¶ diſtinctiomenſurā. ergo gradu̓s beatitudinis diſtinguentur ẜm diuerſitatē operū et non ẜm diuerſitatē caritatis. ¶ Pº. p̄mium debet̉ actuiet non habitui. vn̄ fortiſſimi nō cōronatur. ſꝫagoniſantes. vt pt̄ꝫ. j. eth̓. et. ij. thy. ij. Nōcoronabitur niſi qͥ legittime certauerit. ſed beatitudo eſt premiū. ergo diuerſi gradꝰ bratitudinis non erūt ẜm diuerſos grādꝰ caritatis.Sed ꝯtra eſt. ꝙ quāto aliquis erit deo magcontūctꝰ tanto erit beatior. ſed ẜm modū catatis eſt modus ꝯiunctōis ad deuꝫ. ergo ẜmdifferētiam caritatis erit et diuerſitas beatitudinis. ¶ P ſi ſimpliciter ſeqͥtur ad ſimplicit̓.et magis ad magis. ſed hre beatitudinē ſeqͥtur ad hrē caritatē. ergo et habere maiorē beatitudinē ſequit̉ ad hrē maiorē caritatem.n̄deo dd̓m. ad. j. queſtionē ꝙ btītudineꝫſcorum poſt reſurrectōem augeri extenſiue qdem manifeſtū eſt. qꝛ beatitudo tūc erit nonſolum in aīma ſed etiā in corpore. et etiā ipſius aīme beatitudo augebit̉ extenſiue inꝙͣtuꝫanima non ſolū gaudebit de bono ꝓprio; ſꝫ etiam de bono corꝑis. Pōt etiam dici. ꝙ etiambeatitudo aīme ipſiꝰ augebitur intenſiue Corpus em̄ homīs dupliciter p̄t ꝯſiderari. Pnoẜm ꝙ eſt ab anima ꝑfectibile. Alio mō ſcd̓mꝙ eſt in eo aliquid repugnās anime in ſuisoperibus ꝓut nō perfcē corpꝰ per animā perficitur. Scd̓m autē pͥmaꝫ ꝯſideratōem corporis. contūctio corꝑis ad aīam addit aīme aliquā perfectōem. qꝛ ōnis pars imperfcā eſt.et ꝯpletur in ſuo toto. vn̄ et totum ſe habꝫ adpartes vt forma ad materiā vnde et aīma ꝑfectior eſt in eſſe ſuo naturali cū eſt ī toto .ſ.in homīe ꝯiūcto ex aīma et corpore. ꝙ cumeſt ꝑ ſe ſeꝑata. Sed vnio corporis quātumad ſcd̓m ipſiꝰ ꝯſideratōem impedit aīe perfectiōeꝫ. et ideo d̓r ꝙ corpꝰ quod corrūpitur aggrauat aīam. ſap̄. ix. Si ergo a corpore r̓moueatur ōne id per qͥd actioni aīe reſiſtit. ſimpliciter aīa erit ꝑfectior in corꝑe tali exiſtēs.ꝙͣ per ſe ſeꝑata. quāto autē aliquid eſt ꝑfectiꝰ in eſſe. tāto poteſt ꝑfectiꝰ operai̓. vn̄ ⁊ operatio aīme ꝯtūcte tali corpori erit perfectior:ꝙͣ operatio aīe ſeparate. huiōi autē corpꝰ eſtcorpus gl̓oſum qd̓ ōmno ſubdetur ſpūi. vt sͣdi. xliiij. dictū eſt. vnde cū beatitudo in oꝑation ꝯſiſtat. perfectior erit beatitudo aīe ptꝰreſumptiōem corꝑis ꝙ ante. ſicut em̄ aīa ſeparata a corpoe̓ corruptibili perfectiꝰ poteſtoperai̓ ꝙ ei ꝯtūcta. ita poſtꝙͣ contūcta fueritcorpori gl̓oſo perfectior erit eius operatio ꝙͣqn̄ erat ſeparata. omne autē imꝑſcm̄ appetit.xlix.ſuam prefectionē. et ideo aīa ſeꝑata naturaliter appetit corporis ꝯiūctōem. et ꝓpter hūcappetitū ex imꝑfectione ꝓcrdentē eius operātio qua in deum fertur eſt minꝰ intenſa Et hͦeſt qd̓ dicit Iheroꝰ. ꝙ ex appetitu corporis retardatur ne tota intenſione pergat in illd̓ ſūmum bonū. ¶ Ad. j. gͦ dice. ꝙ aīa ꝯtūcta corpori gl̓oſo magis eſt deo ſil̓is ꝙ ab eo ſeꝑarata. inꝙͣtum ꝯiuncta habꝫ eſſe perfectiꝰ qnͣto em̄ aliquid ē pefectiꝰ: tāto eſt deo ſimiliuſſicut etiā cor cuiꝰ vite perfectō in motu conſiſtit eſt deo ſimiliꝰ qn̄ mouet̉ ꝙ qn̄ quieſcit.ꝙͣuis deꝰ nunꝙͣ moueatur. ¶ Ad. ij. dicenꝙ virtus q̄ de ſua natura habꝫ ꝙ ſit in materia magis eſt potens ī materia exn̄s ꝙ a materia ſeꝑata. ꝙͣuis abſolute loq̄ndo virtus amateria ſeparata ſit potētior. ¶ Ad. iij. dd̓ꝫꝙ ꝙuis in actū intelligendi aīma corꝑe nonvtatur. tn̄ perfectō corporis quodāmodo adperfectōem oꝑatōnis intellectualis cooperabitur. inꝙͣtum ex ꝯiunctōe corporis gl̓oſianimā erit in ſuā naturā perfectior et per ꝯſeſeques in operatōe efficatior. et ẜm hoc ipſūbonuꝫ corporis cooperabit̉ qͣſi inſtraliter adoperatōem illam in qua beatitudo ꝯſiſtit. ſic̄etiā ph̓s ponit in. j. eth̓. ꝙ bona exteriora ꝙoperant̉ inſtr̄aliter ad felicitatē vie. ¶ Ad.nij. dice. ꝙ ꝙͣuis finitū infinito additū nō fatiat maius tn̄ facit plus. qꝛ infinitū et finituꝫſunt duo. cū finitum per ſe acceptū ſit vnum.extenſio autē gaudij non reſpicit maius. ſedplꝰ. vn̄ extēſiue auget̉ gaudiū ẜm ꝙ ē de deoet de gl̓a corꝑis reſpcū gaudij qd̓ erat de deoGl̓a etiā corꝑis operabit̉ ad gaudij intēſiōeꝫqd̓ eſt de deo inꝙͣtū cōoperabit̉ ad perfectiore oꝑacōeꝫ qͣ aīa in deū feret̉. qͣnto em̄ operatio ꝯuenies fuerit perfectior: tāto delcāto eritmaior. vtꝫ ex hoc qͦd d̓r. x. eth̓. I D. ij. qͥōnem dd̓. ꝙ cūbtītudo in operatōe ꝯſiſtat. gidus btītudinis eſt attēdēdꝰ ẜm gradū perfectiōis in operādo. perfecto autē operatōis īqͣ felicitas ꝯſiſtit ex duobꝰ penſat̉ .ſ. ex parteoperatis et ex parte obiecti. vn̄ ph̓s dicit i xeth̓. ꝙ perfectiſſiā operatio ē q̄ eſt altiſſiē potēcie nobiliſſimo habitu perfce qd̓ eſt ex parte operatis et reſꝑcū nobiliſſimi obiecti. Obiectū autem operatōis in quā btītudo ꝯſiſtiteſt ōmno vnū et idē .ſ. diuina eentia. ex cuiꝰviſiōe oēs erūt btī. vn̄ ex hac ꝑte n̄ ei̓t aliqͦsgradus in beatitudinē. ſed ex parte operant.um operatō bratitudinis non erit eodem modo perfecta. qꝛ ſcd̓m ꝙ habitus perficiēs adoperacōnem predictam .ſ. lumen glorie erit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten