ipſa actus in bonitate vel malicia variat̉Ad. iiij. dd̓m. ꝙ ingratitudo vno modo ſpēaleeſt peccatū. Alio modo circuinſtātia peccatiet qͣliter hoc ſit dicet̉ jͣ. di. xxij. ¶ Ad. v. dd̓.ꝙ omnes c̓cumſtātie poſſunt reduci ad. vijſuperius enumeratas. qꝛ ingratitudo reducitur ad conditōem perſone. vt ex dc̄is patetbemptatio aūt precedens reducit̉ ad cur. quiatemptatio precipue conſiſtit in appetitu alicuiꝰpropter quod homo ad peccatū incitatur. Priuatio autem virtutum reducitur ad qͥd. quiaipſum peccatum ad ſpeciem ſuam habet ꝙ virtuteꝫ tollat. de alijs autē facile eſt videre.¶ Queſtio. vj.¶ D. ij. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ circumſtantiepeccatū non aggrauent. nihil em̄ augetur niſi ex ſuo ſimili. vn̄ intētio qͣlitatis ꝙͣtitatēnon auget corporalem. ſed additio alteriꝰ corporis. ſed circūſtantie non ſunt peccata. ſꝫ ſuntqͥdaꝫ peccati accidentia. ergo pctm̄ non aggrauant. ¶ P. tota rationiali in peccato eſt exparte auerſionis non autē ex parbe conuerſioni s. ſed omnes circūſtantie ſequunt̉ peccatuꝫex parbe conuerſionis. gͦ non aggrauant peccati maliciam. ¶ P. priuationes non intenduntur neqꝫ remittunt̉. ſed malum priuatio q̄dam eſt boni. vt augͥ. dicit. gͦ malicia peccati ꝑcircumſtantias intendi non poteſt. ¶ Sed cōtra. ex quibus cauſat̉ vnūqd̓qꝫ. ex eiſdem augeri poteſt. ſed ex circūſtantijs inordinatis fitpctm̄ inquantū per defectum circūſtantie modus virtutis corrumpit̉. ergo circumſtantie aggrauant pctm̄. ¶ P. rethores ex circuſt antijs trahunt argumenta ad accuſandum vel excuſandum. laudandū vel vituperandum. vt dictum eſt. ſed accuſatio vel excuſatō. laus l̓ vituperiū fiunt de bono vel malo. aut minus bonō aut minꝰ malo. gͦ tircūſtantie augent actꝰbonitatē et maliciam ¶ Iterius vid̓r ꝙ interom̄s circūſtantias magis aggrauent locus ettēpus. qꝛ ſicut dicit ph̓s in. iij. eth̓. principaliaſūt in qͦbus eſt actus. de huiōi circūſtantus loquens. ſꝫ in quo ſignat ip̄m tēpus et locū. cuꝫgͦ principales circūſtantie magis aggrauent.vid̓r ꝙ tēpus et ſocus maxime aggrauent.P. vid̓r ꝙ qͥs. qꝛ ex voluntate principal̓r oritur peccatū. ſed voluntas ſe tēt ex parte agertis. gͦ ꝯditio ꝑſone magis aggrauat. ¶ P.vid̓r ꝙ ingratitudo in deuꝫ. qꝛ peccatū accipitrōem mali ex auerſione. ſed ingratitudo directe pertīet ad auerſionē. gͦ ex hͦ magis gͣuitaspeccati conſiderat̉ ¶ ¶ P. vid̓r. ꝙ tēptatō precedēs qꝛ per illas tircūſtantias maxime aggra(ilipeuat̉ pctm̄ per quas reddit̉ venia dignū vel indignū. ſed pctm̄ qd̓ ex infirmitate agit̉ veniale d̓r. qͣſi venia dignū. qd̓ eſt cū aliqͣs graui tēptatione preuenit̉. pctm̄ autē qd̓ ex malicia agitur d̓r irremiſſibile. qꝛ non hꝫ in ſe aliqͥd veniadignū. qd̓ contingit cū aliqͦs ex electōe teptationem p̄ueniens malū operat̉. ergo hͦ circumſtantie maxime aggrauat ¶ Iterius vid̓r ꝙcircūſtantia non poſſit trahere in aliam ſpem.vel in aliud genus peccati. qꝛ accn̄tia non variant ſpēm. ſed circūſtantie ſunt accn̄tia actusvt dcm̄ eſt. gͦ exͣ eis ſpēs peccati non variaturP. actus habet ſpēm ex obiecto. ſꝫ diuerſe circūſtantie non mutant obiectū actus. gͦ nōtrahunt in altud genꝰ peccati ¶ P. ſic̄ circuſtantie concurrunt ad actū peccati. ita ad actuvirtutis. ſed non variant actus virtutis ſcd̓mſpeciem. ergo nec actuꝫ peccati. ¶ Sed contra. illud qd̓ eſt cauſa alicuius. poteſt variareillud ẜm ſpēm. qꝛ ex diuerſis cauſis diuerſi ſequunt̉ effcūs. ſed circūſtancie deficientes ſuntcauſa peccatoꝝ vnde ẜm dyo. malū contingitex ꝑticularibꝰ defectibus. gͦ diuerſitas circumſtanciaꝝ poteſt ſpeciem variare ¶ P. p̄propere lante nimis ardenter ſtudioſe. ſūt diuerſe ſpēs gule. ſed ſumūt̉ ẜm diuerſas circūſtantias vt per ſe patet. gͦ circūſtantie variant ſpeciem peccati ¶ Iterius vid̓r. ꝙ tircumſtantiaaggrauet in infinitū. qꝛ vna circūſtantia corrūpit virtuteꝫ. ſed virtus non corrumpitur niſiper peccatū mortale. qd̓ habet quātitatē infinitam. gͦ circūſtantia aggrauat in infinitum ¶¶ P. ẜm augͥ. nulluꝫ adeo veniale quin fiatmortale dum placet. ſed placentia eſt quedamcircūſtantia. et reducitur ad qūo. gͦ circūſtantiafacit de veniali mortale. ⁊t ſic aggrauat in infinitum. ¶ Pº. plus diſtat actus virtutis abactu peccati mortalis. ꝙͣ actus venialis peccati a mortali. ſed vna circumſtantia mutata facit de actu virtutis actum peccati mortaſis. ſicut cognoſcere ſuam vt non ſuam. ergomultomagis facit de veniali mortale. et ſic ide quodprius. ¶ Sed contra. quantitas acudentaſisnon excedit quantitateꝫ ſubſtantialm. ſed qͥtitas ex circumſtantia peccato preuemiens eſtei accidentalis. cum ergo quanitas veniaſiepeccati ſit finita quantitas ex circumſtantia nōerit infinita. et ita non aggrauat in infinitum¶ P. ea que in infinitum differunt non conueniunt in genere. ſed eorum que non conueniunt in genere vnum non poteſt in aliud traimutari ſicut linea in colorē. gͦ non p̄t per circūſtantiā actus pctītrahi ad infinitā ꝙͣ tirate
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten