De fēſio iohānis d̓ ſcoenhauia dictoꝝ
pium affectum humilem ⁊ deuotum addeum qͣꝫ intellectum frigidum ſolo ſtudioilluminatum. Scientia quippe inflat intellige ſi ſola eſt. charitas edificat. Nihilominus vbi de veritate fidei queritur tradita in ſacris ſcripturis magis interrogādi conſulendiqꝫ ſunt theologi vigentes īcontemplatione ſecunda qͣꝫ ydiote pollentes in prima. ſecluſo in eis patenti reuelationis miraculo. ⁊ niſi forte manifeſta eſſꝫin huiuſmodi theologis deprauatio intellectus ⁊ intolerabilis morum peruerſitaſque etiam mentiri quandoqꝫ facit nō tantummodo circa fidem: ſed circa moꝝ principia vt apoſtolus ⁊ Ariſto. cum experiētia teſtantur. Addo adhuc ꝙ ſicut ex caretia pij affectus ⁊ magis ex infectione eiuſper vicia errant nōnunqͣꝫ peritiſſimi in ſacris ſcripturis. excecauit em̄ eos maliciaeorum ⁊ dati ſunt in reprobū ſenſum. itaex paruo lumine intellectus ⁊ parua logica prolabuntur quandoqꝫ in errores periculoſiſſimos illi qui magnorum ſūt ergavirtutes affectuum. quales apoſtolus notauit habere zelum ſed non ẜm ſcientiam adeo vt ſi non humiliter ſapiant. ⁊ niſi ſeſe contrahant intra metas ſue cognitionis nulli pertinacius inueniuntur neqꝫabſurdius errores confingere Proptereanon leuiter ſcribere debent vel docere. ſednec abſqꝫ cautela magna adherendum eſteis. non preuia diſcuſſione diligenti ⁊ doctorum examinatione. In talibus quippe plurima ſepe reperimꝰ aūt falſa aut male explicata. ac proinde multā erroris materiam prebētia ſimplicibus quāqͣꝫ in ml̓tis diuīa altiſſimaqꝫ ſint. Inter tales ſcripturas narrantur alique narratōnes autregule vel doctrine particulares aliquoꝝpatrum veterum que magis admirandeqͣꝫ imitande dicuntur. Quēadmodū Iohannes qui clymachus dicitur ponit virtutes eſſe impaſſibilitates ⁊ quedam valde auſtera ſuper penitētia ⁊ peccatis. Etcaſſianus de libero arbitrio notatus. Etalij alia parum examinata aut nimis rigida tradunt que cōmunis ſchola theologice veritatis merito non admittit aut reij.cit. Quāobrem bonum eſt mel cum fauo.ſapor ſcilicet deuotionis cum lumine eruditionis aut ſi alterum dumtaxat obtigerit. vtatur quilibet dono ſuo. ambulet invocatione ſua abundet in ſenſu ſuo. ⁊ co-
mēdat mel quantū ſatis eſt. non plus ſapiens qͣꝫ oportet. Rectum quidem verbūenunciat Oratius qd̓ ab ipſo poſtea Hieronimo non longe a materia traductumeſt. Qd̓ medicorum eſt promittunt medici tradunt fabrilia fabri. Conformiter ſatis ad illam logicorum maximā. Unicuiqꝫ in ſua arte perito credendum eſt Benevale pater ⁊ frater in xp̄o apud quē tuarūme orationū participem fac Amē.¶ Explicit epiſtola magiſtri Iohānis diGerſon ad fratrē Bartholomeū carthuſien̄. de libro Ruyſbroech.4Incipit libellus fratris Iohānis de ſchoenhauia qui nititurdefendere quedam dicta fratris IohānisRuyſbroech cōtra magiſtrum Iohānemde Gerſon Cancellariū parienſem.Uonia quidam doctor eximiꝰ pariſienſis artis theologice/ quedā dicta fratrꝭIoh̓is de Ruyſbroechin libro qͥ intitulat̉ d̓ ornatu ſpūalium nuptiaꝝ minꝰ iuſte vt opinor calūniat̉ ⁊ reꝓbat aſſerēs doctrinā eiuſdē viri ī qͥbuſdāpaſſibꝰ ⁊ ſpēaliter ī tercia ꝑte p̄ſati libri eſſe erroneā a regula theologice veritatꝭ actraditione ſanctoꝝ patꝝ ⁊ doctoꝝ diſcrepantē. ⁊ ob hͦ nō eſſe recipiendā ⁊ abijciendā. Idcirco vt veritas huiꝰ doctrine quāa ſpūſancto arbitror effluxiſſe ⁊ emanaſſe.qͥ mgr̄ eſt veritatꝭ ⁊ nō erroris/ planꝰ eluceſcat. inqͣꝫtū tenuitas mei īgenioli ⁊ exiguitas mee ſciētie appetāt. tria ꝑ ordinē facere dei gr̄a aſpirāte attēptabo. Primo intētionē ꝟboꝝ ſuoꝝ qͣꝫtū ad ea q̄ ibi arguūt̉⁊ rep̄hendunt̉ ⁊ tāqͣꝫ erronea iudicant̉ explicabo. ſcd̓o qͣliter hec doctrina nō ſit noua adinuētio ⁊ ſuꝑſticioſa. ſꝫ om̄ino ſnijsnoīatiſſimiſ doctoꝝ catholice fidei ꝯſona⁊ ip̄oꝝ autoritate cōmēdata ⁊ approbataꝓut dn̄s dederit explanabo. Et tercio qͣliter rōnes obiecte minꝰ efficaces ſūt nec pͥdictā doctrinā euacuāt declarabo.Uantum ad primum eſt ſciendum ꝙ frater Iohānes de Ru¶ yſbroech autor predicti libri