Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſtatuto carthuſienſiū

33

homo poſtmodū teneat̉ illa cōfiteri dumredeant ad memoriā. ſed ſi non redeūt. nibilominꝰ homo ſaluabit̉ ſi fecerit ſufficiētem diligentiā recordādi. deꝰ non obliget ad impoſſibile Eſt igit̉ additio fruſtra cum d̓r de oblitis. Similiter dicitur de contritis pōt eſſe noxia Similiter male exprimit̉ ſi inqͣntū poſſum et debeo. Sufficit intentio ſit bene regulata. Pͣꝫ ad extremū quā noxia ſit obliuio peccatoꝝ. qꝛ delent̉ virtute confeſſionis ſacramentalis. ac ꝑinde virtus clauiū que remittit magnā partē penaꝝ debitaꝝ. ad huiuſmodi peccatoꝝ deletionē ſic efficacit̉ applicat̉. ꝓut fit circa peccata ſacr̄aliter exp̄ſſe ſunt confeſſa.Adhuc de eodemTem ad queſtionē ſibi factā vicariumcarthuſie ſuꝑ ſtatuto carthuẜ/ de abſolutione a pctō mortali de cōſuetudine ordinis. ſuꝑ hoc Rn̄dit. ſub correctōe cumreuerentia loq̄ndo. apparet talis reſeruatio ſit cōueniēs. nec conſona euāgelice libertati. qꝛ tenemur cōfiteri de venialibꝰ Et ad mortalia diſtinguēda/eſt dabilis regula generalis infallibilisper humanā ſapiētiā. Propterea talis reſeruatio eſt niſi laqueꝰ aīaꝝ. p̄ſertim timorataꝝ Poteſt tn̄ fieri reſeruatio de cetis mortalibꝰ manifeſtis. que trāſeūt inopus exterius. qꝛ de cogitatōibꝰ/ noxiumeſt aut inutile reſeruatōꝫ adhibere Itēidē ad quendā carthuſien̄ ſic ſcribit Recepi in conſtitutōnibꝰ veſtris dicit̉oīs mortalis culpa ſit maiori reẜuata inforo confeſſiōis. ſed grauis culpa. Etcerte tolerabilis ſalubris eſt hec cōſtitutio. ſi bene fuerit declaratū qualis culpadebeat merito grauis reputari. Et ita ſaluatur honor patꝝ conſtituentiū Et nihilominꝰ euitatur onus īportabile ſuꝑ ceruices peccantiū. Qualis autē fieri debeataut poſſit interp̄tatō qͥd eſt grauis culpaputo notatū fuiſſe ꝯpetēt̓ in vltimis ſcriptis licet incultis dn̄o Oſuualdo rn̄dendo tali queſtioni. Si de ſolis venialibusdebeant abſoluere commiſſi a priore. Item nota nullus tenet̉ cōfiteri peccata venialia lege diuina. niſi ſit ad ſpecialiter obligatus votū vel ꝑticulare ſtatutū. quale debet leuiter fieri. Et qn̄qꝫ

magis expediret ceſſare a confeſſiōe taliūqͣꝫ nimiā incurrere ſolicitudinē. que plusimpediret aliqn̄ qͣꝫ fructus cōfeſſionis iuuaret. Alioqͥn etiā cōfeſſione facta/ oporteret ſepe iterū ꝯfiteri. ſic deinceps ſinetermino. attento qd̓ vix facimꝰ aliqͥd vbi poſſumꝰ rationabiliter formidare depeccato veniali.Finit.Sequitur auiſametum eiuſdem per modū cōfeſſionis in religio nibꝰ non lapſis audiendiIcut expediēs eſſe ſuaſi prot eorū ſuꝑiores haberent apr̄ibus carthuẜ et celeſtinisdn̄o papa: latiſſimā abſoluēdi in foro penitētiali licētiā.ſic apparet mihi cōfeſſores ordinatiſingulos conuētus habeāt magnā amplam ptātē abſoluēdi nedū de venialibꝰſolis qꝛ talis eſſet irratōnabilis ītolerabilis reſtrictio. ſed etiā de mortalibꝰ p̄ſertim occultis. abſoluerēt de qͦcumqꝫmortali. Qn̄ autē deberēt remittere ad ſuꝑiorē qn̄ relinq̄ret̉ arbitrio cōfeſſorꝭiuxta qualitatē cōfitētis. Attento primo conſultiꝰ eſt penitētē mittere in purgatoriū cum ꝑua penitētia. qͣꝫ magnaimplenda vel forte alias cōfitendo detrudere in infernū. Rurſus attento.obſtantibꝰ tot decretis ſuꝑ penitētijs iniungēdis cōior eſt doctoꝝ ſentētia oēspenitētie in foro ſacramētali ſunt arbitrarie intelligendo de pctīs occultis Ceteꝝpro manifeſtis regule diſcipline in religionibꝰ ordinate poſſunt rōnabilit̓ exigi ab inuitis. At hic habet locū dicit̉ interrorē alioꝝ. ne facilitas venie incenti tribuat delinquēdi. nullo modo deoccultis que penitus non confiteret̉ niſivellet. licet in hoc ſe dānaret. ſed tam horrendo diſcrimini occaſio p̄ſtāda. cumtam miſera ve ve ve ſit totiens exꝑta fragilitas humane conditionis. init.Diſtinctio magiſtral̓ breuis. eiuſdē de modis excōicario irregl̓aritatū abſolutiōis ab eiſdē.Xcōicatōnum tot ſunt generaquot cōicationū. ꝯn̄ter iudicant̉ irregularitates dicūt impedim̄ta ad cōicatōes legitīasexercēs. Cōicationū alia eſt naturalis.

P 3

F