dictis patet. ¶ Ad primum ergo dicenduꝫ.ꝙ ſic̄ animalia bruta ẜm aug. xij. ſuꝑ gen̄. adlrām dicūtur iuſſis dei obedire. non qͣſi ꝑcipietes mandatū. ſed inꝙͣtuꝫ nalurali inſtinctu abipſo mouent̓. ita eciaꝫ dicūtur inuocare improprie inꝙͣtum aliqͦd naturali deſiderio deſideratqd̓ a deo obtinent ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ appetitusvt dcm̄ eſt importat ſimpliceꝫ motū in appetibile. ſꝫ oratio ſiue petitio ordineꝫ quendā q̄ eſtrationis. et ideo appetitus poteſt brutis cōpetere. non autē petitio vel oratio¶ Qō. xxij.D.vij. ſic ꝓcedit̉. vid̓r ꝙ orō non ſit ſatiſfactoria. qꝛ omnis oro vel eſt vocal̓ vemental̓. ſed mental̓ non eſt ſatiſfactoria qꝛ n̄habet penā. ſed iocūditatē. nec iterū vocalis.qꝛ ſicut yſi. dicit recōciliat deo n̄ ſonus votis.ſed pura et ſimplex mentis intētio. gͦ oro noneſt ſatiſfactionis pars. ¶ Pͣ. latria vt in p̄cedēti di. dcm̄ eſt. ꝯtra pn̄am virtutē diuidit̉ſed ſatiſfactio eſt actus pn̄ie virtutis. oro aūtlatrie. gͦ oro non eſt ſatiſfactoria ¶ P. ſatiſfactio fit ad recōciliandū eum q̄ offenſus eſtſed orō recōciliatōem ſeqͥtur. q preſūptuoſuꝫeſſe vid̓r petere ab eo quem offendimꝰ. gͦ oronon eſt ſatiſfactoria. ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Iero. dicit. oratione ſanant̉ peſtes mentis. ſicutet ieiunio peſtes corporis. ſed ieiuniū eſt ſatiſfactoriū. ergo et oratio. ¶ P. oratione petimus nob̓ debita relaxari. nec fruſtra cū a domino ſit inſtitutū. ſed relaxatio debitorū ꝑ peintentiam fit. gͦ oratio ad aliquam ꝑtem pn̄ispertinet non niſi ad ſatiſfactioneꝫ. gͦ oratio eſtſatiſfactoria ¶ Iterius vid̓r ꝙ oratio non ſitmeritoria. opus em̄ meritoriū ſolū in deū intētionem dirigit. qꝛ mercēnaria intētio virtutemeriti euacuat. ſed orās non ſoū ad deum hētoculuꝫ. ſꝫ ad ꝓprias indigentias qͥbus petit ſt̓ueniri. gͦ non eſt opus meritoriū ¶ P. ſi eſtmeritoria nullius magis ꝙͣ eius qd̓ poſtulat.ſꝫ eius qd̓ poſtulat non eſt meritoria qꝛ qn̄qꝫnō exaudit̉. ec̄ ſi ab eo q̄ in caritate eius ē offeratur. gͦ non eſt meritoria. ¶ P. natura nonfacit per duo qd̓ poteſt facere per vnū. qꝛ nōinuenit̉ aliqͦd vanū in operibꝰ nature et ml̓tominus in operibꝰ grē. ſed ad merēdum ſufficienter ordinant̓ opera. gͦ vid̓r ꝙ oratio non ſitmeritoria. ¶ Sed cōtra. om̄e opus virtutisp̄t eſſe meritoriū. ſed orō eſt opus virtutis vtdcm̄ eſt. gͦ eſt meritoriā ¶ P. in p̄s. d̓r. orōmea in ſinu meo ꝯuertet̉. gͦ ex oratione aliqͥdoranti adcreſcit et ita illius vid̓r eſſe mei̓toria.Iterius vid̓r ꝙ incōuenienter aſſignenturꝯditiones q̄ preſtant efficaciā orationi. d̓r em̄ inglo. Lu. ſuper illam para bolā. qͥs veſtꝝ hēbitamicū ⁊cͣ. ꝙ. iiij. conditiones exigunt̉ ad hͦ ꝙoratio ſit efficax. ſcꝫ vt petat̉ pie. et ꝓ ſe et ꝑſeuerāter: et ad ſalube. qui em̄ eſt in peccato pietatis virtutē non hꝫ. ſed peccatoꝝ orō aliqn̄exaudit̉. quia ec̄ ꝑ pctōres mirabilia fieri pͥniergo non oportet ꝙ pie petat̉ ad hͦ ꝙ oratioſit efficax. ¶ P. oratio q̄ ex caritate ſit ſēperefficatiam hꝫ. Ioh̓ .xiiij. ſi manſeritis in me. etv̓ba mea in vob̓ māſerint qͦtcunqꝫ volueritispetetis et ſit vob̓. in deo autē manere facit caritas. vt patet. j. Io. iiij. omnis autē oratio q̄ fitpie ex caritate ꝓcedit. ergo hꝫ efficatiam. non.gͦ oportet addere alias conditiones. ¶ Pº. ꝙͣto caritas eſt amplior tāto maiorē habet efficatiam merēdi. ſed caritas tāto eſt amplior ꝙͣto ad plures ſe extēdit gͦ vid̓r ꝙ magis ſit efficax oratio ex caritate ꝓcedens que ſit pro alijsꝙ illa que ſit pro ipſo orante. et ita non reqͥritur pro ſe fieri. ¶ P. ab eodem habet oratioefficatiam merēdi et opus .ſ. a caritate. ſed opꝰex caritate ꝓcedens eſt meritoriū etiam ſi nonperſeuerāter fiat. ergo ad orationis efficatiaꝫnon reqͥritur ꝙ perſeuerāter fiat. ¶ P. ea qͣad ſalutē pertinent deſiderāta vel petita irā denon ꝓuocāt ſed aliqn̄ deus orātibꝰ concedit alqua de quorū petitione iraſcit̉. ſicut filijs iſrl̓regem petētibꝰ quibꝰ in indignatōe regem dedit ergo non oportet ad hͦ ꝙ oro ſit effitax q̄petātur ea q̄ ſunt ad ſalutē. ¶ P. vid̓r ꝙ miſte alie cōditiones reqͥrantur. videlicet ꝙ fideliter et confidēter petat̉. Iacō. j. poſtulet autein fide nihil heſitans. et ꝙ oratio ſit humil̓ p̄sreſpexit in oratōem humiliū et non ſpreuit preces eoꝝ. paupertas eciam petētis ad efficatiaꝫorationis facit. pͣs. deſideriū paupeꝝ exaudiuit dn̄s. feruor eciam deuotionis. vn̄ eciā augͣdicit. de orādo deū ad ꝓbū. dignior ſeq̄tur effectus qn̄ feruentior ꝓcedit affcus. qͦ inſuffidēter ille qͣtuor conditiones enumerāt̉. Nn̄deodd̓m ad. j. qōem. ꝙ ſatiſfactō reſpicit et culpāp̄teritā ꝓ cꝰ offenſa recōpenſationē facit. et culpam futurā contra quā eſt medicina ſaluās. ethͨ duo orōi cōpetūt. Iniciū em̄ pctī et radix ſuꝑbia. et iō per hͦ ꝙ hō ſpm̄ ſuū hūiliter d̓o ſb̓diin orōe et ꝓ ſuperbia p̄cedētis offenſe recōperſationē facit. ⁊ aditū future culpe aufert radiceei amputās. ⁊ ideo ocō plene hꝫ ſatiſfaciendi fetionem. ¶ Ad. j. ergo dd̓m. ꝙ oratio mentatet vocal̓ ſatiſfactoria eſt. ſi in caritate fiat. vocalis quidem. quia habet exteriorem laborem