Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Alius tractatus eiuſde

⁊ ſcandalū notoriū datū ī materia ſciſmatis ⁊ periurij ⁊ incorrigibilitatē ſit ab omni officio papatꝰ vero vl̓ p̄tenſo rationabiliter ⁊ iudicialiter deponendꝰ ꝓut multi ſolēniter ex iuribꝰ allegarūt ⁊ ꝓbauerūtnihilominꝰ ex ſolis eiſdē ꝓductis ⁊ ꝓbatꝭnō videt̉ ſufficiēter cōcludi ꝙ ſit hereticuſꝓprie dictus/ niſi confundat̉ ex ꝓprijs aſſertionibꝰ ſuis/ ꝯſtitutionibꝰ ⁊ reſpōſionibus datis tam v̓bo qͣꝫ ſcripto. Quā obrem ſtudioſiꝰ ſcriptū eſt vl̓ articulatū circa hmōi aſſertiones/ attēto p̄cipue ꝙ nonnulli reuocāt ī dubiū an papa deponi poſſit. vel habeat iudicē ſuperiorē in quocūqꝫ crimine niſi ſit a fide deuiꝰ vel hereticꝰproprie dictus. Finis tractatꝰ ꝯtra petrū de lunaDiſcuſſio illius aſſertionis Sn̄ia paſtoris etiā iniuſta tenēdaeſt ꝑ eundē cancellariū. Caſus eſt Quidā ſe gerēs ꝓ cōmiſſariopape/ poſuit ī ſuo proceſſu publico aſſertionē que ſequit̉. Sentētie noſtre etiā ſi eſſent iniuſte/ ſunt tenēde ⁊ timēde Querit̉ ſuꝑ hac aſſertione. Primo ſi ſit falſa eterronea. Scd̓o ſi ſit iudicō fidei reprobāda. Tercio ſi aſſertor ſit ad iudicium fideirationabiliter euocandꝰ Arguit̉ ꝙ ſitvera/ qꝛ ẜm beatū Gregoriū/ ſentētia paſtoris ſiue iuſta ſiue iniuſta fuerit timēdaeſt. Cui ꝯſonat vrbanꝰ papa dicēs ꝙ valde timēda eſt ſentētia ep̄i licet in iuſte ligetSꝫ papa ne dū eſt paſtor vl̓ ep̄s. ſꝫ ſupernus paſtor ⁊ ep̄s Sꝫ ꝯtra eſt dictū hieronimi ſuꝑ epl̓am pauli ad philemonē/ etfundat̉ in dicto Iſaie. v. Si qͥs dixerit iniuſtū iuſtū abomīabilis eſt apud deū. Etgregoriꝰ in omel̓. xxvij. Ipſe ligandi atqꝫſoluendi ptāte ſe priuat qͥ hanc ꝓ ſuis voluntatibꝰ/ ⁊ nō ꝓ ſubditoꝝ iuribꝰ exercet.Et idē Tūc eſt v̓a abſolutio p̄ſidētis. cuꝫinterni iudicꝭ ſequit̉ arbitriū Et idē. Nōdebet is penā ſuſtinere canonicā in cuiusdamnationē nō eſt canonica ꝓlata ſententia. Conſtat aūt ꝙ ſententia iniuſta nō eſtcanonica ⁊c̄.Ponunt̉ ꝓ deciſione ꝓpoſitiones queſequunt̉ ad examinandū.Hec aſſertō ꝓpoſita in ꝓceſſu publicoſi ſit erronea ī fide ⁊ moribꝰ nō eſt diſſimulanter p̄tereunda/ cū ſit ſcandaloſa ⁊ ex deliberatione poſita. Hec aſſertio eſt vna

ꝓpoſitio ꝯditionalis includēs vnā ꝯſq̄ntiā talē/ ſi ſentētie nr̄e ſunt iniuſte ille etiāſūt tenēde ⁊ timēde Hec aſſertio ꝯditionalis ſic reſoluta/ ſi ſit falſa eſt impoſſibilis/ patet hec ꝓpoſitō ſic̄ ⁊ p̄cedēs/ ex regulis infallibilibꝰ logicoꝝ addēdo ꝙ aſſertōp̄dicta ꝯtinet iſtā vniuerſalē/ ꝙ omēs ſn̄iedicti cōmiſſarij qͣꝫtūcūqꝫ iniuſte ſūt tenende Hec aſſertio falſa eſt/ qm̄ oppoſitūꝯſeq̄ntis ſtat cū antecedēte/ qm̄ ſtat aliqͣsſentētias paſtoris vl̓ pape ⁊ ſuoꝝ cōmiſſarioꝝ nō eſſe tenēdas/ īmo nec timendasdū ſūt iniuſte. Et hͦ in multis caſibꝰ. Primo ſi ſentētia lata ſit poſt appellatōneꝫ legitimā / vt notauit Innocētiꝰ terciꝰ ī epl̓aad archiep̄m ſenonen̄. Scd̓o ſi ꝯtineat errorē intolerabilē / vt notauit idē. Et hocml̓tipliciter p̄t euenire cū nullꝰ paſtor viuens ī terrꝭ/ īmo nec papa ſit impeccabil̓quin poſſit abuti ſua ptāte/ cū circūdatuſſit infirmitate. vt dicit̉ ad Heb̓. Unꝰ caſꝰeſt ſi ſentētiet exp̄ſſe vl̓ etiā implicite ꝯtrafidē ⁊ ſcripturā ſacrā. Alter ſi ſentētiet inp̄iudiciū veritatꝭ vite ⁊ iuſticie. vt ſi volēſraꝑe ſpōſam alteriꝰ/ ferat in cōtra nitētesſentētiā excōicatōnis. Alter ſi ſentētiet inp̄iudiciū iuſte libertatꝭ vt ſi volens vſurpare ciuitatē vniꝰ principis ferat ſentētiāexcōicatōis ī nolētes eā ſibi tradere ⁊ itad̓ ml̓tis ſimilibꝰ/ vt ſi excōicare velit illosqͥ ſuo regi ⁊ ſuis edictis rationabilibꝰ obediunt. Notauit hec Innocētiꝰ vbi priꝰ/ ⁊habet̉ fundamentaliter ex infallibili legediuīa ⁊ naturali: cuiꝰ deductionē hic obmittimꝰ. Hec aſſertio eſt impoſſibilis.Sequit̉ hec ex p̄cedētibꝰ. Notādo ꝙ iuraquibꝰ inniti videt̉ nō loquunt̉ tali modoꝯditionali ⁊ ypothetico. nec dicūt ꝙ ſn̄iapaſtoris ſit tenēda. qꝛ lōge aliud eſt dicereꝙ ſentētia aliqͣ ſit timēda/ ⁊ ꝙ ſit tenendaqꝛ tyrānica iniqͥtas etiā timeri p̄t ſꝫ nō teneri debet/ īmo ꝯtemni vel perſeqͥ. Hecaſſertio cenſenda eſt erronea ꝯͣ bonos mores/ ⁊ canones/ patet qꝛ cū ſpectet ad mores ⁊ canones ſic̄ ꝯſtat/ ⁊ nō eſt eis ꝯformiſin veritate/ īmo nec eſſe p̄t/ ſic̄ patet ex p̄cedentibꝰ. ſequit̉ ꝙ eſt eis diſſona atqꝫ ꝯͣria. Hec aſſertio debet ī fide merito ſuſpecta reputari/ patet ex p̄cedētibꝰ. ⁊ hͦ accipiendo fidē ꝓ obiecto fidei ꝓ ſcriptura ſacra⁊ iure diuino. Hec aſſertio reddit aſſertorē ſuū in fide ſuſpectū ⁊ ita ꝯſequenterad iudiciū fidei rationabiliter euocandū-

M