Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tibus illis perſonis int̓ qͣs affinitas ē ꝯtractaꝙͣuis moriatur perſona rōne cuiꝰ ꝯtracta fuit. Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ ꝯiūctio mr̄ionij cauſataffinitateꝫ n̄ ſolū ẜm hͦ ꝙ eſt actu ꝯiugi. ſedẜm hoc qͦd eſt pͥus ꝯiunctū eē. Ad. ij. dd̓.ꝙ ꝯſāguinitas n̄ eſt cauſa ꝓxima affinitatisſꝫ cōinnctio ad ꝯſanguineū n̄ ſolū q̄ eſt. ſed q̄fuit. et ꝓpter hͦ rō non ſeqͥtur. F D. iij. qodice. ꝙ ẜm ph̓m in. viij. eth̓. ꝯiūctioviri et vxris dicit̉ natural̓ pͥncipal̓r ꝓpter ꝓl̓ ꝓductonem. et ſecūdario ꝓpter opeꝝ ꝯmūicatōeꝫquoꝝ pͥmū pertinet ad mr̄ioniū rōne carnal̓copule. ſed ſecūdū inꝙͣtuꝫ eſt q̄daꝫ ſocietas īcommunē vitā. pͥmū aūt hoꝝ ē inuenire in qͣlibet carnali copula vbi ē commixtio ſeminū.qꝛ ex tali cōpula p̄t ꝓles ꝓduci. ꝙͣuis ſecundā deſit. et ideo qꝛ mrioniū affinitatē cauſabat ẜm ꝙ erat qͣdam carnis commixtio. etiāfornicariꝰ concubitꝰ affinitatē cauſat. inꝙͣtūhꝫ aliqͥd de naturali ꝯiunctione Ad. j. ergedior. ꝙ in fornicatioīs concubitu ē aliqͥd naturale qd̓ ē commune fornicationi et mr̄ioīoet ex hac parte affinitatē cauſat. aliud eſt ibiſordīatuꝫ. per qͦd a mr̄ioīo diuidit̉. et ex hacparte affinitas n̄ cauſat̉. vn̄ affinitas ſemperhoneſta remanet. ꝙͣuis cauſa ſit aliqͦ modoinhoneſta. Ad. ij. di. ꝙ n̄ eſt incōueniēsrelationes ex oppoſito diuiſas eidē ineē rōnediu̓ſoꝝ. et ideo p̄t īter aliqͣs duas perſcnaseſſe affinitas et ꝯſāguinitas n̄ ſolū per illicitum ꝯcubitum. ſꝫ etiaꝫ per licituꝫ. ſicut cū conſanguineꝰ meꝰ ex pacte prīs duxit ī vxoremcōſanguaneaꝫ meaꝫ ex parte mr̄is. vn̄ quoddicit̉ ī diffinicōe affinitatis īducta. oī carensparentela. ītelligendum eſt inꝙͣtuꝫ huiuſmodi. nec tn̄ ſequitur ꝙ aliquis conſanguineamſuā cognoſcens ſibi ſit affinis. qꝛ affinitas ſ.cur et ꝯſanḡnitas diuerſitatē reqͥrit. ſic̄ et ſil̓rtudo. Ad. iij. dd̓. ꝙ cōcubitus ꝯtra naturān̄ hꝫ cōmixtionē ſeminū q̄ poſſit eē cā generationis. et ideo ex tali cōcubitu n̄ cātur aliqͣ affinitao HD. nij q̄ōem dd̓. ꝙ ſic̄ ſponſalia nōhn̄c petfcām rōne mr̄ionij. ſꝫ ſūt quedā p̄paratio ad matrimoniū. ita ex ſponſalibꝰ n̄ cāt̓affinitas ſicut ex mrīonio. ſꝫ aliqͦd affinitatiſil̓e. qd̓ d̓r publice honeſtatis iuſticia. q̄ impedit matrimoniū ſic̄ affinitas et cōſanguintas et ẜm eoſdē gradꝰ. Et diffinit̓ ſic. Publicē honeſtatis iuſticia ē ꝓpinqͥtas ex ſponſalibꝰ ꝓueniens roburtrahens ab eccē inſtitutione ꝓpter eius honeſtatē. ex qͦ pꝫ rō nomīset cauſa. q ſcꝫ tal̓ ꝓpinqͥtas ab eccā inſtituta eſt ꝓpter honeſtatē. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſpōſalia n̄ ſui rōne ſed racōne eius ad qd̓ ordinātur cauſāt hoc genꝰ affinitatis qd̓ dicit̉ publice honeſtatis iuſticia. et ideo ſicut matrimoniū eſt perpetuū vinculū. ita et p̄dcus affinitatis modus. Ad. ij. dd̓. ꝙ vir et mulierefficiūtur in carnali copula vna caro per commixtionē ſeminū. vnde ꝙͣtuncūqꝫ aliqͣs clauſtra pudoris inuadat vel frangat. niſi comitio ſeminū ſeqͣtur. n̄ cōtrahitur ex hͦ affinitasſed matrimoniū affinitate cat. non ſolū rōnecarnal̓ copule. ſꝫ etiam rōne ſocietatis caiuigalis. ẜm quaꝫ etiaꝫ matriōniū naturale eſt. vn̄⁊ affinitas cōtrahit̉ ex ipſo ꝯtractu matrimonij per verba de pn̄ti ante carnalē cōpulam. etſil̓r etiaꝫ ex ſponſalibꝰ in qͥbꝰ ſit quedaꝫ pactio ꝯiugal̓ ſocietatis cōtrahitur aliqͥd affinitati ſil̓e .ſ. publice honeſtatis iuſticia. Adiij. dd̓. ꝙ oīa īped imeta q̄ faciūt ſponſalia n̄eſſe ſponſalia nō permittēt ex pactione nupciaꝝ affinitatē fieri. vn̄ fiue hn̄s defectū etatis. ſiue habens votū ſolenne cōtinencie autaliqd̓ huiōī impedimentuꝫ ſponſalia de facrocōtrahat. ex hoc non ſequitur aliqͣ affinitasqꝛ ſponſalia nulla ſūt. nec aliquis affinitatismodus. Si tn̄ aliqͣs minor frigidus vel maleficiatus habens īpedimentū perpetuū anteannos pubertatis poſt ſeptennuū contrahatſponſalia cū adulta. ex tali ꝯtractu contrahit̉publice honeſtatis iuſticia. qꝛ adhuc n̄ eratin actu īpediendi. cū in tali etate puer frigidus et non frigidꝰ ꝙͣ tum ad actū illū ſint eqͣliter īpotentes. D. v. q̄ōneꝫ dd̓ ꝙ duplexeſt modus quo aliquid ex alio ꝓcrdit. vnusẜm quē ꝓcedit in ſil̓itudinē ſpēi. ſicut ex homine generatur homo. alius ẜm queꝫ ꝓceditdiſſimile ī ſpē. et h̓ ꝓceſſus ſemper eſt ī īferiorem ſpēm. vt pꝫ ī omnibꝰ agentibus equiuoce. primus autē modus ꝓceſſionis quocienſcūqꝫ iteret̉. ſemper remanet eadem ſpecies.ſicut ſi ex homine generetur homo per actuꝫgeneratiue virtutis. ex hoc qꝫ generabitur homo. et ſic deinceps. Secundus auteꝫ modusſicut in primo facit aliam ſpeciem. ita quoti enſcunqꝫ iteratur aliam ſpciem facit. vt ſi.puncto per motum ꝓcedit linea non puctusquia punctus motus lineam facit. ex linea ſinealiter mota non procedit linea ſed ſuperfities. ⁊ ex ſuperficie corpus. etvlterius per talem modum proceſſus aliquis eſſe non pōtInuenimus auteꝫ in proceſſu attinencie duos modos quibus vinculum huiuſmodi cauſatur. vnus per carnis propagalionē. et hocfacit ſemper eandem ſpectem attinencie. aliꝰ