¶ diſtinctiocām. vel per cōpoſitionem ad menſuram. ſi primo modo. vel ad cām finalem. ⁊ ſic eſt cur. velad cam efficiente vel inſtrumentalē et ſic eſt qͥbus auxilijs vel principalem. ⁊ ſic eſt qͦs. Siautē per cōpoſitionem ad menſurā. aut ad locum. et ſic eſt vbi. aūt ad tēpus. et ſic eſt qn̄.¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ circūſtantia illa q̄ ſumit̉ex parte agentis magis reſpicit conditiones ꝑſone ꝙͣtum ad ꝓprietates ipſius ꝙͣ illam ſubſtantiam perſone. ex huiōi em̄ conditionibusvariatur ſb̓a actus.qꝛ aliquid cōpetit vni qd̓n̄ cōpetit alij. ¶ Pº. ꝙͣuis perſona agens ſitprior. tamen ꝓportio que relinquit̉ in actu exagente circumſtat ipſum actum ¶ Ad. ij. dicendū. ꝙ aliqui actus ex ſuo genere ſunt malivel boni. et ideo ex ipſo genere actus poteſt ſumi circūſtantia actus moralis. hͦ autem ex quofrat. x. px.actus imponit̉ in tali genere ꝙͣuis ſit de ſub̓aeius. inqͣtum eſt in genere moris. tamen ē exIim qura ilulilarj. IiIiſitra ſb̓am ipſius ẜm ꝙ conſiderat̉ ipſa ſubſtantia actus abſolute. vnde aliqui actus ſūt idemin ſpecie nature. qui differunt in ſpecie moris.ſic̄ fornicatio et actus matrimonialis. ¶ AdFTbititiij. dd̓m. ꝙ eſt duplex finis. ſcꝫ vltimus et ꝓpinquus. Vltimus qͥdem non poteſt poni circūſtantia. quia omnes circūſtantie ſumunt̉ inꝓportione ad ipſū. Propinquus eciam eſt duplex. qͥdam qui ē finis operis. ẜm ꝙ ph̓s dicitin. ij. eth̓. ꝙ q̄dam contuncta ſūt malo fini. etiſte finis dat ſpeciem actui. vnde vel non ē circumſtancia ſi conſideret̉ tm̄ genus moris. l̓ referendo ad ipſam ſb̓am actus. includit̉ in haccircūſtancia quid. Alius vero ē finis agentis q̄qn̄qꝫ ex malo actu bonum intendit vel ecōuerſo. et h̓ finis dicitur hͦ circūſtantia cur. ab hͦ autem actus non recipit ſpēm ꝓpriam. ſed quaſicōmunem ẜm ꝙ actus impati induunt ſpecieꝫvirtutis vel vitij imꝑantis ſupraſpem quā habent ex habitu eliciente. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ modus rei eſt in ipſa re conſequens ſb̓am eius. ⁊qꝛ quedaꝫ circūſtantie ſumunt̉ ab eo qd̓ eſt extra rem. quedam vero ab ipſa ſpē actus q̄ duoad modum non pertinent. ideo in modo nonincluditur omnis alia circumſtantia ſi modusꝓprie accipiatur. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ ph̓s in. iijeth. alſignat etiaꝫ. vij. circūſtantias. ſꝫ differta predcā aſſignatiōe ſua aſſignatio in duobꝰ.primo qꝛ ph̓s pōnit duas circūſtantias. quidet circa quid. que in predcā aſſignatione tullijin vna includunt̉. eo ꝙ obiectum quod d̓r citca quid dat rōem actui qd̓ d̓r quid. ſed ph̓usdiſtinguit eas. qꝛ pretet vniuerſalem ratōemobiecti que dat ſpem actui. poſſunt in obiectoxpi.conſiderari ſpēales conditiones q̄ diuerſificantactum in bonitate et malicia in illis actibꝰ quex ſe maliciam non implicant. in qͥbus etiā malicie ꝙͣtitatem diuerſificant. Secūdo quia ph̓spro vna circūſtantia ponit qn̄ et vbi. ꝑropterhͦ ꝙ vtrunqꝫ ſumitur a mēſura extrinſeca. ſedin predcā aſſignatione diſtinguunt̉ propteidiuerſam rationem menſure. Ꝙ autē ph̓s dic̄quo inſtrumento. idē eſt ei qd̓ tullius dicit quibus auxilijs qꝛ omnia auxilia ſūt quaſi inſtrumenta actōnis quibus agens vtitur ad ſuumfinem. ¶ Ad. vj. dd̓m. ꝙ cum modus menſuram importet omnia que ad menſurā ꝑtinentvel per modum quantitatis continue vel diſcrite īportant̓ in qūo. Del dd̓m. ꝙ ꝙͣtitas actusex tribus penſari poteſt. Primo ex ipſa intertione actus. ⁊ ſic idem eſt ꝙ qūo. Secundo exꝙͣtitate obiecti. et ſic includitur in quid. Tercio ex tēpore. et ſic includitur in qn. quotiensautē ſemper ad modum reducit̉. ¶ D. iiij. qōnem dd̓m. ꝙ aug. numerat hi circūſtantiasẜm ꝙ a penidente conſiderande ſut. qui de peccatis dolere debet. et ideo numerat illas q̄ precipue ad dolorē de peccato inducere pn̄t. h̓ autem ſunt duo. ſcꝫ priuatio boni. et quantū adhoc dic̄ ꝙ debet dolere qꝛ ſe virtute priuauit.et poſitō mali. qd̓ quidem aggrauatur vel p̄ciaccn̄s inquatum tollitur executōnis occaſio etſic debet dolere ſi nulla temptatōne vel modica preuentus peccauit. vel per ſe ex aliqua circumſtātia addente deformitate ad actum. Etſic ꝙͣtum ad perſonam agentis conſiderare docet ſtatum peccantis. et beneficiū prius a deoſuſceptū. quantū ad omnes docet conſiderarequo temporr et qn̄ peccauit. docet etiam confiderare circa qͥd in hoc ꝙ dic̄ ſcd̓m modum neceſſitatis. qūo in hoc ꝙ dic̄. et modum ſui operis. et locum in hoc ꝙ dic̄. ſi in loco ſecreto¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ hoc ꝙ aliqͣs diu̓ in peccato ꝑmanſit reſpicit conditionem actus vel trāgreſſionis ſi frequenter peccatū iberauit vel conuinuauit l̓ omiſſionis ſi penitere diſtulit de peccato etiam ſemel commiſſo. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙꝙͣuis temptatio non ſit in poteſtate noſtratamen reſiſtere vel non reſiſtere eſt in poteſtate noſtra. et ideo ſcd̓m hoc ex temptatione p̄cedenti circumſtantia peccati ſumi poteſt.¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ amiſſio virtutum ꝙͣuis cōſequatur peccatum ẜm nature ordinem. tamēconcomitat̉ ẜm tempus. et ideo circumſtantiapoteſt poni. Et preterea etiam quedam circiſtantie ſcd̓m Tullium ſumuntur ab eo quodſequitur ſb̓am facti. ẜm ꝙ ex comparatiōe adq 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten