diſtinctioeſt vltima entis perfectio. perficit em̄ ōperationē que eſt actus ſecundꝰ vt per ph̓m ptꝫ.ergo omnis delectatio eſt bona. ¶ Sed contra illud quod fugit virtuoſus eſt malū. ſeddelcātionem fugit tꝑatus. ergo delcātio ē mala. ¶ P illud qd̓ iudiciū rōnis impedit ē malū. ſꝫ delcātio corrupit extimatōem prudētie vtdicit̉ in. vj. eth̓. gͦ delectacō ē mala. ¶ P illd̓cuius deſideriū facit aliqͥd malū eſt per ſe malum. ſꝫ deſideriū delcātionis facit aliquos malos ſic̄ inteꝑatos. qui delcātionem ꝓſequūturvt finem. et blandos qͦ ad delcātionem ſolummō dulcia loquūtur. gͦ delcātio ē mala. ¶ ILberius videt̉ ꝙ n̄ omnis triſticia ſit mala. nutlū em̄ ſalutiſeꝝ eſt malū. ſꝫ aliqͣ triſticia eſt ſalutiferā. q̄ em̄ ẜm deuꝫ ē triſticia pnīam et ſalutē ſtabilē operatur. ij. cor. vij. ergo aliqͣ triſticia eſt bona. ¶ Pº nullū laudabiſe eſt malum. ſꝫ alique triſticie ſūt laudabiles. ſic̄ mīaque eſt triſticia de alieno malo. et pm̄a que ētriſticia de pctīs p̄teritis. gͦ non oīs triſticia ēmala. ¶ Pº ſicut delcātio ſe hꝫ ad bonū. ita triſticia ad malū. ſꝫ non oīs delectatio eſt bonaergo necōnis triſticia eſt mala ¶ Sed conͣoē illud quod impedit operatōem rectā ē malum. ſꝫ om̄is triſticiā operacōem impedit. vtꝫytlucibꝰ nadis piin. x. eth̓. ergo ōnis triſticia eſt mala. ¶ Pº.quod adiunctū alicui facit ipſu minus bonuꝫ:eſt per malū. ſed triſticia cuicūqꝫ bono adiuncta facit ipſū minꝰ eligibile. vnde. ij. Cor. vijdicit̉. non ex triſticia aūt ex ncc̄ītate. hylareꝫem̄ datorem diligit deꝰ. et eadē ratio eſt cuiꝰcūqꝫ virtutis actui triſticia adiugat̉. ergo triſticia eſt ẜm ſe malū. ¶ Iberius videt̉ ꝙ aliquā delectatio ſit optimū. illud em̄ quod ē vltimus finis eſt optimū. ſed delcātio eſt vltimꝰfinis. vt em̄ dicit̉. vij. eth̓. eſt finis architectōArchitectonicaꝝ autē fines ſunt nobiliores ⁊deſiderabiliores. vt d̓r in. j. eth̓. ergo delcātioeſt optimuꝫ. ¶ P dicit̉ in. ij. celi et mun. oīsres eſt ꝓpter ſuam oꝑacōem. ſꝫ operatio eſt ꝓpter delectacōem cū delectatio ſit operatōnisperfectō vt d̓r in. x. eth̓. ergo delectacō ē vltimus finis. ¶ P illud qͦd deſideratur tm̄ propter ſe et nunꝙͣ ꝓpter aliud eſt vltimꝰ finis.ſed delectatio ē huiōi. ſtultū em̄ eſt querere qͣre aliquis velit deſcāri. ergo delcatio eſt vltimus finis. ¶ P illud quod ōnes appetunt ⁊cum cuius ꝯtrario nichil eſt eligibile. videtureſſe optimū et vltimꝰ finis. ſed omnes delcātionem appetunt. et pueri et beſtie et hoīnes ſapientes et inſipiētes. nec aliquod bonuꝫ eſſeteligibile ſi eſſꝫ triſte. nec etiaꝫ eſſet poſſibile in.xlix.aliquo bono cōtinue perſeuerare ſi eſſet triſte.ergo delectatio eſt optimū. ¶ Sed cōtra vltimus finis homīs et optinum eius eſt beatitudo ipſius. ſed beatitudo non eſt delcātio ſꝫ magis operatio vt ex ſupra dictis ptꝫ. ergo delectatio non eſt optimū. ¶ P ẜm platōnē delectatio eſt gn̓atio ſenſibilis ī natura. ſed nullageneratio eſt optimū qꝛ generatō eſt motusad perfectōe m. ergo nulla delcātio pōt eē optimū ¶ P oē qͦd eligit̉ eligit̉ in ordīe ad optimū ſꝫ ſic̄ dicit ph̓s ī. x. eth̓. circa multa ſtudium faceremus etiā ſi nullā delcationem inferrent. puta videre recordari. ſcire. et virtuteshrē. gͦ delcātio n̄ ē optimū. ¶ Pōne illud qd̓a natura ordinat̉ ad aliquid non eſt vltimusfinis. ſed natura ordinat delcātionem ad operacōem. vnde operationibꝰ nutritiue et generatiue ordinatis ad ꝯſeruacōem indiuidui etſpēi. naturā delcātionem appoſuit vt ad hͨͦ opera aīalia magis inclinarētur. ergo delcātio n̄eſt optimum velvltimꝰ finis. ℟ n̄deo dd̓. adjͣ. qͥ. ꝙ delcātio dupliciter pōt cōſiderari. vnomodo inꝙͣtum eſt delcātio. alio mō inꝙͣtum ēhec delcātio. ergo inꝙͣtuꝫ eſt delcātio aliquodbonum noīat. ſꝫ inꝙͣtum eſt talis deſcātio pōtrōem mali habere ex parte eius ex quo ſpecificatur. ſicut etiā ōnis actio quantū ad hoc qͦdhabꝫ de natura actiōis eſt bona. ſꝫ quātuꝫ adhoc quod adiungitur de defcū: aliqua actio ēmala. Similiter eciā inꝙͣtum alicui delectatōni adiungitur de deſcū ẜm hoc adiungitur eide malo. hoc autē modo adiungit̉ defcus delectacōm quo et operacōi. cū delectacō ex oꝑatione cauſetur. et ſic ex deficienti operatōe deficiet delectatio. et ideo vt dicit̉ in. x. eth̓. ſic̄ operatōes differūt ab inuicē bonitate et maliciaita ⁊ delcātiones. vt ẜm hoc delectatō dicaturbona ꝙ ex bona oꝑatione vcedat. mala vero q̄eſt de mala operatione ¶ Ad. j. ergo dice. ꝙdelcātio q̄ facit bona eligibiliora eſt delcatio eiſꝓpria vtpote cū iuſtus delcatur de iuſta oꝑatione. ſed ſi delcātiones intꝑati adiungerenturoꝑationibꝰ iuſtis: n̄ facerent eas delcābilioe̓ſvnde non ſeqͥtur om̄es delectationes eē bonaſ¶ Ad. ij. di. ꝙ n̄ ſolum appetitur bonū ſed eēapparens bonuꝫ. qꝛ autē omīs delcātio ex hocꝙ eſt delcatio bona eſt. qͣntūcunqꝫ ex aliqͦ adiuncto efficiatur mala: habꝫ vnde appare̓ poſſit bona. et per ꝯn̄s vnde poſſit appeti. et ſicappetibil̓ eſt n̄ hn̄ti rectū iudiciū. ſꝫ hn̄ti rectūiudiciū delectationes q̄dā appetibiles n̄ ſūt.ſic̄ prudēs et tꝑatꝰ n̄ appetit delectatōes intꝑati ¶ Ad. iij. di. ꝙ illa rō n̄ ꝓbat eē bonū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten