Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Defēſio iohānis d̓ ſcoēhauia dictoꝝ

obiectiua qua deus fruit̉ in ſeip̄o ideo dicit ꝙ guſtāt ⁊ vident immēſas diuitias iuxta eū modū quo eas deus guſtat ⁊ videt Ut aūt finē loquēdi faciā ⁊ textū cū gloſa proferā. cōcluſio finalis oīm p̄dictoꝝ ⁊explanatio p̄clara dictoꝝ illiꝰ tercie ꝑtisde ornatu ſpūaliuꝫ nuptiaꝝ ſtat in iſto/ ꝙſancti iuxta vaticiniū Iſaie ꝓphete in terra ſua duplicia poſſidebūt/ qꝛ ſancti ī patria dupliciter reficient̉ ⁊ beatificabunt̉.hoc modo. qꝛ vires ⁊ potentie rōnales adimaginē pertinētes .ſ. memoria intelligentia ⁊ voluntas bibēt de fonte viuo ī ea puritate obiectiue ſicut deꝰ ſua fontali bonitate fruit̉ in ſeip̄o. ⁊ iſte eedē vires ſatiabūtur ⁊ inebriabunt̉ ⁊ hoc eſſentialiter gaudio fruitionis ⁊ guſtu intellectuali diuindulcedinis/ vbi ꝑ efficaciā diuini luminiſabſorpte in diuine ſuauitatis deguſtatōe⁊ amplexū ⁊ inheſione ꝯſummati amorisſopient̉. ⁊ requieſcēt ab om̄i oꝑatōe intellectuali: ⁊ ſic iſte vires ſemꝑ erūt actiue etoperoſe cū hoc quieſcentes ⁊ ocioſe/ ſemꝑfamelice ſemꝑ ſaturate diuerſis tn̄ reſpectibꝰ. Iſtud donū quibuſdaꝫ ſanctis licetpauciſſimis ꝯcedit̉ in hac vita. ſic̄ Paulodatū fuit in raptu. ſꝫ hoc nō fixe non īmobiliter ſꝫ raptim trāſitorie ⁊ fluxibiliter ſicut ſupra dictū eſt. Iſtius opinionis fuitautor iſtiꝰ libri d̓ ornatu ſpūalium nuptiarum ⁊ eiuſdem opinionis arbitror fuiſſebeatū dioniſiū. ſicut patet inſpiciēti libꝝſuū de miſtica theologia. ⁊ huic opinioniego adhereo ſꝫ nō pertinaciter. Si qͥd em̄h̓ dictū videt̉ qd̓ appareat repugnare veritatibꝰ articuloꝝ fidei. hoc totū reuoco ⁊correctioni ſancte matris eccl̓ie ī qua xp̄sſuā ſanctiſſimā autoritatē trāſfundit me ⁊⁊ quicqͥd hic dictū eſt ſūmitto Ad extremum hoc infero ꝙ magiſtra intelligēdi eſtexperiētia ꝓut ſancti teſtant̉. Et ille optime veritatē iudicij nouit qui eā nō audiēdo ſolū ſꝫ guſtādo ⁊ faciendo didicit. Quiem̄ veritati vnitꝰ eſt ex ipſa vnione bn̄ nouit ꝙ bn̄ ſentit. qͣꝫuis eū multi corripianttanqͣꝫ mentis exceſſum paſſū In tali ergomateria q̄ ſolum ꝑ experientiā ⁊ guſtū cognoſcit̉. magis eſt credendū his qͥ noticiaexperimētali hec guſtauerūt qͣꝫ his qͥ ſololumine intellectꝰ ⁊ litterarum ſtudio pollent. Hec autē ſapientia vnitiua ⁊ anagogica q̄ omnē rationis app̄henſionem tranſcendit ſola diuina īmiſſione percipit̉. q̄

nō tantū affectū ſupra ſe erigit ⁊ amore extatico ſponſo altiſſimo creaturā perfectevnit ſed inſuꝑ intantū eieuat intellectū vtmulto plus om̄i prudētia ⁊ cognitōne diuinis fulgoribꝰ illuſtret̉ qͣꝫ aliquo ingenijexercitio valeat obtineri. Et ergo non vident̉ mihi recte ſapere qui nolunt ꝙ aliqͥsde diuinis ſcientijs diſſerat niſi fuerit phiſicis ⁊ naturalibꝰ ſcientijs p̄ditus ⁊ imbutus Incongruū em̄ videt̉ intantū naturedeferre ſtudio artis ⁊ ſollercie hominū/ ꝙplus poſſint hominibꝰ afferre qͣꝫ gratia q̄repente agit. ſubito imprimit. infallibiliter docet. ⁊ inheſitanter facit exiſtere mentes in his que docet. ⁊ luce clariꝰ que alijsvident̉ obſcura demonſtrat. Ip̄a em̄ ſapientia ⁊ ſcientia que ſola ſancti ſpūs influxione percipit̉ certiſſima ⁊ amātiſſima cōprobat̉. qꝛ ſine om̄i dubitatione ⁊ opinione ꝓcedit/ ⁊ omnē alteriꝰ diſcipline leuitatem excedit. Hāc doctrinā p̄clare ſapientie ſibi ſoli īcreata ſapīa reẜuare voluit vtſciat oīs mortalis creatura ꝙ eſt doctor īcelo qui ſolā verā ſapientiam ſolis electisſcolaribꝰ per celeſtes emiſſiones ⁊ ſue claritatis radios manifeſtat ⁊ om̄es mundiſapientes confutet. cū ſimplex vetula velidiota ad iſtiꝰ ſapientie vnitiue ꝯſurrectōnem ꝑfecte poſſit attingere quā nulla phiſica ſcientia vel mortalis induſtria apprehendit. Que meliꝰ intelligimus melius ꝓferimus. Spiritualis omīa dijudicat. etipſe a nemine iudicatur. Patet ergo exhis quomodo ſanctiſſimi ⁊ excellētiſſimidoctores qui in vtraqꝫ ſpecie ꝯtemplationis ꝑfecti fuerunt eadem docuerūt ⁊ ſenſerunt que tercia pars libri de ornatu ſpiritualium nuptiarum dogmatiſat licet forte ſub alijs verbis. Non aūt refert diuerſitas narrationis vbi eadem res narrat̉ ſidicit beatus Auguſtinꝰ. Et ergo p̄dictadoctrina non eſt abijcienda ⁊ eliminandaſꝫ vbiqꝫ ſuſtineri poteſt abſqꝫ periculo erroris tanqͣꝫ conſona ⁊ ꝯformis ſanctoruꝫpatrum traditionibꝰ/ vnde quia v̓ba huius libri ex feruido affectu ⁊ vigore dilectionis prolata ſunt. non ſunt recipiendaẜm ſenſum quē ẜm ſonum vocis vidēturfacere ſed ẜm ſenſū pro quo fiunt intelligenda ſunt ⁊ interpretāda/ ⁊ ẜm materiaꝫſubiectam ſermones eius expetendi. Iſtaſunt ſpiritualia ⁊ miſtica ⁊ ideo ſolis ſpiritualibꝰ ſunt comꝑanda ⁊ cōmunicanda