miſericordia repuguat iuſticie qꝛ elargiri aliquid ſupra debitū de bonis. vel citra debitū demalis. non eſt ꝯtra iuſticiam ſed p̄ter eam vtex dictis ptꝫ. et ideo nec mimenſitas miſericordie excludit iuſticiā a d̓mo oꝑe. nec imm̄ſitas iuſticie miſericordiā. ¶ Ad jͣ. ergo dd̓mꝙ iuſticia vt ex dictis ptꝫ qn̄qꝫ cōſiſtit in retributōne meritorū: et ſic in creatōne non ꝯſideratur. qn̄qꝫ vero iuſticia cōſiſtit in condecentia d̓ine bonitatis. et ſic non p̄ſupponit aliqͥdex parte recipientis ſed ſolū ex parte dei. Etſic pōt eſſe iuſticia in oꝑe creatōnis. Iuſtumeſt em̄ vt vnaqueqꝫ res hoc modo eſſe habeat qūo p̄ordinatū eſt a ſapīa diuina. Similiter et miſericordia dupliciter dicit̉. Vno mōẜm ꝙ repellit miſeriam p̄cedentem non ex debito. ⁊ ſic non pōt eſſe miſericordiā in opericreatōnis Alio modo ꝯmuniter ẜm ꝙ ſine debito tollitur quicūqꝫ defectꝰ. et ſic ī opere criatōnis eſt miſericordia. qꝛ maximū defectuꝫdeus creando remouit .ſ. non eē. et hoc ex gtuita volūtate fecit nō aliquo debitō ꝯſtrict¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ apl̓s v̓titur tali modo diſtinctōnis qꝛ aliquis modꝰ iuſticie fuit in ſaluatōne iudeorum qui non fuit in conuerſiōegentium .ſ. impletio ꝓmiſſoꝝ que fuerunt perꝓph̓as iudeis et non gentibꝰ repromiſſa a d̓oSed tamē in vtriſqꝫ ſaluatio habuit et iuſticiam et miſericordiā. Iuſticiam autē que eſtẜm decentiam diuine bonitatis. decuit em̄ vtdeus rationalē creaturā non totaliter perderet quā ad beatitudinē fecit. Aiſericordiaꝫ vero qꝛ in neutris merita p̄ceſſerunt que ad hocſufficerent. ẜm illud Titū. j. Non ex oꝑibusiuſticie q̄ fecimus nos. ⁊cͣ. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙſic̄ dic aug. ſuper illud Ioſue. vij. filij iſrahel p̄uaricati ſunt. ⁊cͣ. In penis eternis nunꝙͣ vnꝰpunitur ꝓ alio. ſed in temꝑali vnus punit̓ ꝓalio. Cuius ratō pōt eſſe triplex Vna eſt ꝙpena eterna non infligitur alicui ad ꝓfectuꝫpacientis ſed ad vindictam culpe. Sꝫ pena tēporalis qn̄qꝫ infertur ad ꝓfectum patientisVnde ſicut quādoqꝫ aliquis ſine culpa punittemꝑali pena. ita etiam qn̄qꝫ aliquis punit̉ꝓ peccato alterius ad ꝓfectum ſui et alioruꝫvt .ſ. videatur quātum vnꝰ debꝫ eſſe ſolicitꝰꝓ alio ne cadat. Ex quo ꝓ peccato vniꝰ totaꝯgregatio temporaliter punit̉. et vt etiā on̄ſtendat̉ ꝙͣ fugiendū ſit pctm̄ qd̓ ita grauit̓ punitur. vt vno delinquente plures punianturSecūda ratō pōt eē qꝛ quātum ad temꝑaliavnus homo eſt res alterius. ſicut filius eſt q̄dam res pr̄is. et ideo punitur quādoqꝫ filiustemporaliter ꝓ peccato patris. et ſeruus propctō domini. ſꝫ quātum ad bonum anime q̄libet gerit perſonam ꝓpriam Ezech̓. xliij. Omnes anime mee ſunt. Tercia ratō eſt quā aſſignat grego. qͥa quādoqꝫ aliquis eſt particeps culpe alterius. ſicut ex culpa ſubdicoruqn̄qꝫ permittūtur p̄lati cade̓ in pctm̄ Et ita n̄eſt mirū ſi ꝓ peccatis p̄latorum ſubditi puniūtur. ſicut. ij. Re. vlti. dauid peccate populuseſt punitus. vnde hoc non eſt d̓ine iuſtice cōtrarium vt vnꝰ quādoqꝫ ꝓ pctō alterius pumatur. nec tamē ex hoc debet ſūi exēplū in iuditio humano vt puniat̉ vnus ꝓ alio vt augꝰdicit qͥa homo non pōt ſcire ꝓfectum ꝓuerietem ex pena temꝑali ſicut hoc deus infallibiliter cognoſcit. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ in iuſtifictione impij ſeruat̉ aliqͥs modꝰ iuſticie qͣ ē ẜmꝯdecentiam diuine bonitatis. vel etiā ẜm exhibitione ꝓmiſſi. vt habetur in glo. ſuper illudpsͣ Vt iuſtificei̓s in ſermonibus tuis. ⁊cͣ. deem̄ hoc ꝓmiſit vt peccatoribꝰ veniam perentibus veniā largiretur. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ nōē iniuſticia ſi de eo qd̓ neutri eſt debitū equalibet mneqͣliter detur. ſicut ptꝫ math̓. xx. in ꝑabola de laborātibus in vinea. qui licꝫ in equaliter laboraſſent. eſt redditū equale p̄mium.eo em̄ ꝙ aliquis liberaliter dat quod pōt daimijian tninūre veſ non dare. nichil differt quo ad iuſticiam quātumcūqꝫ detur. Dico ergo ꝙ omnibꝰhomībus ex merito ꝓprij peccati debetur pēeterna. ſed ꝙ aliqui liberētur. hoc eſt ex ſoladiuinā liberalitate. Poſſet eī omnes iuſte dānare. et ideo nulla eſt iniuſticia ſi aliquos elgat et aliqͦs reprobet. in qͥbꝰ tamē nulla draui. qj iun dntuiameritoꝝ p̄ceſſit Aaron autē puītus fuit ꝙͣuisIurmmiuli nſabnon pena manifeſta ſicut et ppl̓s. in ſignū ꝙp̄lati non debent puniri manifeſte ſꝫ occultꝓpter ſcandalum vitādum. Pena autē aarodicitur fuiſſe in ipſo et filijs eius ꝙ in ſacrifioimnt il hinuamiuosvitule rufe immūdi efficiebant̉. vt habet̉ Nimie. xix. Augꝰ. tamen in glo. exo. xxxij. hococculto dei iudicio aſſcribit qui quibuſdā parcit ad tempus vt ī melius ꝯmutētur alijs punitis. ¶ Ad vj. dd̓m ꝙ hoc ꝙ melioribusminꝰ dat̉ de bono tꝑali et qn̄qꝫ plꝰ de malo īeorum ꝓfectum cedit. quātum ad ſpūale bonum quod eſt ſimpliciter homīs bonuꝫ. bonaem̄ temꝑalia non ſunt ſimpliciter homīs bona niſi ẜm ꝙ orgaīcē deſeruiūt ad ſpūale bonum. Quomō autē hoc cedat in ꝓfectū ſpiritualis boni ſupra oſtenſū eſt. D. iij. qͥſtionem dd̓m ꝙ illd̓ quod eſt formale ī vnoquoqꝫ eſt excellentiꝰ in eo quia per formam