Cum ſuis reſponſionibus
5 4
ſtitutōes poſitiue/ nō eſſent niſi in laqueum ⁊ offenſiones ⁊ ſcādalū. nedū inſipiētiū ſed ⁊ ſapientiū. Aduertendū tamē ꝙ n̄facile eſt circa ſingularia ſemꝑ decernereꝓ regula qͣi generali. que cōſuetudo debeat dici ſufficiēter cōprobata vel tolerata ēſuꝑiores/ p̄ſertim vbi nō habet̉ ſufficiēsſcientia ſeu cognitio quid etiā ſit de iurepure poſitiuo. ¶ Facit ꝓ hac rn̄ſione totū illd̓ qd̓ dicūt doctores de obligatiōibꝰreligioſoꝝ in ſuis votis ⁊ regulis quēadmodū de hoc alibi latius tractatum eſt.Sequūtur queſtiones alie cum reſponſionibꝰ earū ab eodēcancellario datis.Ubitabat nuꝑ aliqͥs an delectatio cordial̓/ q̄rēda ſit inIẜuitio dei/ tā practico qͣꝫ ſpeculatiuo ¶ Uidet̉ enī talisdelectatio eſſe fornicatio ſeulibido quedā ſpūalis. que nō deū propt̓ſe ſolū querit/ zelo amicicie pure gratuiteſed propt̓ ſe. Exēplū de officiantibꝰ clericis alicui eccleſie. propter diſtributioneshorarias ſeu quotidianas. Exēplū aliudde ſponſa que nō diligeret ſpōſum propt̓alid̓ niſi propt̓ delectatōem oſculoꝝ cumſil̓ibꝰ ¶ Sed videt̉ ad oppoſitū. Primoilld̓ pſal. delectare in dn̄o. ⁊ dabit tibi petitōes cordis tui. Rurſum illd̓ ph̓i. delctātio cōſeruat oꝑantē hominē in oꝑatōneEt iteꝝ ſignū adqͥſiti hītus. eſt delectatōin oꝑatiōe. Ceteꝝ deus reddēs cām ppl̓oiſrl̓itico maledictōnū ſuaꝝ dicit̉ ꝙ nō ſeruierit deo in gaudio cordisqꝫ leticia. Etalibi. Gaudiū dn̄i/ fortitudo veſtra Cuiꝰſentētie confirmator fuit antonius dicēsꝙ vnicaratio cōuincēdi inimicū/ eſt leticia ſpūalis Et hec fert̉ adeo in eo viguiſſevt ab ignorātibꝰ eū prius in vultu cerneret̉ ¶ Rn̄ſio nihil eſt hoī tutū in hac vita.cū nec ipſa vel virtutū (ſicut d̓r in proſatuta ſit victoria Itaqꝫ nihil eſt qͦ nō cōtigat abuti. Etſi nō formal̓r ſꝫ obiectaliterSūt hec verba theologicis nota Profecto cōſtat ꝙ delectatio in deo ſincera ⁊ caſta laudabilis eſt ſicut allegatū eſt. tātummodo iūgatur hūilitas ⁊ pietas ſine īſolentia. Sꝫ addebat inqͥrens ꝙ nullaꝫ p̄tſenſualē vel ſpūalē delectationē admittere. quin triſticias incomꝑabil̓r maioresinueniat ſi non in delectatione diuine re
cordationis ſe iugiter exerceat. ⁊ hͦ ſciensquerit in dn̄o ꝑ meditationē delectari Reſpondet̉ ꝙ hͦ agēdo deꝰ ſepit vias iſtiꝰ ſpinis ⁊ qͣſi clauſtro concludit/ ne vagari libeat extra ſe. cui conſonū eſt illd̓ de cāticꝭSicut liliū int̓ſpinas. q̄ ſunt ibi qͣſi ſepes ab extra ne diſſipator introeat. ⁊ ab ītra ne exeat vaga .i. vane acta Itaqꝫ meliꝰeſt ſibi facere deū delectatione forte minꝰcaſtā qͣꝫ honeſtū ſit/ qͣꝫ mūdi. carnis ⁊ diaboli delectationibꝰ inherere ¶ Rurſus inferebat. ꝙ faſtidio ſibi ſunt oēs mūdi circa ꝓxīos occupationes qͣntūcūqꝫ videāt̉pie vel honeſte. quēadmodū ſi ſponſa nihil alid̓ q̄rat niſi ꝙ impetret illd̓ de cāticꝭinitiū. Oſculet̉ me oſculo oris ſui Querititaqꝫ ſolū amare ⁊ amari. Sꝫ mirādū eētnimis ſi non has amorꝭ delitias corriꝑetaliqn̄ pius ſponſus flagello nūc interiusnūc exteriꝰ. exponēdo videlꝫ eā aliqn̄ periculis. ſicut oportꝫ ꝙ nicticorax qͣntūcūqꝫdomiciliū qd̓ eū ꝓtegat a contradictionealiaꝝ auiū cuſtodiat aliqn̄ veniat in aꝑtū ꝓ neceſſitate cibi vel pulloꝝ Paſſer itaqꝫ ſolitariꝰ in tecto/ cogitur ad īferiora deſcēdere/ ſicut moyſes de montꝭ caligīe adppl̓m rebellantē ¶ Quid igitur final̓r cōcludēdū ē. niſi ꝙ ſapīa d̓initꝰ inſpirata/ q̄eſt vnctio docēs de oībꝰ ⁊ gr̄a dirigēs more ſeſſoris ⁊ eqͥtatꝰ dei ⁊ qͣdrige aminadab.i. ſpontanei ⁊ currꝰ dei qͥ decē milibꝰ multiplex ē/ ſufficiēter hoīeꝫ in deo ſꝑantē etde ſalute ſua ſolicitū/ edocebit. Etiāſi tal̓ſolꝰ ꝯcludatur in cella aūt ſi ſolitudinē deſertoꝝ exēplo marie egiptiace/ ⁊ pauli primi heremite ⁊ marie magdalene; cum ſimilibus ceteris ſolitarius inhabitet.¶ Explicit hoc opuſculū de delectationeq̄renda in diuino officio ad inſtantiā fratris ſymonis baſtardi de ſalinis pro tūcconuētualis celeſtinoꝝ lugduniSequūtur alie queſtiones¶MIeritur quando ꝯmittitur pctm̄ mortale ī voto obedīeRn̄detur ꝙ maiores p̄cipiētes aliqͥd ſubditꝭ ſuis non intēdūt ligare aīas eoꝝ necdebēt. Et iō ſi qͥs aliqͥd ſibi iniūctū a maiore/ ex negligētia aūt incuria/ nō ſic adīpleret aut differret/ non propt̓ hoc peccaret mortal̓r. Secꝰ ſi hoc ageret ex contemptu Dicitur āt qͥs proprie peccare ex contemptu; quando facit aliquē actū. motus
R 4
M