Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

perfectior in vno ꝙͣ in alio. ẜm hoc operatioerit perfectior et delectatio maior. et ẜm hocnon in eodem gradū beatitudinis erunt omnes beati. Ad j. ergo dd̓. ꝙ denarius dicitur vnus qui cōmuniter reddetur ex parteobiecti ipſiꝰ beatitudīs. qꝛ deus eſſentiam ſuamōnibus on̄det. ſed viiuſquiſqꝫ eam aſpiciet ẜm modū ſuum. Ad. ij. dice. ꝙ ſicutignis eſt ſubtiliſſimꝰ corpoꝝ ſpecie. et tamenvnus ignis altero ſubtilior eſſe pōt. Ita beatitudo ẜm ſuam ſpēm ꝯſiderata eſt vltimū omniū deſiderabiliū hūanorum. vnde nichil ꝓhibet vnius beatitudinē eſſe perfectiorē beatitudine alteriꝰ. Cuiuſſibꝫ autē beatitudo ſcd̓hoc vltima eſt. ꝙ appetitus hn̄tis per eaꝫ totaliter terminatur. ꝙͣuis non ſit vltimā tāqͣexn̄s in vltimo perfectōis grādū. Ad. iij.dicē. ꝙ in beatis erit perfcā caritas. vnde quilibꝫ ibi plꝰ diligit deum ꝙ ſeipſum. et iō magis volet id quod eſt ꝯueniētiꝰ deo ꝙͣ id qd̓eſt melius ei. et ideo magis volet d̓inam tuſticiaꝫ ſaluari in hoc ꝙ ipſe minꝰ habeat qͦdeſt deo ꝯuenientiꝰ. ꝙ in hoc ꝙ plus habeatquod eſſet ſibi melius. D. iij. queſtionedicēdum ꝙͣ qꝛ motus localis prior eſt omnium alioꝝ motuū. ideo ẜm ph̓m nomē motꝰet diſtantie et omniū huiōi deriuatū eſt a motu. locali ad ōnes alios motus. Finis aūt motus localis eſt locus ad que aliquid peruenerit ibi manet quieſcēs et in eo ꝯſeruatur. Etideo in quolibꝫ motu ipſā quietationē in finemotus dicimꝰ collocacōem vel manſionē. et iōcum nomen motꝰ deriuetur vſqꝫ ad actū appetitus et volūtatis. ipſa aſſecutio finis appetitiui motus dicit̉ manſio vel collocatio in fineet ideo diuerſi modi ꝯſequēdi finem vltimū:diuerſe manſiones dicuntur. vt ſic vnitas domus rn̄deat vnitati btītudinis que eſt ex ꝑteobiecti. et pluralitas manſionū rn̄deat differentie que in btītudine inuenit̓ ex parte beaboꝝ. ſicut etiā videmus in rebꝰ naturalibꝰ ꝙeſt idem locus ſurſū ad que tendunt ōma leuia. ſed vnūqd̓qꝫ pertingit ꝓpinquius ẜm ꝙeſt leuius. et ita habent diuerſas manſionesẜm dram leuitatis. Ad. jͣ. ergo dd̓. ꝙ manſio importat ratōem finis vt ex dictis patꝫ. etper ꝯn̄s importat rationē p̄mij quod eſt finimeriti. Ad. ij. dice. ꝙ ꝙͣuis ſit vnꝰ locus ſpiritualis. tamē diuerſi ſunt gradus appropmiquādi ad locum illū. et ẜm hoc cōſtituunturdiuerſe manſiones Ad. iij. dd̓. ꝙ illi qͥ erātin lymbo vel nunc ſunt in purgatorio nondūperucnerūt ad ſuum fine. et ideo in purgatorio vel in lymbo non diſtinguūtur manſiōesſed ſolū in ꝑadiſo et in inferno vbi eſt finisbonorū et malorū. FIDd. iiij. queſtione di.ꝙ principiū diſtinctuuū manſionū ſiue graduum btītudinis eſt duplex .ſ. ꝓpinquū et t̓motum. Propinquū eſt diuerſa diſpoſitio q̄ exitin beatis ex qua cōtinget diuerſitas ꝑfectōisapud eos in oꝑatione beatitudīs. Sed prinoptū remotū eſt meritū quo talem beatitudīeꝫcōſecuti ſunt. Primo autē modo diſtinguentmanſiones ẜm caritatē pr̄ie. que quāto in aliquo erit perfectior. tanto eum reddit capaciorē diuine claritatis ẜm cuiꝰ augmētuꝫ augebitur perfectio diuine viſionis. Secūdo veromodo diſtinguūtur ẜm caritatē vie. actus em̄noſter non habꝫ ꝙ ſit meritoriꝰ ex ipſa ſubſtancia actus. ſed ſolum ex habitu virtutis oinformatur. vis autē merēdi eſt in omnibusvirtutibꝰ ex caritate. que habꝫ ipſum finem ꝓobiecto. et ideo diuerſitas in merēdo tota reuertitur ad diuerſitatē caritatis. et ſic caritasvie diſtinguet manſiones per modū meriti. Ad j. ergo dicē. ꝙ virtus ibi non ſolumaccipitur ꝓ naturali capacitate ſꝫ ꝓ naturali capatitate ſimul cū conatu ad hn̄dam grām. ettunc virtus hoc mō accepta erit quaſi matei̓alis diſpoſitio ad menſurā gracie et glorie ꝑcipiende. ſed caritas eſt formaliber ꝯplens meritum ad gloriā. et ideo diſtinctio gradus ingloria accipitur penes gradꝰ caritatis potiusꝙ penes gradꝰ virtutis predicte. Ad. ij.dd̓m. ꝙ opera non hn̄t ꝙ eis retributio glorie reddatur. niſi inꝙͣtum ſunt caritate informata. et ideo ẜm diuerſos caritatis gradꝰ er̄tdiuerſi gradus in gl̓a Ad iij. dicēduꝫ ꝙꝙͣuis habitus caritatis vel cuiuſlibꝫ virtutisnon ſit meritū cui debeatur p̄mium. eſt tamēprincipium et tota ratio merendi in actu. Etideo ẜm eius diuerſitatē p̄mia diſtinguunt̉.ꝙͣuis ex ipſo genere actus poſſit aliquis gradus in merēdo cōſiderari. non quidē reſpectup̄mij eſſentialis quod eſt gaudiū de deo. ſedreſpectu alicuiꝰ accidentalis premij quod eſtgaudrum de bono aliquo creato.einde queritur de viſiōedei. Et tirca hoc queruntur ſeptē.Primo vtrum ſancti videbunt deūper eſſentiam. Secūdo vtrum poſunt deū videre oculo corporali. Tercio vtrividendo deum cōprehendant ipſum. Quartovtrum videntiū deum per eſſentiā altet alteroperfectiꝰ videat. Quinto vtrū vidētes d̓ma