Defēſio iohānis d̓ ſcoēhauia dictoꝝ
ſpūs ille ab humano videat̉ in diuinū deficere ita vt ip̄e iā nō ipſe eo dūtaxat tꝑe qͦdn̄o incipit altiꝰ inherere. Qui aūt adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Et ſic totū ī iſtud diuinitatꝭ archanū ītrat clamnās cū pͣs. defecit ī ſalutare tuū aīa mea. hec ille. Iſto habito ⁊ intellecto facillime oīa illa dicta huius tercie partis de nuptijs intelligunt̉ ⁊exponunt̉. ¶ Ex iſto patet facillime intellectꝰ clauſule illiꝰ q̄ ſubiungit̉. In ip̄a quidem ſui vacuitate ꝑ fruitiuū amorē ſpūsꝑdit ſemetip̄m deiqꝫ claritatē nullo intermediāte ſuſcipit. Spūs ſemetip̄m ꝓ tātodicit̉ ꝑdere. qꝛ ī tali ſtatū vbi ſpūs humanus intantū amoris feruorē ſupra ſe rapitur vt merito ſine ſpū eſſe dicat̉. factus eſttanqͣꝫ vas ꝑditū. eo ꝙ ſemetip̄m nō ſentitſꝫ penitꝰ a ſeip̄o exinanit̉ abſorbet̉ ⁊ deficit. luce clariꝰ ꝯſtat ꝙ ꝯgrue dicit̉ ꝙ reginaſaba ſpūm ſuū ꝑdidit q̄ vltra ſpūm nō habebat. Sic ſil̓r paulꝰ ꝯueniēter dicit̉ ſpiritū ſuū ꝑdidiſſe qn̄ in raptu ꝯſtitutꝰ vtꝝin corꝑe vel extra corpus eſſet ignorauit.Qn̄ aūt mens humana hūc ſup̄mum veticē id eſt mētis exceſſū attigerit tunc deiclaritatem nullo intermediate ſuſcipit qꝛab om̄ibꝰ imaginibꝰ ⁊ ſimbolis abſoluit̉ ⁊ab oībꝰ oꝑatōibꝰ oīm viriū app̄henſiuarūtā inferioꝝ qͣꝫ ſuperioꝝ ociat̉ atqꝫ in ſuperſubſtātialē radiū diuine luciditatis duciremoto om̄i velamine ⁊ īmediate deo vnitur. ſicqꝫ dei claritatē nullo intermediāteſuſcipit. Iſtud auteꝫ qd̓ dicit ac ſine intermiſſione ip̄e ſit ea claritas quā accipit ſatꝭclaret ex p̄dictis nō ſic intelligendū/ ⁊ qualiter doctores ſancti idē ſentiūt. Un̄ ī epiſtola inferiꝰ annotata ſic habet̉. Hac horaincēſi ſic̄ aqͣ gutta vniat̉ infuſa multo vino. Sic iſta efficit̉ lux in dn̄o optimata īoptimo. Optima quippe ac om̄ipotēs efficit̉. qn̄ in optimū ac in om̄ipotentē totatraijcit̉ Cui ſatis ꝯcordat ſuꝑ ſeptimū angelice hierarchie dicēs. Contēplatio ē deifica ſil̓itudo qꝛ dū ꝑ eā illuminati lucētesfiūt qd̓āmodo ip̄iꝰ lumīs lucētis ſil̓itudinē accipiūt. Qūo em̄ aer ſolis luce ꝑfuſusin eandē trāſformat̉ lumīs claritatē adeovt nō tā illuminatꝰ qͣꝫ ip̄m lumē eſſe videatur. Et ſic̄ ferrū in ip̄m ignē miſſū magiſefficit̉ ignis qͣꝫ ignitū. Sic viri ꝑfecti charitate induti ſiue imbuti charitas vident̉potiꝰ vt emphatice loqͣr qͣꝫ charitate ſuccenſi. Induimini ergo dn̄m ſic̄ aer lucē ſi
cut ferrū ignē. ⁊ eritis lux in dn̄o. Sic̄ em̄ferrū inflāmatū accipit ī ſe formā ignis etdat ſe totū ⁊ nō partē ⁊ eripit ſe ſibi/ remanendo ī ſe ſubſtātialiter inflāmatū ita aīavnita deo ꝑ ignē diuini amoris qͣſi totamdat ſe ⁊ mittit ſe in deū ⁊ in deū trāſformata nō mutata ſubſtātia ꝓpria trāſformatſe totā in deo amore qͥ eſt vita ſua ⁊ ꝑ amorē fit qͣſi tota diuīa. Naturale nāqꝫ eſt qn̄cunqꝫ aliqd̓ trāſformat̉ in aliud iſtud accipiat ꝓprietates ⁊ ꝯditōnes illiꝰ nature inquā trāſformat̉. Sic igit̉ mēs deuota cū īlumē thearchicū trāſformat̉ fit qd̓āmodoclaritas quā accipit ¶ Itē qd̓ ſequit̉ depēdetqꝫ noſtꝝ eſſe creatū ab eſſe eterno ⁊ ẜmeſſentialē exiſtentiā vnū cū illo eſt ſic accipiendū eſt. ꝙ mēti nr̄e diuīa eſſentia realit̓⁊ p̄ſentialiter cōicat̉. Ubiqꝫ totꝰ eſt deꝰ ꝑexiſtentiā ſꝫ nō in ſingulis eqͣliter ꝑ efficiētiā. At licet ex toto ſe vbiqꝫ oꝑet̉ tn̄ nō totū qd̓ potētie ſue ē vbiqꝫ īmo potiꝰ nuſqͣꝫoꝑat̉. Un̄ qꝛ ꝓpriū eſt diuine nature rebꝰillabi ⁊ eoꝝ intimis cōmorari ⁊ ꝑ ſui illapſum ꝯſeruare reꝝ naturas ne decidāt innō eſſe. idcirco dicit ꝙ nr̄m eſſe creatū dependet ab eſſe eterno. iuxta illud qd̓ ph̓sdicit ī libro de celo ⁊ mūdo. Ab hͦ quideꝫente .ſ. deo depēdet celum ⁊ terra. Et qꝛ exnature ſue ꝓprietate cōpetit ip̄i deo vt inhabitet ī intimo aīe rōnalis. ꝓpter qd̓ dic̄Auḡ. tu intimior intimo meo ꝓpterea dicit ꝙ eſſe noſtꝝ creatū ẜm eſſentialē exiſtētiā vnū cū illo eſt. diuerſe ſubſtātie ſūt ſpiritus dei ⁊ ſpūs hoīs ⁊ ergo ſpūs hoīs nōeſt ita vnꝰ cū ſpū dei ſic̄ filiꝰ cū patre vnuſeſt deꝰ. Sꝫ qꝛ illapſu ſue p̄ſentialitatꝭ inhabitat aīaꝫ rationalē quā inter oīa creata imagine ſua inſigniuit. penes quā imaginē tranſformat̉ trinitati ꝑſonaꝝ ⁊ ꝑticipabilis eſt diuine nature ⁊ beatitudiniſ illius. ideo dicit ꝙ om̄e noſtꝝ creatū ẜm eſſentialē exiſtētiā vnū cū illo eſt. Deꝰ em̄ ſāctis ſuis triplicē vnionē tribuit .ſ. nature.gr̄e. ⁊ gl̓ie. Et de hac vnione naturali perquā deꝰ cōmorat̉ in intimo aīe rōnalis dictū iſtud eſt intelligendū. ¶ Qualiter aūtillud ſit accipiendū. Uniuerſi quoqꝫ ſupͣſui creationē in vite ꝯtēplatiue altitudīeſublimati vnū ſūt cū hac deifica claritateīmo ip̄a claritas ip̄i ſūt. atqꝫ in eo qͦ vidēt⁊ qd̓ vidēt lumine idē fiunt. ſatis patet exp̄dictis ⁊ ſpēaliter ex his q̄ dicta ſūt in illaclauſula. Ac ſine int̓miſſiōe fit ip̄a claritaſ