Queſtiones quedam
prīcipaliter ex hoc ꝙ iniunctū eſt ſibi oppoſitū. Ac ſi diceret. Quia precipit̉ mihꝰhoc. ego in cōtemptū precepti faciā illu dquaſi ſcꝫ vellet oſtendere ſuā falſam libertatem. ⁊ hr̄e illam velamen malicie.¶ Itē querit̉ vtrū iunior ambulās ī viaaut equītās cū ſeniore/ debeat ſibi obtꝑare in oībus? Rn̄detur ꝙ ſimpl̓r ſine aliqͣinterrogatōne iunior debet obtēꝑare ſuoſeniori in om̄ibꝰ. niſi maīfeſte p̄cipiat cōtra precepta diuina. Supponit̉ ꝙ iunior reputet merito ſeniorē memorē ſalutꝭſue. ⁊ ſufficiēter aduertat ad id qd̓ facit etꝙ habeat recordatōem illoꝝ que habent̉in ordine. Secus vbi deeſſet aliquid iſtorum. quia poſſet humili verbo vel ſignoreducere ad mēoriā vel aduertētiā ſeniorꝭQueritur rurſusvtrū ſit vtilius fratri in cella ſedenti/ vacare lectioni. qͣꝫ orōni vel meditatōni. autecōuerſo. Idem Rn̄detur ꝙ nō ſolū attendendū eſt ad illud quod magꝭ proficit ꝓpn̄ti. qͣꝫ etiam ad illud qd̓ diſponit ad futuros profectꝰ. Et quia aſſueſcere meditationi forti ⁊ vehemēti/ plus ꝓficit in futurū ꝓpter habitū quē adqͥrit hō vt poſmodū faciliter meditet̉. īmo etiā cōtēplet̉qn̄ voluerit etiā ſolus etiā in officio. etiāſine libris. ꝯſulendū eſt ꝙ frater aſſueſcatmeditatōi. vt nō ſemꝑ oporteat eū habere libros an̄ oculos ſuos. Sꝫ ipſe cogitatōnes ſolide/ ſint libri ſui.Item queriturvtrū quis poſſet habere certitudinē ꝙ deus remiſerit ei peccata ſua. ſaltem quo adculpā. etſi nō habet certitudinē qͣnto tꝑeoporteat ea deflere? Rn̄det̉ ꝙ nullꝰ de hoccertus eſſe pōt. niſi ꝑ reuelatōeꝫ. qꝛ ſcpͥtūeſt. Nemo ſcit an amore an odio dignꝰ ſitSed qn̄ quis cōfeſſus eſt ꝓ ſuo poſſe. etdolet de pctīs ſuis. ⁊ ꝓponit deinceps nōpeccare. iſte credit̉ eſſe in ſtatu gratie. ⁊ debonitate diuina pie cōfidere pōt ꝙ ei deꝰremiſerit pctā ſua. ſaltem qͦad malū culpeEt in tali ſtatu exn̄s/ pōt accedere ad cōmunionē ⁊ miſſam celebrare. ¶ De ſcd̓orn̄det̉. ꝙ quis in religione exiſtēs ex quoꝓ modulo ſuo ⁊ poſſe ꝯfeſſus eſt pctā ſuaque fecit quoꝝ recordabat̉. ⁊ cōtritus ſatiſfecit ad voluntatē eccl̓ie id eſt maiorisſui. qui ſpēaliter eius curā habꝫ. ⁊ ꝓponit
ampliꝰ nō peccare. tutius eſt vt de ceteronō reflectat ocl̓os ſuos ad peccata ſua ſingulariter cōſideranda ⁊ maxime carnis.que ei poſſent plus obeſſe qͣꝫ ꝓdeſſe. ſꝫ cōfidens de mīa dei ⁊ bonitate/ ſtudeat ꝓficere de die in diē/ aſcendēdo de virtute invirtutem. vt tandē poſſit videre deū deorū in ſyon. Cū vero ab elatione temptat̉/tunc ad eius memoriā reducere p̄t generaliter peccata ſua nō diſcurrēdo ꝑ ſingulavt inde humiliet̉. ⁊ gratias referat creatori ſuo. qͥ eripuit eum de tot ac tantis ꝑiculis. in quibꝰ aliqn̄ extitit. ⁊ ꝑmanſiſſꝫ. niſi eum bonitas dei que neminē vult ꝑire.ſubleuaſſet ⁊ liberaſſet. Apd̓ patꝝ narrationes/ data eſt varia rn̄ſio ab vno patre.mō vni. mō alteri. ẜm ꝙ ꝓſpexit/ ꝙ iſte exrecordatōe p̄teritoꝝ / humiliaret̉ ⁊ feruerꝫin amore. alter nō ſatis purificatus/ tētaret̉. ⁊ rediret ad carnem¶ Queritur ſi fratrialicui ꝑturbato aut occupato in diuerſispreceꝑit aliqͥd ſenior. ⁊ ex ſurreptōe rn̄derit ei iunior. Sinite me. ego nihil faciaꝫpro vobis. verūtamen ſtatim compūgit̉dolens. ⁊ adimplet preceptū ſenioris qd̓paulo ante/ dura rn̄ſione renuerat. Querit inqͣꝫ an ſic rn̄dēdo mortal̓r peccet? Rn̄det̉ ꝓ vna vice aut duabꝰ aut tribꝰ nō peccat mortal̓r. ſꝫ ſi ex cōſuetudīe hēat ſic rn̄dere/ peccat mortal̓r. qꝛ dꝫ reſiſtere cōſuetudini male. ſꝫ exqͦ freq̄nter recidiuat ſic.ſignū eſt ꝙ tali vicio eſt hītuatus. ⁊ nō cadat ex ſurreptōe Rn̄dēt ī ſil̓i doctores theologi/ ꝙ ſic̄ prīa ebrietas nō ē pctm̄ mortale. ita nec ſcd̓a/ ſil̓r nec t̓tia. nec cēteſimaniſi addat̉ circūſtātia in vna ebrietatū ſeq̄ntiū; q̄ cōuertat eā in pctm̄ mortale. puta ꝙ nūc aduertit inebriās ſe ꝑiculū mortale qd̓ incidit ex ebrietate; ⁊ tn̄ deliberatꝙ te iebriabit Applicet̉ ad propoſitū.¶ Utrum quis nonhabens ſpecialē miſſam dicendā/ debeatcelebrare pro toto populo indiſtīcte. autpro ſibi cōiunctis ſpecialiter. Qd̓ ſi ꝓ toto populo/ quibus plus proficiat. aut ſibi coniūctis aut ceteris? Reſpondetur ꝙdebet ſufficere caritati celebrātis/ ⁊ inqͥſitioni / ꝙ bene agat. ſine ſcrupuloſa tali nimia inquiſitōne quid plus proſit hoc vl̓illud Scit enī deus ponderare meritum