De octo beatitudinibus

tellectus quoddā lumen ſpūale infuſumad cognitōem dei in creaturis. Differtāta dono ſapiētie. qꝛ ſapientia eſt cognitioꝑ guſtum. Eſt enī quoddā lumē ſub quovel in quo vident̉ ⁊ guſtant̉ diuina per expimentū Unde ſapiētia prout eſt donū/eſt proprie guſtus dei in donis ſuis. Intellectus autē non eſt ꝑ guſtū ſed potiꝰ eſtlumen quoddā datū a deo ad cognitōemdei in creaturis illis in quibꝰ reſultat deus ꝑ gratiā. Vel in illis in quibꝰ habet reſultare ꝑ gratiā ⁊ gloriā. Unde intellectꝰeſt donū quo gratuite cognoſcimꝰ diſpoſitōes celeſtiū; per eas qͣꝫ tendimus in de.um ſic diſponentem.De ſeptimo donoſpirituſſancti ſapientie. ⁊ quid ſit.Eniqꝫ de dono ſapiētie dicendum eſt. Et qm̄ ex ſuꝑius dictꝭin parte patet qͥd ſit. ⁊ qualiterſe habet ad donū ſciētie ⁊ ad donum intellectꝰ. id̓o ſufficit hic ponere eiꝰnotificatōem. Scd̓m autē auguſt. ſic diffinit̉. Sapientia eſt cognitio rerū diuinarum. ¶ Itē ex littera. iij. li. ſententiarum.Sapientia ad ſolius eterne veritatis cōtemplatiōem ⁊ delectatōem ꝑtinet. ip̄aqꝫtantū creator cōſpicit̉ ⁊ ꝙ ſemꝑ ⁊ incōmutabiliter manet qd̓ deus eſt. Grego. ſic diffinit. Sapiētia eſt donū/ ſpe ⁊ certitudīeeternorū/ mentē reficiēs. Que diffinitiodicit oꝑatōem eius propriā/ q̄ eſt mētemꝑ guſtum reficere. quod ſonat nomē eiusSapientia enī a ſapore dicta eſt.Quo per ſeptemdona ſpūſſctī: excludūtur ſeptē vicia caItimo dicendū eſt (pitalia.qualiter ꝑ ſeptē dona excludātur ſeptē peccata capitalia. Etſciendū eſt ꝙ timor quia ꝑ euꝫquis ſe depͥmit/ ne ſuꝑ aliū ſe extollat. excludit ſuꝑbiam q̄ ſuꝑ alios ſe extollit Pietas que ſibi illatas remittit iniurias. expellit irā que vindicari querit. Scientiaque mentē illumīat. euacuat inuidiā. quementē excecat. Fortitudo que excellit inarduis. pellit acediā. que torꝑet in imis.Conſiliū quod docet pro trāſitorijs etna mercari. remouet auariciā que in terrenis ⁊ pro terrenis tantū querit negociariIntellectus quo vere delectamur in bo-

nis ſpūalibus. excludit gulā. q̄ vane ⁊ miſere delectat̉ in carnalibꝰ. Sapientia perquā pure delectamur in deo extirpat luxuriam qua quis impudice in ſuo miſe;ro corpore delectatur.¶ Explicit tractatus ſextus huius compēdij deſeptem donis ſpūſſancti.2Incipit tractatusſeptimus de octo beatitudinibus ⁊ earūexplanatione.Unc breuiter reſtat aliquid de octobeatitudinibus dicere Etprimo quid dicat̉ beatituIAdo .ſ. an ipſa virtus. an idquod ꝓmittitur/ vt gratia exēpli reſpectueius quod dicit chriſtꝰ Beati pauꝑes ſpiritu/ quoniā ipſoꝝ eſt regnū celorum. anbeatitudo ſit ipſa pauꝑtas vel ꝓmiſſio regni. Qualiter ſe habeat ad dona ⁊ ad virtutes. Quare vltime beatitudini idē premiū reddatur ſicut prime. Deinde de qͣlibet beatitudine in ſe quid eſt ⁊ qualiter ⁊cum quo dono cōuenit ⁊ cui vicio capitali contrarietur.Quid dicatur beatitudo an. ſcꝫ ipſa virtꝰ vel id qd̓ ꝓmittit̉.Liendū eſt autē ꝙ btītudo duplex eſt ſcꝫ vie ⁊ patrie ¶ Beatitudo aūt vie cōſiſtit in ꝑfectaeuacuatōe vniꝰ miſerie .ſ. culpe⁊ qͦ ad eēntiā. ⁊ qͦ ad occaſiōes. Un̄ qꝛ iſtevirtutes de qͥbꝰ infra/ euacuāt culpā ⁊ culpe occaſiōes. diſponūtqꝫ ad beatitudinēpatrie. iō dici pn̄t ⁊ dicūt̉ btītudines Beatitudo autē patrie ꝯſiſtit in oīmoda euacuatiōe vtriuſqꝫ miſerie .ſ. ⁊ culpe ⁊ pene.Et iſto mō dicūt̉ ꝓprie btītudīes p̄mia p̄dictꝭ v̓tutibꝰ rn̄dentia. Sic̄ eſt illd̓. ip̄oꝝeſt regnū celoꝝ Uel illd̓ ip̄i ſaturabūt̉. ⁊c̄.Et ſic varia rōe ⁊ ꝯſideratōe/ poteris dicere ꝙ v̓tutes ille ſunt btītudīes. Et ꝙ ſil̓rp̄mia eis corrn̄dētia beatitudines ſuntQualiter ſe habeant beatitudines ad dona ⁊ ad virtutes.Ualiter autē ſe habeant iſte beatitudines ad dona et ad virtutes. hoc ſcito ꝙ ẜm gloſam

G