Iohānis ruyſbroech
16
eiuſdē libri nō loquit̉ de illa vnione q̄ eſt ꝑidentitatē realis exiſtētie. d̓ qua dicit xp̄sIoh̓. iiij. Ego ⁊ pater vnū ſumuſ. īmo inom̄ibꝰ alijs libris ſuis ꝓteſtat̉ ip̄e ꝙ creatura nō p̄t fieri creator. Nec loquit̉ etiā d̓illa vnione. q̄ eſt ſolū ꝑ conſenſū ⁊ ꝯformitatē volūtatis. q̄ eſt om̄ībꝰ ſpūalem gratiāhabentibꝰ. quemadmodū legit̉ Act̉. iiij. ꝙmultitudinis credentiū erat aīa vna ⁊ corvnū in dn̄o. Sꝫ loquit̉ de illa vnione q̄ ēꝑ amorē liq̄factiuū ⁊ exceſſū ꝯtemplatōiſextatice. q̄ p̄ nimia ſuauitate ⁊ magnitudine interni dulcoris ⁊ vehemētia amoris.animā liq̄facit ⁊ reſoluit ⁊ totā virtutē rationis abſorbet d̓ qͣ dicit paulꝰ. i. ad Cor̄.vij. Qui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Ex ꝑceptione em̄ diuine p̄ſentie ⁊ deguſtatōe interne dulcedīs aīa deuota in ſeip̄a quietatur. ⁊ ſibi ac om̄ibꝰ rebꝰ creatis ꝑ deſiderium inflāmatū ⁊ in deū totaliter expanſuꝫfunditꝰ morit̉/ vt v̓e poſſit dicere cū apl̓oUiuo ego iā nō ego. viuit aūt in me xp̄s.id eſt ego totꝰ tranſformatꝰ in deū ꝑ amorem nō ſum ī me ſꝫ in xp̄o. ⁊ ideo ꝑ amorētotꝰ deificatꝰ loquor vt xp̄s. Qd̓ etiā ideꝫapl̓s dicit Corinthijs. An experimentuꝫq̄ritis eiꝰ qui in me loquit̉ xp̄s. Qd̓ aūt liqueſcit ⁊ reſoluit̉ in ſeip̄o nō exiſtit. ſed recurrit ⁊ tranſformat̉ in illā imaginē q̄ ſibip̄ſentialiter exhibet̉. Ex quo patet ꝙ imago anime rōnalis ꝑ efficaciā diuini luminis in ſuā imaginē increatam deifice poterit trāſformari ꝓut docꝫ apl̓s. ij. ad Cor̄.iij. Nos aūt reuelata facie gloriā dn̄i contemplantes in eandē imaginē tranſformamur a claritate in claritatē tanqͣꝫ a dn̄i ſpiritu. qꝛ a claritate imaginis create ꝑ quandā ſimilitudinē trāſformabimur in claritatē imaginis increate. Et in hac tranſformatione imago rōnalis ꝯſtituit̉ ī tāta cōformitate diuīe aſſimilatōis q̄ eſt inexplicabilis om̄i lingue Qd̓ ſubtiliter videt̉ innuere apl̓s cū dicit. i. ad Coꝝ. ij. Oculuſnō vidit nec auris audiuit nec in cor hoīsaſcēdit. bonū .ſ. inenarrabile qd̓ p̄parauitdeꝰ diligentibꝰ ſe. Hoc em̄ bonū inenarrabile qd̓ p̄parauit deꝰ diligētibꝰ ſe p̄t dici ꝑfecta ꝯformitas ⁊ indicibil̓ charitas diuine aſſimilatōis q̄ om̄i lingue indicibil̓ eſt⁊ incōprehēſibilis eſt om̄i mēti nec vnqͣꝫꝑfecte cognoſcit̉ niſi in ſpeculo eternitatiſqd̓ eſt verbū diui-
go de iſta vnione ⁊ trāſformatōe credēdūeſt magis noticiā affectualē ⁊ exꝑimentalem habentibꝰ qͣꝫ ſolū intellectualē. qꝛ nemo hec ſcit niſi qͥ accipit ꝑ experiētia vl̓ reuelationē. Et de iſta indicibili claritate diuine aſſimilatōis locutꝰ eſt frater Ioh̓esde Ruyſbroech in tercia ꝑte libri de ornatu ſpūalium nuptiaꝝ ⁊ de hac vnione extatica intelligēda ſūt eiꝰ v̓ba ⁊ recipiendaDe qͣ vnione loquit̉ beatꝰ dyoniſiꝰ libro d̓diuinis noībꝰ capitulo d̓ amore Et amordiuinꝰ extaſim faciēs ⁊ nō ſinēs ſuijpſoꝝeſſe amatores ſed amandoꝝ. Propter qd̓paulꝰ magnꝰ in ꝯtinētia diuini amoris diuino amore ꝑticipās. Uiuo ego iā nō egoviuit v̓o in me xp̄s tanqͣꝫ ſui amati viuēsvita ſic̄ valde diligibiliter. Hec dyoniſiꝰ.vn̄ patet ꝙ amor extaticꝰ duo ſupponit.ſcilicet eſſe nature noſtre ⁊ eſſe gr̄e q̄ introducit in tanto gradu vt aīa potiꝰ xp̄m ſentiat qͣꝫ ſeip̄am. Gr̄a em̄ tanqͣꝫ deifica habꝫmentē deo aſſimilare ⁊ ip̄am deiformi diſpoſitōe induere. Ad hos deiformes habitus tā excelſos tā a nr̄a infirmitate tā longinquos ⁊ viſui noſtro tā abſcōditos exponendos om̄ino minores ſumus. qꝛ iſtaſūt miſteria regni dei q̄ vt exiſtimo nō cōmuniter oībꝰ ſed puritate intelligētie ⁊ diuinis illuminatōibꝰ ⁊ gr̄a pͥuilegiatis cōmunicāda ſūt. Intꝰ audiunt̉ ibiqꝫ dicūt̉.ideo is qͥ foris ſūt dici nō debuerunt. Netn̄ hi qͥ foris ſūt derelinq̄rent̉ ſi ab his qͥ intus ſūt nō vocarent̉. aliqͣliter erāt innoteſcēda vt diſcerēt īfirmi qͣꝫtū eis deſit. ⁊ adquā ꝑfectōeꝫ aſpirare deberēt. Hec em̄ archana ⁊ ꝓfunda ſi n̄ guſtant̉ nō amant̉. etſi nō amant̉ nō ītelligunt̉. ⁊ gͦ dijudicādanō ſunt ab his qͥ nō guſtauerūt/ vnuſqͥſqꝫem̄ bn̄ iudicat q̄ nouit ⁊ hoꝝ eſt bonꝰ iudex. vt ait philoſophꝰ. ⁊ hͦ de primo.¶ Ecundo videndum eſt qualiter doctrina p̄fati viri a ſententijs ſanctoꝝ patrum nō diſcrepat. ſed per om̄ia ip̄is cōſonat⁊ concordat. De hac em̄ vnitate dicit beatus Bernardꝰ in epiſtola ad fratreſ d̓ mōte dei. Unitas ſpiritus cum deo. homīscor ſurſum habentis proficientis in deuꝫvolūtatis eſt ꝑfectio. cū iā non ſolūmodovult qd̓ deus vult. ſꝫ ſic eſt nō tm̄ affectuſſed etiā in affectu ꝑfectus vt nō poſſit velle niſi qd̓ deus vult. velle autem qd̓ vultdeus hoc iam ſimile deo eſſe eſt. nō poſſe