Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regule

poſſibilis excuſatio interp̄tatio eorumque aliquis cōmittit vnde excōmunicari dignus eſt; non debeat euitari a particulari perſona. Et hoc tolleret magnāin politica conuerſatione; confuſionem Expediens videt̉/ vt omnes ſententie excōmunicatiōis late ſentētie in iureſcripto/ quarū vſus nullus eſt. aut plusobeſt qͣꝫ ꝓſit/ expreſſa reuocatione tamin prouincijs qͣꝫ in dioceſibꝰ. et in eccl̓iavniuerſali/ caſſarentur. Expediensvideret̉ inſtitutio aut iam inſtitutorumtalis interp̄tatio; vt ſolus excōmunicatus aūt ſupenſus a iudice/ pro tali denunciatus/ contrahere diceretur irregularitatem. immiſcendo ſe ſacramentis.et ſolus talis a ptāte abſoluēdi in foro cōſcientie/ ſpoliatus cenſeret̉. Scrupulos enim a ſubditis vixaliter auferibiles. p̄ſertim in materia ſacramētalisconfeſſionis/ hoc auferret. Expediensvideret̉; vt nulla ſententia excōmunicationis ferretur. niſi contumacia factain rebus pure ſpūalibꝰ. vt vbi tranſgreſſio verget maifeſte in diſſipationē fidei ſue ſpūalis libertatꝭ. Non enī debet (vtvidetur) grauior eſſe ī foro exteriori punitio tranſgreſſiōis/ qͣꝫ damnū fuerit illatum. Expedientius eſt in multisfectibus/ illos vel tolerare/ vel ad bonūfinē ordinare/ qͣꝫ per fulminationes ſententiarū condenationū/ aut per p̄dicationes rigoroſas/ eos conari funditusextirpare. vt de euxenijs prima die ānide capellanis mercennarijs. ſimilibusDe penitentia.uina ler noVſolū ecc̄ie ꝯſtitutio/ obligat adconfeſſionem ſacramētalem poſt peccatum actuale. vt fiat ſemel ante morteꝫ. Hec concurrere ſimul tēꝑe ad iuſtificatiōem impij. neceſſe eſt; que ſunt. Infuſio caritatis. expulſio culpe. conuerſioliberi arbitrij in deū. peccati deteſtatio. Homo non ſemꝑ tenetur immediateconfiteri peccatum. īmo nec conteri. ſubpena noui peccati mortl̓is. dat enim ſpacium penitentia deus. quale ſcit fragilitati noſtre ſufficere. illud quantū ſit inomībus/ generalis regula diffinire nulla poteſt. Omiſſio in concernentibꝰ

confeſſionē/ ſicut in alijs actibus preceptorum; non vocatur omiſſioniſi ſit reſpectu actus principalis; duꝫ deberet fieri. et reſpectu circunſtantiarū. que velantecedunt/ vel cōmitātur/ vel ſubſequūtur. alioquin omiſſiones in vna omiſſione numerarent̉ infinite Omnis contritio/ includit confeſſionē in actu vel inhabitu/ aut ī propoſito vl̓ in voto. Eamvero fieri actu/ ceſſante impedim̄to alioquadruplex caſus conſtringit. Primusinſtitutio eccleſie ſemel ī anno. Secundus ſuſceptio euchariſtie vel celebratōet ſacramentorū aliorum ſuſceptio ẜmquoſdam. Tertius periculum mortis veriſimiliter imminētis. Quartus ꝯſcientia alias non habebitur opportunitaspeccata confitendi. In recordationepeccati mortalis/ dum miſſa iam ꝑuenerit vſqꝫ ad hoc vt cōmode ſine ſcandalodeſeri/ vel interrumpi valeat. autſacerdos alius deeſt vrget neceſſitas/ſufficit contritio includens propoſitumconfitendi. Circunſtantiarū quadruplex eſt differentia. quedā impertinentes. quedam minuentes. quedam augētes. quedam peccatum in aliam ſpeciemtranſmutantes. Et he vltime; ſolumſunt circunſtantie ſed peccata. ideo ſuntde neceſſitate ſub expreſſione confitende. Primas expedit dicere. nec ſecundas regulariter. tertias exprimere/ ſepius vtile eſt. et qn̄qꝫ ẜm quoſdā neceſſe. Circūſtantiaꝝ expreſſio in confeſſione talis et talibus verborum circūlocutionibus expreſſa ſufficit/ per quam confeſſor de magnitudine peccatorum; eiusqui confitetur pro abſolutione et penitia diſcrete conferendis/ inſtruatur. Expedit nonnunqͣꝫ circunſtantias dearticulatiꝰ. vel inquirere vel dicere. tumad verecundā humiliationē confitentistum ad eius quietationē poſtmodū magis habendam omnia dixerit. quiacircūſtantie multe quas eſſe nullas autveniales arbitrabatur confitens/ peccata ſunt mortalia. deniqꝫ ex hoc vnacircunſtantia habita/ confeſſor de alijsconiecturat quas cōfitens pudore preſſus celat. Cognito ſtatu eius qui confitetur; quandoqꝫ nocet plurimū nimium ſuꝑ circunſtantiaꝝ particularitate