Queſtiones quedam
ne ſcandalum oriatur ⁊ hoc faciet oſtendendo prius qual̓r ſcit modo publico vl̓ante confeſſionē vel poſt peccatū cōfeſſuꝫcelando tamē ꝙ aliquid ſciat in cōfeſſione. Immo ſi ꝑ hoc innuat ꝙ prelatus reuelet confeſſionē/ ipſe eſt grauiſſime puniendus ¶ Utrū ſi maior ſolus/ aut vnvel duo alij ſoli/ ſciant peccatū alicuiꝰ. anpoſſint aūt debeāt adducere tale peccatūad publicū iudicium? Reſpōdet̉ oportꝫad minus eſſe duos teſtes/ ⁊ qui ſciant excerta cognitōne. nō ex ſolo auditu/ vel ꝙipſe reus cōfeſſus ſit publice/ poteſt etiāin hoc caſu ꝑ iuramenta ⁊ aliter moleſtari ille qui eſt pnblice diffamatꝰ de aliquofacto/ vel vbi factū eſt publicū licet ꝑſonaſit occulta quatenꝰ publice veritas cognoſcatur. ¶ Utrum reuelator confeſſionisremittendus ſit ad ſuꝑiorem/ ⁊ ad quemet ſi in om̄i caſu id eſt ſi ſemꝑ. Reſpondet̉ꝙ hͦ tutiꝰ eſt vt remittat̉ ad terrorē. quoniam peccatū eſt enormiſſimū ⁊ peſſimum⁊ reputarē minꝰ malū apoſtatare pluresa religione profeſſa/ licet nō ſit talis penain canonibꝰ ſtatuta/ ⁊ vix poſſꝫ dari penaſufficiens. Iura tamen inſtituūt/ ꝙ talisretrudat̉ in artū monaſteriū. ⁊c̄. nō ꝙ iura cogant profiteri religionē/ ſed coguntcarcerē pati. vel talem penitentiā. ¶Utrū ſi quis nō publice ſed ſingulariterexprobrādo tamen. ⁊ hoc extra confeſſionem / vel etiā in confeſſione/ peccatū dixerit in confeſſiōe auditum ſit puniēdus?et quomodo. Reſpōdet̉ ꝙ ex caritate ⁊ inconfeſſiōe/ poteſt ſibi obijcere peccatū cōfeſſum/ ſeruata diſcretione. ſed ſepe nō expedit vbi confeſſus ſcandalizaret̉ et malecaꝑet/ ⁊ forte retraheret̉ a confeſſione alias facienda. Extra vero confeſſionē nūqͣꝫfiat exprobrādo/ nec etiā admonendo. niſi forte in quodā generali. Et hoc adhucvix poteſt bene fieri Propterea tutius eſtdimittere/ ⁊ ſemꝑ oſtendere ꝙ de peccatiscōfeſſis nihil ſciat aut cogitet. Reꝑiaturalia via monendi qͣꝫ iſta/ ⁊ cogitet quilibꝫqͥd ſibi vellet fieri/ aut nō fieri/ in hac ꝑteUtrum ſi cōfitensobliuiſcat̉ penitentiā / debeat iterū confiteri? Reſpondet̉ ꝙ talis debet confiteri depenitentia oblita. Et quia nūc penitētioſunt arbitrarie/ videtur ꝙ nō oportet cōfiteri peccata priora/ licet doctores antiqͥ
dixerint oppoſitū ¶ Utrū ſi quis nō cōpleat penitentias ſibi iniunctas ex negligentia ⁊ torpore vel ex mala volūtate. autforte quia nimis graues ſunt/ ſufficiat ſeiterum ꝯfiteri/ ⁊ nō iterum facere primaspenitētias? Reſpondet̉ ꝙ cōfeſſor poteſtẜm ſuam diſcretionē relaxare. preſertī inpenitentijs datis pro peccatis occultis/nō ita de publicis. Nec videtur recurrendum eſſe de neceſſitate ad priorē confeſſorem aūt ſuꝑiorem. Et p̄ſertim quādo tales penitentie date ſunt non ꝑ ſuꝑiorem/ſed ꝑ equalem. alioquin tutū eſt recurreread ſuꝑiorem/ vel equalem/ pro relaxatiōevel cōmutatōe. ⁊ hoc quo ad penitentiasfaciendas. Sed iā de omiſſis puto/ ꝙ cōfeſſor qui habet poteſtatē abſoluēdi/ poteſt ẜm arbitriū ſuum/ dare nouā penitentiam/ ⁊ nō iniūgere cōpletionē illius queomiſſa eſt ¶ Utrum expediat ſepe/ aut inom̄ibus/ confiteri eadē peccata/ ſcilꝫ autpropter plenioreꝫ indulgentiā acquirendam que ex maiori confuſiōe cauſari poteſt/ aut propter maiorē humilitatē? Reſpondet̉ ꝙ hoc bene fieri poteſt propt̓ aliquē cauſarū predictarū. aut aliā ſimilemvt propter habendū conſiliū. Et caueat̉in tali narratōne curioſitas. ⁊ ſpecialiterin peccatis carnis. ¶ Utrū ſi quis cōmiſerit plura peccata ſimilia eiuſdē generisaūt ſpeciei/ que tamē nō inducūt ad alid̓pctm̄ graue .i. que nō habent circūſtantias graues. Utrum ſufficiat de quolibetgenere aūt ſpecie generaliter cōfiteri. ⁊ nōin ſpeciali de om̄ibus? Reſpōdet̉ ꝙ ſufficit/ preſertim ſi dicat̉ numerus peccatoꝝdum ſcit̉. aut duꝫ neſcit̉ explicetur talit̓ ꝙꝯfeſſor poſſit ſatis cogitare multitudinēpeccatorū/ vt dicendo ꝑ vnū annū vel ꝑmēſem/ incidi in tale peccatū/ totiēs quotiens tētabar. ⁊c̄. quia quo ad qd̓libet ſpeciale deſcendere nō oportet. nec ſepe expedit/ propter audientē ⁊ loquentē/ ⁊ tēporis amiſſionē. ¶ Utrū ſi plures nō ſiml̓ſed vnus poſt alium/ aut duo tm̄ ſimulviderīt quēpiam peccare poſſint eum adpublicum iudicium adducere? Reſpōdetur ꝙ ſi duo ſimul viderint idem factū. eodem temꝑe/ ⁊ eodē loco/ poſſunt teſtificari vt in publicū veniat. Secus ſi ſint diuerſa tempora ⁊ diuerſi actus ſucceſſiue ⁊vnus vidit poſt alium ⁊ nō ſimul qꝛ tuncnō ſufficit teſtimoniū ad cōuincendum.
R