum Et hoc in tertioternario conſiderationū.

C