De octo beatitudinibus
28
Exta virtꝰ ſeu beatitudo eſt mūdicia cordis. cui cōuenit donūintellectus qͥ eſt cogitatio celeſtium oculorū cordis mūdans⁊ illuminās. Hac eliminat̉ gula que corrumpit ⁊ excecat cor. Unde Ozee quartofornicatio ⁊ vinū ⁊ ebrietas aufert cor.Premium huic beatitudini reſpondenseſt viſio dei.¶ De ſeptima.Eptima virtus ſeu beatitudoeſt pax ſeu eſſe pacificū. Qui reſpondet donū ſapiētie q̄ eſt delectari in deo qͥ eſt pax noſtra:Hec repellit luxuriā que animū nō pacificat ſed vagum reddit ⁊ inſtabilem. Cuicorreſpondet p̄miū eſſe filium dei.¶ De octaua.Ctaua virtus ſeu beatitudo q̄eſt pati ꝑſecutōnem ꝓpter iuſticiā clarificat ⁊ oſtēdit quoddāfactū. habens reſpectum ad ſingula p̄cedentia. Et ꝑ quod om̄es alie beatitudines ab vltima vſqꝫ ad primā ꝓbantur ſi vere ſunt. Un̄ Greg. Qualis vnuſquiſqꝫ apud ſe lateat illata ꝯtumelia probat. Et hinc eſt ꝙ beatitudo ipſi facto ꝓp̄mio reſpōdēs qd̓ idem eſt cū premio pͥme beatitudini ꝓmiſſio redire dicit̉ ad caput tanqͣꝫ circulus ꝑficiēs ⁊ oēs beatitudines ambiēs ⁊ comp̄hendēs. De virtutes ſeu beatitudines tangūtur Math̓. v.Beati pauperes ſpiritu qm̄ ipſoꝝ ed regnum celorum. ⁊c̄.¶ Unde accipiturnumerus ſeu ſufficiētia beatitudinum.Arum vero beatitudinū numerus ⁊ ſufficiētia ẜm integritatēꝑfectiōis homīs accipitur. AdEꝑfectiōis autē integritatē reqͥrunt̉ tria. ſcilꝫ receſſus a malo ꝓfectus ſeuꝓgreſſus in bono. ⁊ ꝑfectus ſtatꝰ in optīmo. Sane reſpectu primi malū proceditaut ex tumore ſuꝑbie. aut ex rancore malicie. vel ex languore libidinis ſeu cōcupiſcentie. Contra que tria ſunt ſeu ſumunt̉tres prime beatitudines ſcꝫ pauꝑtas ſpiritus cōtra malū tumoris ſuꝑbie. Oītitas cōtra malū rancoris malicie Luctuscōtra malū lang
ſcentie. Reſpectu vero ſecūdi ꝓfectus ſeuprogreſſus in bono attēdit̉ circa diuināīmitatōem q̄ eſt duplex ẜm duas vias qͥbꝰintendi pōt ſcꝫ miſericordiā ⁊ veritatem.De quibꝰ in pſalmo. Uniuerſe vie domini miſericordia ⁊ veritas. Et ẜm has duas vias ſumūtur due alie beatitudines .ſ.reſpectu veritatis/ eſuries iuſticie. ⁊ reſpectu miſericordie affectꝰ miſericordie. Reſpectu autē tertij ꝑfectus ſtatꝰ in optimoattendit̉ in duobꝰ ſcꝫ in limpida cognitōne ⁊ in tranqͥlla affectiōe. Et ẜm hoc ſumunt̉ due alie vltime beatitudines .ſ. reſpectu limpide cognitōnis. mūdicia cordis ad deū videndū. Et reſpectu tranqͥlleaffectōnis. pax mēſis ad deo ꝑfecte fruendū. ¶ Et aduerte ꝙ ſicut in enumeratiōedonoꝝ iuxta quod ſupra ī tractatu de donis declaratū eſt. eſt ordo qͥdam artificialis quo primo loco ponūtur ⁊ enumerāt̉digniora. ita in enumeratōe beatitudinūeſt ordo qͥdam naturalis quo dignioresvltimo loco ponūtur.X ſupradictis colligitur ꝙ habitus virtutū cardinaliū/ principaliter diſponūt ad exercitiū vite actiue Habitus vero donoꝝ maxime diſponūt ad actus vite contēplatiue Habitusautē beatitudinum diſponūt ad perfectōnem vtrorumqꝫ.¶ Finis tractatus precedētis.Incipit tractatusrviij. ⁊ final̓ de vicijs tā nature qͣꝫ volutatꝭN finalibꝰ aliquade vicijs ſummatim tangere cōuenit. Etquia ſunt vicia nature. ⁊ vicia volūtatis.tangitur primo aliqualit̓ de vicijs nature. At deinde de vicijs voluntatis.De numero et ſufficientia vicioꝝ nature.Icia autē nature/ quantū adhuiuſmodi cōpendiū attinetſatis erit enūerare. que ſunt ſeptē ſcꝫ Extollētia ſeu p̄ſumptio DuriciaIgͦrantia Timiditas. p̄cipitatio. hebetudo. ſtulticia. qͦꝝ nūerꝰ ſiue ſufficiētia lꝫ de
I