De ſeptē vituis capitalibꝰ
primū affectus remiſſionē. ꝑ quā ſcꝫ hōnec de malo ꝓximi dolet nec de eiꝰ bonogaudet. licet etiā non doleat de bono. necgaudeat de malo eius. ſed eſt ei ⁊ erga euꝫindifferens. Et hec ſpecies ire nō eſt mortale peccatū ſed eſt imꝑfectio quedā caritatis Niſi tn̄ vbi ꝓximus eſſet in extremaneceſſitate qꝛ tūc ſub pena peccati mortalis tenetur homo ſibi ſuccurrere ſi poteſtAlio mō p̄t ira cōſiderari ꝓut dicit ⁊ importat quādā impatientiā actualē abſqꝫtamē reali appetitu vindicte. Et tal̓ motus etiā deliberatiuꝰ/ eſt ſolū pctm̄ veniale. Quia ſicut pꝫ ex ſupradictisⁱ ire deſcriptōibꝰ nō habꝫ cōpletā rōem ire Alio mōpoteſt ira cōſiderari ꝓut dicit ⁊ importatactualē impatiētiā/ etiā cū appetitu vindicte. Et hoc triplicit̓ cōtingere p̄t Quādoqꝫ enī hoc a naturali cōplexione ſeu diſpoſitōe ꝓcedit ſicut eſt in melācolicꝭ ⁊ inſenibꝰ. In quibꝰ ẜm ph̓m cōtinue mouetur natura. propt̓ qd̓ ſemꝑ turbulenti exiſtunt. Et talis ira nullū eſt pctm̄. cum ſitmotus naturalis Qn̄qꝫ etiā eſt hoc ⁊ procedit ex appetitu ſubito ⁊ nō ꝑfecte deliberato. Et talis ira nō eſt niſi veniale peccatū. ſicut alij pͥmi motus. Qn̄qꝫ āt eſt hoc⁊ ꝓcedit ex volūtate deliberata cōſenſuqꝫꝑfectō At talis ira eſt ſemꝑ pctm̄ mortaleQuādo acedia ſitpctm mortale. ⁊ quādo nonCedia ex ſuo genere eſt venialepctm̄. Quia ẜm ſuꝑius tactaacedia in effectu nō eſt niſi tedium de bono ſpūali laborioſo. Hoc āt deſe nō opponitur caritati. ſed ſolū dicit qͣndam feruoris caritatis diminutiōem. inqua feruoris caritatis diminutiōe ꝯſiſtitom̄e pctm̄ veniale ¶ Multiplicit̓ p̄t tedium de bono ſpūali ꝯtingere Uno modoꝓut eſt ſolꝰ motꝰ naturalis laborē abhorrens. ⁊ talis motus nullū eſt pctm̄. qꝛ tal̓motus nō eſt in noſtra ptāte. Alio modoꝓut eſt motus appetitus de oꝑe ſpūali laborioſo cōtriſtati. Et talis motus etiāſiappetitus ille ſit deliberatiuꝰ. nō eſt niſipeccatū veniale. qꝛ cōſenſus in illd̓ quodde ſui natura nō eſt niſi veniale peccatū/nō eſt niſi veniale Alio mō pōt iſtd̓ tediūde bono ſpūali laborioſo tale eē/ taliterqꝫvltra motū naturalē motūqꝫ appetitꝰ trāſire. ꝙ ꝑ illd̓ hō illa adimplere dimittit q̄
ſue ſaluti vel ex vi p̄cepti vel alias neceſſaria ſunt. ⁊ tunc eſt pctm̄ mortale. Pōt adhuc iſtd̓ tediū in grauiꝰ trāſire ⁊ tantū eēꝙ ex omiſſiōe ipſiꝰ boni ſpiritual̓ laborioſi difficultateqꝫ ip̄m aggrediēdi hō in qͣndam ſue vite diſplicētia inducitur ⁊ exinde in deſꝑatōeꝫ cadit Et tale tediū eſt peccatū mortale. acceditqꝫ ad pctm̄ in ſpiritūſanctum Et adhuc grauiꝰ īmo grauiſſimū ſi illd̓ tediū illaqꝫ diſplicentia vite intantū creſcat ⁊ ꝓcedat. ꝙ qͥs ſibi ipſi manus inijciat ac ſe occidat. nā tūc tal̓ ſimil̓erit iude qui ſe ꝑ deſꝑatōeꝫ laq̄o ſuſpēdit¶ Quando auariciaſit peccatum mortale.Irca auariciā autē/ q̄ iuxta ſuꝑius dicta/ eſt īmoderatꝰ amorAhn̄di. Eſt ꝯſiderandū/ ꝙ iſte īmoderatꝰ amor/ cōſiſtere pōt. vel in appetendo. vel in adqͥrendo. vel in retinendo.¶ Si ī appetēdo. hoc iteꝝ qͥnqꝫ modisꝯtingere p̄t. Uel enī appetūtur aliena appetitu cōpleto ⁊ deliberato ac abſoluto. qͥetiā in actū ⁊ opꝰ ſi adeſſet facultas tranſiret ⁊ ꝓcederet ⁊ tūc eſt mortale pctm̄. Uelappetūtur appetitu ſil̓it̓ ꝯpleto. deliberato ⁊ abſoluto illicita. vtputa hō ſe īdignūbn̄ficio aliqͦ eccl̓iaſtico vel officio ſentiēs⁊ cogͦſcens. vel ſentire ⁊ cognoſcere debēsilld̓ bn̄ficiū eccl̓iaſticū vel illd̓ officiū ſciēter appetituqꝫ delib̓ato ⁊ abſoluto appetit. ⁊ tūc etiā eſt pctm̄ mortale Uel appetūtur p̄dicta ſcꝫ aliena vel illicita. appetituec̄ ꝯpleto ⁊ delib̓ato. ſꝫ nō tn̄ puro ⁊ abſoluto. ſꝫ ꝯditionato. vtputa ſi talia ſine d̓ioffenſa ac īiuria ꝓximi hr̄i poſſent Et tūvel nullū ē pctm̄ vel ē veniale. ſiue tal̓ cōditio actualit̓ exp̄ſſe addatur ſiue habitualit̓ intēdatur Qd̓ tn̄ ītelligēdū ē. dūmōſcꝫ ꝑ tales appetitꝰ ſeu deſideria/ hō nō ſevane paſcat ac ꝑdat ſeu intermittat facereilld̓ bonū ad qd̓ aliūde tenetur Uel n̄ generet ī corde ſuo aliqͦs malos motꝰ ſeu habitꝰ. qͦs qn̄ voluerit remouere n̄ poſſit. qꝛtūc poſſꝫ eē mortale pctm̄ Vel appetūturnō ncc̄aria ⁊ ſuꝑflua. ec̄ qͣꝫuis n̄ aliena necde ſui natura illicita. appetitu nimiſ ardēti. ⁊ tali ꝙ mēs ex hͦ qͦdāmō ſuffocata/ īpeditur omnino a cōſideratōe diuinoꝝ. aceoꝝ que ad ſuam ſalutē ſpectant. Et heceſt illa pernicioſa cura ſeu ſolicitudo quein euangelio ꝓhibetur ⁊ eſt pctm̄ mortale
G