¶ diſtinctioin hijs que ſunt ſeꝑata a ſenſu non impedit̉cōprehenſio intellcus niſi per exceſſum quātitatis virtualis. et hoc eſt qn̄ intelligibile plꝰeſt cognoſcibile ꝙͣ intellcus cognoſcere poſſitvel cognoſcat. ſicut ille q̄ ſcit hanc ꝯcluſioneꝫtriangulꝰ hꝫ tres ꝑ ꝓbabilem ratōem. qꝛ ſcꝫita ꝯn̄iter dicitur. non ꝯp̄hendit ipſā. non qͦapartē eꝰ videat et partē n̄ videat. ſꝫ qꝛ modꝰquo cognoſcitur deficit a mō quo eſt cognoſcibilis per demōſtrationē. eēntia autē diuina ecognoſcibil̓ per veritatē ſuam Intellcūs auteꝫeſt cognoſcitiuꝰ per lumē intellectuale quodeſt in ipſo. vei̓tas autē diuīe eēntie excedit lumen qͦdcūqꝫ intellectus creati. et ideo impoſſibile eſt ꝙ videat deū ita perfcē ſicut eſt viſikil̓. et ex hoc ſequitur ꝙ nullꝰ intellcūs creatus deū cōprehendere poſſit ¶ Ad. j. ergo dicē. ꝙ apoſtolꝰ loquit̉ de cōprehenſione glorieqͣ ſcꝫ fit vt anīa capiat in ſe omne illud qd̓ adperfectionē gl̓e pertinet. et ẜm hoc d̓r gloriāꝯp̄hendere. ꝙͣuis nunꝙͣ diuinā eentiam intellectu ꝯp̄hendat. Vel ꝯp̄henſio ibi dicit̉ ipſa ꝑuentio ad hn̄dum deū. ẜm ꝙ ſpei d̓r ꝯp̄henſioſuccedere. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ augꝰ. duo ponit īdiffinitōe ꝯprehenſionis. quoꝝ vno excludit̉exceſſus cognoſcibil̓ ſupͣ virtute ꝯgnoſcētis.que eſt ẜm quātitatem dimenſiuā. et quātumad hoc dicit. ꝙ ita videtur vt nichil eius lateat videntē. Alio autē excluditur exceſſus ẜmquātitatem virtutis. et quātum ad hoc dicit.cuius fines circumſpiti pn̄t. tunc em̄ fines recircūſpiciunt̉. qn̄ videns peruenit ad finē viſionis ꝑfcē vidēdo. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ totā eēntiam d̓niam ſancti videbūt ī pr̄ia. ſed nō totaliter. non ita ꝙ aliquis modꝰ ſit in deo quē nōvideant. vel aliquis modꝰ ſit intellcūs ipſoruꝫqui non cōuertatur ad deum. ſꝫ qꝛ modꝰ quoꝯuertūtur ad deum cognoſcēdum non eſt eēlis modo qͦ deus eſt cognoſcibil̓. et hec meqͣlitas on̄ditur cū dicit̉ ꝙ diuīa eēntia non totaliter videbitur. hoc em̄ aduerbiū totaliter. neqꝫ dicit modū vidētis abſolute. neqꝫ modumabſolute rei viſe. ſed modū vidētis per ꝯꝑationem ad rem viſā. hoc em̄ aduerbiū determinat ipſā viſionē ẜm quā ꝯparatur videns adviſū. ¶ Ad. nij. dd̓. ꝙ qn̄ aliquid intelligit ſeidem eſt modꝰ cognoſcētis et cogniti. et ideoſi intelligit ſe ꝯp̄hendit ſe. non eſt autē idemmodꝰ cognoſcentis et ꝯgniti qn̄ intellcūs īteſligit aliud. et idro non eſt ſil̓e. ¶ Ad. v. dd̓.ꝙ eodeꝫ modo aliquis cognoſcit quid ē res q̄cognoſcit eēntiam rei. cū ipſa eēntia ſit quiditas rei. et ideo ille ſolꝰ ꝯp̄hendit quid eſt res.xlix.qui ꝯprehendit eēntiaꝫ. vn̄ ſicut ſācti videbūteēntiam diuinā. ſꝫ non ꝯp̄hendēt ipſā. ita videbunt qͥd eſt deus. ſꝫ non ꝯp̄hendēt. et ita nonvidebit̉ deꝰ ab eis. ſicut videt̉ res ꝑ ſuam diffinitōem cuius eēntia ꝯp̄hendit̉. ¶ Ad. vj. dicē. ꝙ actō n̄ attribuit̉ forme tm̄ q̄ eſt pnͥcipiūactōnis. ſꝫ ꝯpoſito. ſic̄ calefactio calido. nō calori tm̄. et ideo actōem oportꝫ menſurare n̄ ſolum ẜm formā q̄ eſt principiū actōnis. ſꝫ etiāẜm ſb̓iectum forme. ſꝫ forma q̄ non ē ꝑ ſe ſt̓ſiſtens n̄ hꝫ aliū modū a mō ſb̓iecti. qꝛ nō hꝫeſſe niſi inqͣtū eſt actꝰ talis ſb̓iecti. et ideo meſura forme eſt mēſurā ꝯpoſiti. ſꝫ for que eſt ꝑſe ſubſiſtēs hꝫ aliquē modū inꝙͣ tū ē res q̄dāſubſiſtens. et quendaꝫ modū ẜm ꝙ eſt actustalis ſubiecti. et h̓ modus accipit̉ ẜm menſuram qͣ perfectibile ꝑtingit vt perficiat̉ tali forma. et ex hoc modo menſurat̉ actio. Eſſentiaautē diuinā eſt ꝑ ſe ſubſiſtens. et ideo viſio q̄per eam fit in intellcū creato. non mēſuraturſcd̓m modū infinitū qui eſt ipſiꝰ eēntie ſcd̓ꝫ ſeſed ſcd̓m modū qͦ intellcūs pertingit ad hocꝙ per ipſā perficiatur. ad hoc autē pertingitinꝙͣ tum ei ꝯiungitur per lumē gl̓e quod eſtfinitū. et ideo finita eſt ex parte vidētis ¶ Advij. dicē. ꝙ claritas dei dicit̉ veritas ſue eēntieper quā ꝯgnoſcibilis eſt ſicut ſol per ſuaꝫ claritatē. et ꝙ uis non impediat ꝯp̄henſione percorrupcōem intellcus. impedit tn̄ ex ipſo exceſſu. qꝛ non pōt contingere ꝙ inbellcus creatus pertingat ad cognoſcēdum ita perfcē diuinā eentiam ſicut cognoſcibil̓ eſt ¶ Ad. viij.dd̓. ꝙͣ gloria ꝑficit naturā et non deſtruit. etideo imperfectōem que eſt de racōe nature lumen gl̓e non tollit. ſicut hoc qͦd eſt ex nichilo eſſe. ex hoc autē ipſo intellcūs creatus deficit a poſſibilitate cō p̄henſionis. et ideo nec ꝑlumen glorie ad ꝯp̄henſionē peruenire pōt.¶ Queſtio. viij.D. .ij. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ eorū qui vident deū ꝑ eēntiam vnus alio non videat perfectius. qꝛ vt dicit augꝰ. in li. lxxxiij. q̄ſtio. eandē rem nō poteſt vnꝰ alio magis intelligere. ſed diuina eēntia non videbit̉ niſijintellcm̄. ergo vnus alio nō videbit plenius.¶ P tāto aliquid perfectiꝰ videtur. qͣnto expreſſior ſimilitudo rei viſe ſit in videntē. ſꝫ n̄erit exp̄ſſior ſimilitudo qͣ deus videatur ī vnoꝙͣ in alio eoꝝ qͥ deum per eēntiam vident. qͥaeadē eēntia eſt in ōnibꝰ. ergo vnꝰ alio n̄ melius videbit. ¶ P ille meltus vidꝫ a qͦ mag̓ rimouent̓ īpedimēta viſiōis. ſꝫ in nullo remanebit aliqͦd viſiōis impedimentū. gͦ oēs equali
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten