Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De erroribus.

die ſi nouē diebus ꝑdurat in hac eccleſiaſi ex aqͣ illa ꝑfundat̉/ aut ſi tali ſe voueatimagini. aut ſi aliquid talium faciat. ipſemox ſanabitur vel optato potietur. Fateor abnegare nō poſſumus. ml̓ta inter chriſtianos ſimplices ſub ſpecie religionis introducta eſſe. quoꝝ ſanctior eſſꝫ omiſſio.Tolerantur tn̄ quia nequeunt fundituserui. et quia fides ſimpliciū quanqꝫ minꝰin aliquibus bene ſapiat. regulatur tamē⁊ quodammodo rectificat̉. ſaluaturqꝫ in fide maiorum. quā fidem generali ſaltemintētione in omnibus ſuis obſeruatiōibꝰpreſupponūt. ſi pie et humiliter. hoc ē chriſtiane ſapiunt. et ſi ad oſtenſam veritatisnormā obedire parati ſunt. Hec auteꝫ eſtintentio. vt talia ſuſcipiātur aut fiant nōtanqͣꝫ neceſſario effi acia. aut tanqͣꝫ ſpesprincipal̓ in talibꝰ poſita ſit; d̓o poſtpoſito.ſed ꝙ pietas fidei per iſta nutrit̉. et auget̉et exaudiri meret̉. Secus vbi fides leditur ⁊ diuina lex violat̉. Uane igitur ⁊ proterue ſumit̉ in hac re vl̓ exemplū vel argumētū. ex his q̄ vulgus indoctū nō que cetus theologoꝝ ⁊ ſapientū docꝫ obſeruatqꝫQuid mirū ſi theologia ⁊ fides corruptores quoſdā patiatur vt hereticos ⁊ ſuꝑſticioſos. vt temerarios aſſertores. quādo ⁊medicina ⁊ philoſophia ⁊ aſtrologia veraet omīs deniqꝫ ars vt ſciētia; pati tali aliquid cognoſcat̉: ſed fundamētum ſtabileſtat. Tandē oppoſitionē ſuam ꝯuertuntalij in q̄relam dicentes. Ecce talis infirmus eſt / in grandē ⁊ luctuoſaꝫ totiꝰ gētisvnius ꝑditionē. ip̄e deſꝑat̉ a medicꝭ. Curnō inqͥunt per ſuꝑſtitioſa curabit̉. p̄ẜtimſi ꝑ ſuꝑſtitioſa p̄ſumit̉ in egritudīe teneri ⁊ per ſimilia ꝓ mittit̉ liberari? Nōne vana vanis. ſicut clauū clauo licꝫ repellere?Nonne ſanitas ⁊ auxiliū vndecūqꝫ queripoſſunt. ſicut ab herbis ita a verbis ⁊ a virtute ſpirituū. ſicut a virtuie lapidū vel corporum. Cur poſtremo ꝓhibebit aliqͥs cogere demonem ad obſequendum ſibi inbonis. quādo ſctōꝝ plurimos vt anthid iūarchiepiſcopū byſontinū; ⁊ exorciſtas alios ita feciſſe cōmendāt hyſtorie. Rn̄debimus ad hoc dicentes prīo ad vltimū. ꝙ demones pn̄t ⁊ licite pn̄t ꝑ deū ⁊ ſctōs eiusad hoc inſpiratos ⁊ electos cogi. ad p̄ſtandum hūana q̄daꝫ obſequia. Ita enī rectafides tenet feciſſe xp̄m ⁊ moyſen ⁊ raphaelem angelū et dauid reſpectu ſaulis; et

ſanctos quaſi innūerosdemoniacorum. īmo et ſalomonē ⁊ qͦſdā exorciſtasiudeoꝝ; ſic egiſſe videt̉ ſenſiſſe Ioſephusquanqͣꝫ de ſalomone qui poſtmodū idolatra fuit. magis dubia ſit ſententia. an videlicet de peccato in pctūm. de errore ydoſatrie in errorē magicaꝝ artium delapſusextiterit. an deo reuelante dū bonꝰ erat talia cognouerit. At vero ſi coactio demōisaliter expectet̉ qͣꝫ ꝑ miraculū deo ſpecial̓rcooꝑante. iſtud falſe credit̉ ⁊ ꝑiculoſe q̄ritur. Falſe qͥdem ꝓpt̓ libertatē demonibusinſitam. q̄ nec ab iſtis corꝑalibꝰ quibꝰ ꝑfectior eſt. nec a carminibꝰ cogitur. Iſtd̓ autem periculoſe q̄rit̉. qꝛ hoſtis eſt doloſiſſimus. et nunc fingit ſe cōpelli ꝑͤ tales ritꝰimpios qͥbꝰ honorari querit. ⁊ aīas ꝑdereAuc perplexit reſpōſis īuoluit ſentētiasvt tulius loquit̉ ⁊ hiſtorie teſtant̉. nunc ſemitas tortuoſas ſue fraudis mille modistegit. Nobis propter hoc interdicta eſt ſocietas ſua ne queramꝰ ab eo veritateꝫ quimendax eſt. ſicut xp̄s ⁊ apl̓s eius paulusip̄m etiam vera loq̄ntē ommuteſcere p̄ceperūt. Rō ſperemꝰ inſuꝑ ꝓſperitatē ab eoqui hoſtis eſt. nec pactu ineamꝰ cū eo quiinfidus eſt. nec ꝯſortiū cum excōmūicatonec fidem ꝓditori perfido adhibeamꝰ. Fefellit reuera om̄s et fallet; quos ſibi aūt īſtitutꝭ ſuis deditos inuenerit. Hiſtoriashoc docentes qꝛ innumere ſunt. nō nūeramus de Iuliano apoſtata de zoroaſte primo inuētore magice artis. de neptenaboet ceteris abſqꝫ numero. Affirmamusconſeq̄nt̓ cū apoſtolo ꝙ nō ſunt faciendamala. vt bona eueniāt. Nō igit̉ ſunt maleficia maleficijs repellenda. Aliter ſapereeſt ꝯtra fidem deſipere. Suꝑeſt igit̉ in om̄inr̄a neceſſitate ſentire cū Ioſaphat rege⁊ deo dicere. Cum ignoramꝰ qͥd agere debeamus. hoc ſolū hēmꝰ reſidiū. vt oculosnrōs dirigamꝰ ad te. Tentetur via naturalis rōnis ⁊ prudentie ⁊ artis. quantū ſciuerimus. Hoc vocatur facere qd̓ in ſe eſtne videat̉ tentari deus. qͣ via naturali deficiente. ſolum reſtat in dei miſcd̓ia refugium. Hec aūt mīa nō ſuꝑſtitioſis obẜuationibꝰ. ſꝫ pijs obſecratōibꝰ nō demonuꝫ.inuocatōibus. ſed vite emēdatōe. nō ꝑ homines reprobos. ſꝫ ꝓbatos cōparat̉. Sideum volumꝰ mutare ſententiā ſua. nr̄aꝫinm meliꝰ mutemus vitā Ceteꝝ ſi permittēte iuſto dei iudicio licꝫ occulto. fiat