Obſeruarione dierum
7O
ſine numero. ¶ Uel nono ex ſuꝑba p̄ſumptione hoīm/ qͥ volūt reputari ſcire mirabilia/ ⁊ deſpiciūt eruditos in ſcientijs ⁊ inducūt ꝑ autoritate quicqͥd imaginant̉. ⁊ maximeſi fuerīt ī terris longinqͥs/ et audierintſtulticias aliaꝝ ſectaꝝ aut hoīm ſibi ſimiliū. ¶ Uel decimo ex certa ⁊ excogitata ꝯfictione ad fallēdū alios ⁊ irridēdū/ quēadmodū fit apud aliqͦs pueros ſcolaſticos vl̓alios trufatores. ¶ Uel vndecimo exlectione qͦrundā romācioꝝ id ē libroꝝ cōpoſitoꝝ ī gallico/ qͣſi poeticoꝝ de geſtis militaribꝰ. in qͥbꝰ maxima ꝑs fabuloſa eſt/ magis ad ingerēdū quādā nouitatē ⁊ āmirationē qͣꝫ ꝟitatis cognitōeꝫ. ¶ Uel duodecimo ex inobediētia ad diuinā legē/ ⁊ ex modica eiꝰ reuerētia vel cognitōe. Cuiꝰ ſignūeſt ꝙ tales ſuꝑſtitioſi citiꝰ crederēt verb̓ velſcpͥtis: vel narratiōibꝰ fabuloſis quātūlibꝫī apparētibꝰ/ qͣꝫ diuine auc̄tati ⁊ ſuis doctoribꝰ. īmo ⁊ faciliꝰ inducunt̉ difficilia valdeoꝑari/ vt ī ieiunijs ⁊ certis oratiōibꝰ ⁊ certꝭvotis/ ꝓut dicūt̉ vota ſctē katherine/ qͣꝫ poſſent induci ẜuare legis xp̄iane facilia/ ſicutſunt ieiunia ꝑ eccleſiā inſtituta. qͣlia oīa citius frāgerēt. qͣꝫ dimitterēt ſuas ſuꝑſtitōeslonge difficiliores/ q̄ nec vtiles ſūt ſꝫ in dānationē aīaꝝ. ⁊ ſepe corpoꝝ vergūt. q̄ p̄terea faciūt ⁊ accerſiūt infortuniū/ ſicut d̓r ꝙimaginatio facit caſuꝫ. ¶ Prorſus vnū ꝓtalibꝰ eſt ſalubre remediū/ credere peritioribus ⁊ eis qͥ ī lege dei recte viuunt et docēt/alioqͥn talibꝰ ꝓut ſupra tāgebat̉ fiūtficaſſuꝫratiocinatiōes. ⁊ portabūt iudiciū ſuū Sꝫvtinā ſoli qm̄ volūtarie ſe ſeducūt/ et aliosſecū trahūt/ ꝓut vnꝰ pͥncipū tꝑe nr̄o. dū induceret̉ vt q̄reret ꝯſiliū a ſapiētibꝰ/ qͦs ſciebat eē tales ⁊ ſibi beniuolos. vtrū licite eſſent ſuꝑſtitōes qͣs exercebat ⁊ credebat Reſpōdit. Cur inqͥrerē a talibꝰ. Ego eī ſcio ꝙdiſcōſulerēt mihi: ego tn̄ ſic agere ⁊ ſic credere penitꝰ diſpoſui; nec omittā. Et in hac infelicitate poſitꝰ ⁊ p̄uētus morte repētina deſtitit. vellet/ nollet. Nūc agnoſcēs qm̄ oditdn̄s obẜuātes vanitates ſuꝑuacue Et ecōtra. Btūs vir cuiꝰ/ ē nomē dn̄i ſpes eiꝰ/ ⁊ n̄reſpi. in vani. et inſanias falſas.Finit¶ Itē ab eodē cacellario. viij. decembris.1428. Lugduni. aduerſus doctrinam cuiuſdā medici delati in mōte peſſulano/ ſculpētis ī numiſmate figurā leonis cū certꝭ caracteribꝰ ꝓ cū ratōe renū ⁊c̄. alid̓ opuſculū
Uius eſt imago hec et ſuperſcriqtio. Cōformiter ad caſum ꝓpoſitū de leonis imagine pro curaItione renū/ dicuntur duodecimpropoſitiōes cum additis que ſequuntur.Prima propoſitio. ¶ Imaginū q̄ aſtrologice noīant̉ fabricatio ⁊ vſus. ſuſpectꝰ eſtplurimū de ſuꝑſtitiōe et idolatria ſeu magica obſeruatiōe. patebit ex ſequentibus.Secūda propoſitio ¶ Imaginū hmōifabricatio ⁊ vſus. rationabiliter ꝓhibitꝰ ēꝑ ſacros doctores ⁊ eccleſiā ¶ Tertia ꝓpoſitio ¶ Imaginū hmōi fabricatores pn̄t ⁊debet ꝑ ſuos ſuꝑiores ꝓhiberi/ inqͥri ⁊ culpari. ⁊ ſi parere noluerit. ꝯdēnari. nō obſtātibꝰ palleatis allegatiōibus ſuis ſub tituloſub titulo aſtrologie. maxime qn̄ nō ſūt huius ſcīe multū periti. ẜm terminosˡ a verisaſtrologis. nō idolatris cōſtitutos ¶ Ponunt̉ ad iſtarū ꝓpoſitionū declaratione q̄dā regule fundamētales. Et eſt quarta propoſitio in ordine. ¶ Omnis obſeruatiocuius effectus expectatur aliter/ qͣꝫ ꝑ rationē naturalē aūt ꝑ diuinū miraculuꝫ. debetrationabiliter reprobari. et de pacto demonū expreſſo vel occulto vehemēter haberiſuſpecta. Sic determinauit iꝑe nr̄o ſacratheologie facultas pariſien̄. vniuerſitatis.¶Propoſitio quinta. ¶ Oīs obſeruatioquātūcunqꝫ ſctā ⁊ ſalubris videat̉ in deceꝫaut vigīti aut centū ꝑticulis. ſi habeat vnicā ꝑticulā de idolatria. vel de hereſi. vel deapoſtaſia ſuſpectā aut infectaꝫ. debet totaſuſpecta ⁊ infecta reputari. niſi fiat manifeſta ſeꝑatio p̄cioſi a vili. ¶ Propoſitio ſexta ¶ Oīs obſeruatio ꝑticularis ſuꝑ effectibꝰ mirabilibꝰ ⁊ extraneis ſub titulo verarū artiū palliata. debet examīari ex circūſtātijs libroꝝ ⁊ autorū qͥ obẜuatiōeꝫ hmōi ꝑticularē tradiderūt. ¶ Ponunt̉ ꝯſeq̄nter ꝓpoſitōes ſeu regule ad declaratiōeꝫ p̄miſſorū. ⁊ ad ꝑticularē applicationē ſuꝑ imagīeleonis de qͣ fit inqͥſitio. Et eſt prima. ſeptima in ordine. ¶ Caracteres ſeu figure vellr̄e nō hn̄t vel ſortiunt̉ ex cā pure naturali ⁊corporali efficaciam. ſicut nec entia mathematica. cuiuſmodi ſunt figure ⁊ caracteresſunt de potētijs actiuis. et in eis ẜm ph̓mnō eſt bonū neqꝫ finis. ¶ Propoſitio octaua. ¶ Caracteres ſeu figure vel litere nonhn̄t de ratiōe ſua ꝙ ordinēt̉ ad aliqͦs effectꝰniſi mediāte ratiōali vel intellectuali ſub̓aSignificare enī ē rē ī intellectu ꝯſtituere.
A