Compendiū theologie
ſe habere. ſcilicꝫ vt abijciens ſeu recuſansQui modus ſeu qualitas ſe habendi. cōmuniꝰ ipſi rationi inferiori attribuit̉. qꝛiſtud cōius ipſa ratio inferior ex ſeipſa facit. Et tūc nullū eſt in rōne peccatū. Immo nec tūc ꝓprie dici debet delectatio. ſedpotius quedā delectatōis oblatio. ⁊ quedā paſſio ſeu pena peccati originalis Eſi pctm̄ aliqd̓ exiſtat. hoc ſolū eſt in pͥmomotu ſenſualitatis. de quo ſatis in ſuperioribus actum ⁊ declaratū eſt.Ut preceps uel ſubita. ¶ Aut hmōi ſic inſurgētis illecebreſeu carnalis ⁊ voluptuoſe delectatiōis apprehēſionē ſeqͥtur quidā preceps ⁊ ſubitꝰ⁊ ante quācunqꝫ p̄habitam deliberatōeꝫipſius rōnis inferioris in ip̄am illecebrāſeu carnalē delectatōem ꝯſenſus. ex ipſirōnis propt̓ viciū fomitis corruptiōe/ ꝓueniēs. quo caſu ꝓprie ſurreptio fieri dicitur ⁊ appellat̉. Et tūc ratio/ dicit̉ ſecundoſex modorū ſupra tactoꝝ ſeu ſub ſecundaqualitate ſe habere. ſcꝫ vt preceps vel ſubita. qui modus ſeu qͣlitas ſe habēdi (vtclarū eſt) ſoli ratōi inferiori attribuēdꝰ eſtCorrn̄detqꝫ iſte modus ſeu iſta qualitasprīo mēbro principalis diſtinctōnis trimēbris ſuꝑius ad hoc propoſitū poſite.Nam talis illecebra ſeu carnalis delectatio/ ſic in ſe ⁊ ẜm ſe conſiderata/ eſt nō moroſa. nec mora temꝑis. nec mora ꝯſenſusEſtqꝫ tunc peccatū ſolū veniale ¶ Ꝙ aūtprimo talis illecebra ſeu carnalis delectatio ſit nō moroſa mora temꝑis apparet/propter ſubitam ⁊ precipitē ⁊ ſic minimāpredicti cōſenſus ipſius rōnis inferiorisduratōeꝫ in eā. Nā ſi circa eā/ ratō ipſa inferior vltra predictū ſuū ſubitū ⁊ p̄cipitēcōſenſum. vel ipſa forſan rō ſuꝑior aliterſe haberet. vtputa vel magis immorādo/vel exp̄ſſius cōſentiendo. iam tūc/ ex iſtomodo ſeu iſta ſcd̓a qualitate recederet̉/ etad aliquē alioꝝ quatuor modoꝝ ſeu aliarum quatuor qualitatū trāſiret̉. vt ſtatiminfra declarabit̉. Et ideo hic notāter additū eſt. ſic in ſe ⁊ ẜm ſe ꝯſiderata ¶ Ꝙ etiam talis illecebra ſeu carnalis delectatioſit nō moroſa mora cōſenſus (capiēdo tn̄ꝯſenſuꝫ ꝓut iuxta duas diſtinctōes ſuꝑiꝰin hac materia poſitas. ⁊ maxīe iuxta primā capit̉ ⁊ capi debet. cum d̓r conſenſusin delectatōem pctm̄ mortale eſſe. ſcꝫ pro
cōſenſu deliberato) apparet/ reſpectu etiāvtriuſqꝫ rōis ¶ Et prīo reſpectu inferioris. propt̓ talis ſui cōſenſus ſubititatē etprecipitatiōeꝫ. quibꝰ ipſa rō inferior. a recurrēdo ad propriū ſuū actū qui eſt deliberare ⁊ rōcinari. et ſic a debite in ſe circatalem ſic inſurgentē illecebrā ſeu carnalēdelectatōem deliberādo legesqꝫ ⁊ regulashumanas qͥbus innitit̉ cōſulendo/ impeditur. Et ſic proprie cōſentire ſaltē deliberate cōſentire dici nō debet. Immo ꝙ talis ſubitus motꝰ ſeu talis qualitas ſe habendi ipſius rōis inferioris/ ꝯſenſus dicatur ⁊ appellet̉; hoc eſt valde improprie⁊ imꝑfecte. ⁊ valde large. Sed ideo ita dicatur. qꝛ cum ipſa rō (vt ſepe tactū eſt) ſitvirtus cognitiua ⁊ ſit deliberatiua. vix eſtpoſſibile ip̄am rōem inferiorē ſic circa talem illecebrā ſeu carnalē delectatōem qͣntūcunqꝫ ſubito ⁊ p̄cipitāter cōmoueri etſe applicare. quin aliqualit̓ (vt adhuc magis infra declarabitur) diiudicet. propterip̄am diiudicatōem quodāmodo cōſentire dicat̉. licet impropͥe ⁊ imꝑfecte. vt ſupͣdeclaratū eſt. Et propter iſtud dum vt p̄fertur in ſuꝑioribꝰ de ꝯſenſu in delectatōnē. ꝓut hic intelligit̉ peccatū mortale eſſenotāter ⁊ exp̄ſſe ad differentiā iſtiꝰ ſubiti⁊ p̄cipitis rōnis inferioris ꝯſenſus. additum eſt illud verbū deliberato ¶ Qd̓ etiāſecūdo talis illecebra ſeu carnalis delectatio/ non moroſa fit mora cōſenſus/ reſpectu ip̄ius rōnis ſuꝑioris ptꝫ. qꝛ cum ip̄aratio inferior/ ꝑ ea que iā dicta ſunt; dicatur a recurrēdo ad ſuū ꝓpriū actū qui eſtdeliberare ⁊ rōcinari. ⁊ ſit a debite in ſe circa talem ſic inſurgētē illecebrā ſeu carnalem delectatiōem deliberādo. legesqꝫ ⁊ regulas humanas quibꝰ innitit̉ cōſulendoꝑ talem ſui dicti cōſenſus ſubititatē ⁊ p̄cipitatōem impedita. a fortiori ⁊ ꝑ ampliꝰa recurrēdo ad iudiciū rōnis ſuꝑioris impedita. dici ⁊ reputari debet. ⁊ ex cōſeq̄nti etiā ip̄a ratio ſuꝑior q̄ ab inferiori ratōne cōſulta non fuit ſimiliter debite circatalem ſic inſurgentē illecebrā ſeu carnalēdelectatōem deliberādi. ad legesqꝫ ⁊ regulas eternas quibꝰ īnititur ⁊ que altioresſunt/ recurrendi tempus ⁊ occaſionē ſeumotiuū nō habuiſſe dici ⁊ reputari debetEt ſic ip̄a ratō ſuꝑior nullo modo necvere nec interp̄tatiue cōſentiens dici ⁊ reputari debet.