Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Circa materiam fidei

l

telatiōbꝰ q̄ ſub terminis iurꝭ poſitiui velutin cauſis ꝓphanis ſedulo ꝓcurant̉. vt nō ꝓtinus in lucem prodeat veritatis catholiceſpecies atqꝫ decus. Finit proemium.Incipit tractatusPrima conſideratio.Roteſtatio circa materiaꝫ fidei/ dequa ſola nūc intēdimus/ eſt q̄damprofeſſio ſeu confeſſio facta exteriꝰ ad oſtēdendū qͥd de fide ꝓteſtās ſentiat interiꝰ. iuxta illud apl̓i ad Roma .x. Corde credit̉ adiuſticiā. ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutē. Et ſicad ſalutē vt dixerit xp̄us Luce. ix. Qui meerubuerit ⁊ ſermones meos. ⁊ filius hominis hūc erubeſcet coram angelis dei Quocontra Matheo teſte dicebat Mathei. x.Qui me cōfeſſus fuerit corā homībꝰ/ ꝯfitebor ⁊ ego eū corā pr̄e meo. Ex quibꝰ elicit̓ꝙ ſicut credere cadit ſub p̄cepto. ſic cadit fidē exteriꝰ ꝓfiteri ſemꝑ quidē. ſꝫ nō ad ſemper. cū ſit affirmatiuū p̄ceptū. Obligat aūtſemꝑ ⁊ ad ſemꝑ/ dū ex omiſſiōe ꝯfeſſiōis libera/ diſpēdiū fidei / vel ſalutꝭ detrimētū ꝓbabiliter īmineret. vt corā tyrānis. corā hereticis. corā iudicibꝰ. corā ppl̓is. fides ē diuerſimode palā ꝯfitēda. defendēda. teſtifcāda. ⁊ ex officio p̄dicāda. Notet̉ Auguſti.ſuꝑ illud apl̓i. oportet hereſes eſſe. pͥme adCorin. ij. Et recitat̉. xxiiij. q. vlti. ca. finaliFaciūt ꝓ hoc dicta ſcpͥture Ioh̓is. x. ſcd̓aPetri. iij. Malach̓. ij. Ezechie. iij. et. xxxiijet alibi ſine numero.Secunda conſide.Roteſtatio generalis vel ſpecialisde ip̄a fide. nō infert ꝙ ꝓteſtans exrauerit/ ſimiliter nec reuocatio ꝯditionalis. Hoc eſt itaqꝫ ꝑſpicuū. qm̄ hō qͣntūcunqꝫ fidelis. dicere pōt. ꝓteſtor ꝙ nihilintēdo dicere nec puto dixiſſe ꝯtra fidē. etſi oppoſitū ꝯtingeret vel ꝯtigiſſet. illud exnūc reuoco/ vel retracto. Sic inueniunturdoctores catholici qn̄qꝫ dixiſſe. īmo ⁊ quottidianꝰ mos apud exercitātes ſe in actibuſtheologie ſcolaſticis ſic ſe hēt/ in qͥbꝰ freq̄nter nullꝰ ē aut fuit de errore notatꝰ qͥ ſic ꝓteſtat̉ aut reuocat. Nihilominꝰ aduertēdū ēꝙ refert ꝓteſtari vel cōditionaliter reuocare/ circa ea q̄ clariſſime ⁊ explicite ſunt de fide. ſicut ꝙ deꝰ eſt oīpotēs. ꝙ ꝓximꝰ ē diligēdus. Aliter ꝟo circa ea q̄ diſputabilitatē vl̓difficultatē hn̄t aliquā. In primo ſiquideꝫ

caſu fas eſt dicere cū apl̓o ad Galla. ij. Siquis vobis aliud euāgelizauerit etiā angelus de celo anathema ſit. Quo circa veniunt irridēdi qn̄qꝫ/ īmo ⁊ corripiēdi nōnulli qͥ ꝯcluſiones theologicas poſituri/ dicūtProteſtor ꝙ nihil volo vel intēdo aſſerereſed tm̄ diſputatiue loqui. Deinde ponunttalē aliquā concluſionē. Deus eſt oīpotēsdeus eſt trinꝰ ⁊ vnus. quaſi videlicet cōcluſiones tales nō in certiſſima credulitate. ſꝫſub probabilitate tradi poſſint Deniqꝫ ſiceſt iudicandū de oībꝰ ad q̄ profitēs fidē ſuam obligat̉ explicite credere/ vel ex officiovel ex eruditiōe/ vel ex diuina reuelatione.vel ex aliqͦ tali mō Alioqͥn ſic̄ dubiꝰ in fideinfidelis eſt. ſic ⁊ dubie profitēs certā fidē.Neqꝫ tn̄ negādū eſt qͥn proteſtatio ſeu ſubmiſſio reuerētialis/ fieri poſſit. ſic̄ egit apoſtolꝰ cōferēdo euāgeliū ſuū. de qͦ ꝑ reuelationē certꝰ erat cū petro ⁊ alijs apl̓is. qͥbꝰ tamen oppoſituꝫ ſi fieri potuiſſet/ dicētibusnequaqͣꝫ credidiſſet.Conſideratio. III.Roteſtatio generalis d̓ fide ſtat cūerrore ꝑticulari circa eā. ⁊ ſimilitercōditionalis reuocatio Uidimushoc ⁊ videmus in ip̄is hereticis. qͥ errāt videlicet pertinaciter contra fidē circa ea q̄ tenent̉ explicita fide tenere/ exteriꝰ profiteri.quoꝝ nihilominus vox iſta eſt/ proteſtorꝙ eſſe volo bonꝰ catholicus. et ſi ſcirem aliquid eſſe ꝯtra fidē. illud ſtatim vellē reuocare. ſic Arrius. ſic Sabellius. ſic hereticinr̄i tꝑis pleꝝqꝫ dixerūt. qͦs tn̄ dānatio iudicialis interemit/ vel ꝑdidit. Dat̉ ad cōſideratio nē hāc ratio talis. qꝛ ſtat ꝙ aliqͥs credat aliqͥd in generali. vt ꝙ fides catholicavera eſt/ ⁊ ꝓ hac mori vellet. qͥ nihilominꝰin ſpeciali credit de aliqͣ ꝟitate catholica ꝙnō ſit de fide/ errās ꝑtinaciter circa illā Simile dicit Ariſtoteles ꝙ ꝯtingit aliqͥd ſcirein generali / ⁊ illud vel neſcire. vl̓ de illo dubitare in ꝑticulari. Exēplū eſt de iſta. Oīsmula eſt ſterilis. hͦ aīal nō eſt ſterile demōſtrata mula quā aliqͥs putat eſſe pregnantē ob turgidū vētrē. ⁊ neſcit vel nō aduertithā eſſe mulā. ⁊ ita ſicut in hͦ caſu iſte neſciēter errat. ſic ⁊ alij de quibꝰ loquimur dicuntur neſcienter heretici prout infra docebimus.Conſideratio. IIII.

y 5

N