Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in die

Littera virgo ſēper ītegerrima/ quia ſemper veriſſima/ ceteris autoritate prior quavacillante relique non ſubſiſterent/ cōquirere ſuadebat hec et ſimilia/ dum ſoror eiꝰallegoria ꝓfundiſſimo intelligentie ſpirituplena ſubintulit. p̄ferende ſunt/ crede mihiſpūales ſacr̄alesqꝫ nuptie/ q̄ ſunt xp̄i ſponſi ad eccīam ſponſam/ quarū fit cōuiuiumin templo eccīe/ cōione panis et vini in ſacramento altaris he fuer̄t initiate in prmoinſtāti incaruationis in thalamo vteri virginalis/ ratificate in inſtanti mortis chriſti ꝑ aquā ⁊ ſanguinē et cōſumabūtur ī inſtanti eternitatis ꝑ felicitatē ꝑpetuā Undeſicut res ꝑfectior eſt qͣꝫ ſit ſignū eius ſic haſnuptias digniores eē qͣꝫ corꝑales fateri neceſſe eſt. Un̄ quid dicit apl̓us de corꝑalibꝰnuptijs audi. Sacr̄m inqͥt hoc magnū eſtſignū/ ſignū .ſ. rei ſacre ſꝫ qͣliter et quō? ī xp̄odico ⁊ eccīa. Figuratur celebriter hec d̓ſpōſatio in ſolēnitate dedicationis timpli materialis/ et expͥmitur a Ioh̓e in Apocalip.dū dicit ſe viſſe hierl̓m nouam deſcēdentēd̓ celo tāqͣꝫ ſpōſā ornatā viro ſuo. Qualiter aūt mr̄ioniū ade ꝓ ſtatu innocētie ſi n̄peccaſſet quō p̄terea virginale cōiugiū ioſeph et marie nunqͣꝫ cōſumatum/ p̄ſignauerint ſacr̄aliter mr̄ioniū xp̄i cū eccīa docereparatus ſum/ dicit allegoria / ſi ⁊ dū ſtudioſitas ſpeculatrix familiaris nr̄a q̄ſiueritPauſare videbat̉ allegoria dū verbū ſumpſit ſoror eius moralitas prudētiſſima ⁊ tota ẜm nomē ſuū morigera/ ſuadēs commemorari debere nuptias ſenſuales. Nō quidē vt exerceant̉ (ꝓcul hec impietaſ) ſed vt fugiant̉ ab hoībꝰ/ q̄ in abominabili ꝓſtibulo cōcupīe ⁊ in volūtabro luti carnalis fediſſimo ſpurciſſimoqꝫ fiūt dum cōtrahit animalis hō cū ſenſualitate ſeu cōcupiſcentia ſenſuali. Initiat̉ aūt mr̄ioniū hoc adulteriū in illecebroſa cogitatione. Ratificat̉ īconſenſu vero vel interpretatiuo. Conſumatur in oꝑe voluptatiſ libidinoſe q̄ fedaeſt/ q̄ deformis feralis ⁊ ſordida/ exoſa tandem ⁊ penoſa. Propterea ſingulariter p̄cepit Iſaac Iacob filio ſuo ne acciꝑet vxorēde genere chanaan. Chanaan interp̄taturerubeſcens. Et qͥd erubeſcendū q̄ſo magisip̄a libidinū vili voluptate cuius ſunt exitus odioſi triſtes et amari qui plus aloēsqͣꝫ mellis habent. Figurat hoc nob̓ Amonqui nimio amore ſororis ſue Thomar ſuccenſſus/ procuranit eius cōcubitum ſedn

fario oꝑe cōſumato audi qͥd ſequit̉. et exoſam habuit eam. ita vt maius eēt odiū quoeam oderat. amore qͦ eam dilexerat. Fugiēdaſ igit̉ doce tu nuptiaſ iſtas īqͥt moralitaſqm̄ euenit ſꝑ ī eis illud machabeoꝝ Conuerſe ſunt nuptie in luctū ⁊ vox muſicorūin lamentū. Ecce tamē ꝙ repleuerūt mundū ſordibꝰ ſuis qm̄ corrupit oīſcaro viā ſuam ita vt q̄ ī aꝑto ⁊ qͣi occulto fiūt turpe ſitdicere ita vt vix etiā in cōfeſſiōe poſſint extor q̄ri niſi obſtetricāte manu dn̄i colubertortuoſus extrahatur a corde. Cur em̄ zodoma interp̄tat̉ muta; niſi qꝛ mutos ſin̄ cōfeſſione cōſueuit p̄cipitare in ſtagnum ſulphuris ardētis/ cuius fumus tormentorūaſcēdit in ſecula. Has a puero nuptias ſordidas libidinis/ execratus Anthoniꝰ ſuſpirauit cū psͣ. Quis dabit mihi pēnas ſic̄ colūbe et volabo ⁊ requieſcā. Ecce elongauifugiens ſecure ſane ſicut ioſeph ꝓcacem fugit egiptiā et manſi in ſolitudīe. Ad hācde Anthonij ſolitudine cōmemorationemqͥ totiēs in anagogicos raptus eſt mētꝭ exceſſuſ exorſa ē qͣrta ſoror anagogia nil mortaleſonās ⁊ diuinā in facie mōſtrans originem. hec ad celeſtia librās oculoſ tracto eximo pectoris deuoto ſuſpiria / ſuggerere/mihi videbatur ⁊ dicere Aya qͥd heſitatanimus tuus/ qͥd vacillat dubius/ an in poribus nuptijs vel in meis plus hēat inſiſtere ſermo tuus Certū tene nuptias meas eternales eē deqͥbꝰ in matheo Uenit ſpōſuset q̄ ꝑate erant intrauerūt cū eo ad nuptiasEt clauſa eſt ianua Et in apocal̓. Gaudeamus et exultemus ⁊ demꝰ gl̓am deo qꝛ venerūt nuptie agni/ et vxor eius preꝑauit ſeet datū eſt illi vt oꝑiat ſe biſſimū ſplēdēs etcandēs/ biſſimū enī iuſtificatiōes ſunt ſanctoꝝ. Sequit̉ beati qͥ ad cenā nuptiarumagni vocati ſunt. Audi tu recogitās ⁊ ſuſpira. audi ſuſpenſus cor ad celeſtia exemploAnthonij cuius interp̄tatio ſonat ſurſumtenens. Sed qͥ ad cenam em̄ agni vocatiſunt. ita vere beati ſi tamē vocat venire velnō tardauerint vt fatue virgīes vel nō cōtēpſerint ſicut ille qͥ emerat villā mūdane vanitatis. alter iuga boū terrene curioſitatisalter qꝛ duxerat vxorē de qͣ nūc ſoror moralitas loq̄bat̉ peſſimā/ q̄ ē ꝯcupīa carnal̓ voluptatis. Ita ē ꝑ meā fidē (ſubintulit cōfeſtim moralitas vt erat acris in vicia) heccarnalis voluptas peſſima eſt meretrix. Figurat enim Dalida. ſedutrix que