In materia ſciſmatis

O

apud domeſticam. zelotipia autem qualeſnon domos inquietat et turbat. eas aliqn̄fundituſ eēn̄tes. Eſto fuerint qui ſtillarentauribus tuiſ ꝙ aliqui magis ad ꝑſone tuedeiectiōem/ quā eccīe reformatiōem anhelebant ꝙ papatū ambiebāt alij. ꝙ ꝑs vnapapam optabat de cognatiōe ⁊ prīa. ꝙ ꝑsaltera ꝓ ambitione/ aut vindicta/ aut alijscāis repbis incededat in via pacis. Examinandū ſane erat nō qͥd tales dicerēt/ nōqͥd garrirēt incerto auctor̄ ſuſurri. ſed qͥdveritas a dn̄o dirigēda poſtulabat. Neqꝫenī ſtaret oīs policia/ ſi ꝓ adulātiū/ aut male ſuſpicātium cōfictione/ et nō ꝓ agendorum veritate regeret̉. ¶ Et memineris pater ſi fefellit te talis maliuoloꝝ ſuſpitio/ dūte ꝓteſtatiōem publicare ſuaſit qͣꝫ poſtmodū libens retractaſti. Proteſtatiōis autemhec erat ſnīa. ꝙ viſis modis ꝓcedēdi/ qͥ erga te et tuos tenebātur (notabas violentiam) tu omne inde ſecutuꝝ ⁊ ꝑ te cōceſſurūinualidū reputabas ⁊ inane. qͣſi vicꝫ te ꝑtiuacem facere cōtenderet/ aut blauda adulatio/ aut ſb̓dola īimicātiū ꝯfictio niſi ſagaciretractione ꝓuidiſſes. Quintiā ſi q̄ſiſſetaliquoꝝ (vt tibi videt̉) vel arrogātia vl̓ impietas/ cogere te ad illud qd̓ agere ſpontevolueras. nōue ſatius erat te vincere in bono malū/ qͣꝫ a malo vinci ſapīaꝫ enī nō vincit malicia. Peſſima certe victoria vincerevoluit aliqͥs hoīes/ ſi ab ira ab odio ab īꝑatiētia ⁊ vindicte zelo ſuꝑat̉/ et adeo ſuꝑaturaliqn̄ vt omiſſis oībꝰ q̄ alioqͥn agenda forecognoſceret. ip̄e ſe in aꝑta pctā ⁊ in magnamortis huiꝰ ⁊ eterne diſcrimina tradit/ dūfrendēs dentibꝰ ait. ergo ne inuitus cōpellar ad hoc vel ad illud? ergo ne malis gratibꝰ meis hec ⁊ illa ſum acturus. Ita ne egodūs obtꝑabo ſubditis tanqͣꝫ eoꝝ vilis ſeuus? quis cōtemptū hūc. qͥs mee huius dignitatis vituꝑiū ferre poſſit. mori ſatius ēeſt quā talia ꝑpeti fracti ꝓrſus animi ⁊ abiecti eſſet talibꝰ aſſentire. Has voces paterſaucte. ſcis nō eſſe modeſtie xp̄iāne neqꝫ deſtola illa ꝓdire ad quā inuitās xp̄s diſciteinquit a me qꝛ mitis ſum et humilis cordequi cū malediceret̉ nō maledicebat cū pateretur nō cominabat̉. Quid ſi qͥs ex emuliſtue dignitatis cognitus magnitudinē cordis tui/ aut ſuſpicās forte ꝑuitatē ad ſuſpicatiōes ſuꝑſerit rumuſculos tl̓es. ꝓ exagitatione turbida ſuſcitāda ꝑ quē oīa ſibi ſuiſpecta fierent. ac ꝓinde certū diſcrimen in-

trares. ſic aprum vani catuloꝝ latratꝰ a tuto cubili remouent. ⁊ offerūt enecandū. ſicqui timet pruinam/ irruet ſuꝑ eum nyx. ſicpoſtremo trepidātes auicule/ in veros laq̄os cadūt obinanem motarū plurimatumformidinē ¶ At vero ſuſpitionibꝰ his reiectis ne ab eis dū reprobamus capi videamur audire te videor ⁊ dicere. ꝙ viā equiſſimam obtuliſti. viam cōuentiōis in quaꝫtotus etiam cetus cardinaliū pͥmitus condeſcendit Uiam p̄terea quā appellas iuſticie. viam pͥmā pr̄ ſctē nōdū qͣꝫqͣꝫ repudiaſſe cognoui/ niſi ꝙ ꝑ ſe inſufficiens appar̄bat ꝓpter qd̓ vlterior oblatio vie ceſſiōis q̄rebatur. ad qͥd ita? nimirū vt tantus apꝑatus cōuentionis nequaqͣꝫ fine cōgruo fraudaret̉. qui finis ex oīm qͦs cōſulimus ⁊ aliorum pene oīm iudicio/ non aliter cōmodequā ꝑ vtriuſqꝫ cōtendētiū ceſſionē hr̄i ſꝑabatur Sufficiebat aūt (vt tibi viſum ē) oblatio tua generalis ne eadē facta ī ꝑtical̓ricornua darꝫ aduerſe ꝑti tanqͣꝫ diffideres d̓iure tuo qui tam leuiter cedere ſpōpondiſſes ſed nō fallit̉ nō irridetur inſpector cordium deus. ſapiens (vt qͥdam ait) vitā ſuānō ppl̓ari rumore ſed conſcīe veritate. metitur. Quid ſi quidā imꝑiti/ aut ſuꝑbi autmaliuoli tuam hāc humilitatē ſanctiſſimātuam caritatem xp̄i imitatricē/ tuū zelū feruentiſſimū in oblatione ſpontanea vie ceſſionis ſiniſtre detorſiſſent vt formidas alijſupra numerū plures/ grauiores inſuꝑ. tūfide tū amicicia tua/ tum pietaie catholicate hec agente collaudaſſent vtētes ſalomonis iudicio/ ꝙ veram hūiſſes maternaꝫ caritatatem/ qui infantem xp̄m viuū in eccīaſtice ſede ſua alteri cedere maluiſſes quādiuidi. ¶ Ceterū vero nō parū vrgebat te p̄ſtitū iuramentū niſi gloſis corruptis/ aliquis illud fedare voluerit. aut dicere ꝙ qꝛ īdetiorem exitum vergebat nō erat obẜuādum/ abſit pater vt nos oēs tue obīe filijiudicauerimus vnanimiter vt qui diſcorsſit neſcio/ ꝙ via ceſſionis ceteris emīebat.eratqꝫ ſctā ⁊ deo accepta/ ſi ip̄a ſub iuramēto ꝓmiſſa nequiret ſalubriter vel offerri vl̓exeqͥ. qͥd veriſil̓ius ē decipi vel vnū vl̓ vniuerſos. qͥd ꝓbabilius falli paucoꝝ cōſcīasvel oīm. Addo ꝙ ſi erraſſet vniuerſitas obedientie tue in hac ſnīa. nihilominus paſtoralis pietas aſtringebat te. potius cōdeſcendere nobis pie errantibꝰ qͣꝫ omnia taꝫcerte turbationi exponere. quippe ad hūc

r 2

P