Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtintioper matrimonialē ꝯiunctōnem. et hͦ facit aliam ſpēm in principio. ſicut ptꝫ ꝙ ꝯfūcta mr̄imonialiter ꝯſanguineo n̄ fit cōſanguineus ſꝫaffinis. vn̄ et ſi iſte modus ꝓcedēdi itereturnō erit affinitas. ſꝫ aliud attinencie genꝰ. vn̄perſona q̄ matrimonialiter affini ꝯiūgit̉ nōeſt affinis. ſed e aliud genꝰ affinitatis. qd̓ dicatur ſecundum genus. Et rurſus ſi affini inſecūdo genere aliqͣs ꝑ matrimoniū ꝯiugaturn̄ erit affinis in ſecūdo gn̓e ſꝫ in tertio. et in hͦverſu ſupra poſito on̄ditur. Mutat nupta genus ſꝫ generata gradū. et hͦ duo genera olimerat ꝓhibita ꝓpter publice honeſtatis iuſticiani magis ꝙͣ ꝓpter affinitate. qꝛ deficiunt avera affinitate. ſicut illa attinencia q̄ ex ſpōſalibꝰ ꝯtrahitur. ſꝫ mō ꝓhibitio illa ceſſauit. etremanet ſub ꝓhibicone ſolū pͥmū genus affinitatis. in qͦ eſt vera affinitas. Ad. j. gͦ dd̓.ꝙ alicui viro conſanguineo vxoris ſue efficit̉affinis in pͥmo genere. et vxor eiꝰ in ſecundo.vn̄ mortuo viro q̄ erat affinis n̄ poterit eamducere in vxore ꝓpter ſecundū genꝰ affinitatis. ſimiliter etiam ſi aliqͥs viduā in vxorē ducat. ꝯſanguineꝰ pͥoris viri qͥ eſt affinis vxoriin pͥmo genere. efficit̉ affinis ſecūdo viro ī ſecūdo genere. et vxor illius conſanguinei q̄ eſtaffinis vxori huiꝰ in ſecūdo genere. efficit̉ aſfinis viro ſecūdo in tertio genere. ⁊ qꝛ terciūgenus erat ꝓhibitū ꝓpter honeſtate qͣndaꝫriltuata uſtiua q almnltn̄ tramagis ꝙ ꝓpter affinitateꝫ. iō canō dic̄ duasꝯſanguineoꝝ vxores vii viro altera poſt alterā nubere publice hone ſtatis iuſticia cōtradicit. ſꝫ nunc tal̓ ꝓhibitio ceſſauit. Ad. ij.dd̓m ꝙ ꝙ uis carnal̓ cōiunctio ꝯtugat. nō tn̄eodē genere cōtunctōis Ad. iij. dd̓. ꝙ vxorviri efficit̉ eiuſdē attinencie conſanguineis viri ꝙͣtū ad eundē grādū. ſed n̄ ꝙͣtū ad idē attinecie genus. Sꝫ q ex rōnibꝰ q̄ in oppoſituminducūtur videt̉ on̄di. ꝙ nullū vnniculū ex afnitate cauſet̉. ad alias rōnes reſpondendū ene antiqͣ ecc̄īe ꝓhibitio irrōnabil̓ videat̉.Ad. iiij. gͦ dd̓m ꝙ mulieri efficit̉ affinis inpͥmo genere viro cui coniungit̉ carnaliter. vtex p̄dictis pꝫ. vn̄ cōiter alij mulieri a viro eode cognite efficit̉ affinis ī genere ſecūdo vndenec ducēti in vxorē vnā eaꝝ efficit̉ alia affinis ī tertio genere. et ita duas mulieres cognitas ab eodē viro nec etiā antiqͣ iura eidē ſucceſſiue copulari prohibebāt. Ad. v. dd̓. ꝙſicut v̓ n̄ ē affinis vxori ſue ī pͥmo genere. itan efficit̉ affinis ſecūdo viro eiuſdē vxoris in ſecūdo gn̓e. et ſic rō n̄ procedit Ad. vj. dd̓. ꝙmediante vna ꝑſona n̄ ꝯiugit̓ mihi alia. necex hͦ ꝙ ei adiūgitur. vn̄ mediante muliere q̄mihi eſt affinis nulla ꝑſona ſit mihuattinensniſi q̄ illi mulieri adiungit̉. qd̓ nō p̄t eē niſi ꝑcarnis ꝓpagationē ex ipſa. vel ꝓpter ⁊ iunctionem matrimoniaſē ad eam. et vtroqꝫ mōdoaliqͣ attinentia mediante p̄dcā muliere ẜm ātiqua tura mihi proueniebat. qꝛ filius eius ētiam ex alio viro efficitur mihi affinis in eodem genere. ſed in alio gradū. vt ex regula pͥus data ptꝫ. Et iteꝝ ſecundus vir eius efficitur etiā affinis in ſecūdo genere. ſed cōſanguinei alij illius mulieris n̄ adiunguntur ei. ſedipſa vel coniungitur eis ſicut patri et matri. īꝙͣtum procedit ab eis veſ principio corundēſicut fratribꝰ. vnde frater affinis mee vel pat̉non efficit̉ mihi affinis in aliquo genere. Queſtō ij¶D. .ij. ſic procedit̉. vid̓r ꝙ affinitas maItrimoniū n̄ impediat. nihil em̄ impeditmr̄ioniū niſi qd̓ elt illi contrariuꝫ. ſꝫ affinitasn̄ ꝯtrariatur matrimoīo. cꝫ ſit efſcūs eius. gͦn̄ īpedit matrimoniū. P. vxor efficitur jmatrimoniū res quedam viri. ſed conſanguinei viri defuncti ſuccedunt in rebus eius. ergo poſſunt ſuccedere in vxore ad quā tamenmanet affinitas vt oſtenſum eſt. ergo affinitas non īpedit matrimoniuꝫ. Sed contraeſt qd̓ d̓r leuitici. xviij turpitudine vxoris patris tui non reuelab̓. ſed illa eſt tantū affiniergo affinitas īpedit matrimontuꝫ Iteriꝰvidetur ꝙ affinitas habeat etiam per ſeipſaꝫgradus. cuiuſlibet em̄ ꝓpinquitatis eſt accipere aliquos per ſe gradꝰ. ſed affinitas propinquitas quedā eſt. ergo habet gradus perſe ſine gradibꝰ conſanguinitatis ex quibꝰ cauſatur. P. in lra d̓r. ꝙ ſoboles ſecunde coniunctōis non poteſt tranſire ad conſortiū affinitatis prioris viri. ſed hͦ non eſſet niſi filiusaffinis eſſet etiam affinis. ergo affinitas habet per ſe gradus ſicut cōſanguinitas. Sꝫcontra. affinitas ex cōſanguinitate cauſatur.ergo et omnes gradus affinitatis cauſanturex gradibus conſanguinitatis. et ſic non habet ꝑ ſe aliquos gradus Iterius videturꝙ gradus affinitatis non extendatur ſicut gͣdus conſanguinitatis. quia vniculum affinitatis eſt minus forte ꝙ conſanguinitatis. cūaffinitas ex conſanguinitate cauſetur ī diuerſitate ſpeciei ſicut a cauſa equiuoca. ſed quanto fortius eſt vniculum. tanto diutius duratconſanguinitas. ergo vinculum affinitatis n̄durat vſqꝫ ad tot gradus ad quot durat cō