¶ diſtinctiomath̓. ix. fides tua te ſaluum fecit et qꝛ ille ꝓpter excellentiami meritoruꝫ credebat̉ in patriaeſſe. ideo orabat̉. et tal̓ oratio ꝓpter fide orantium exaudiebat̉ tunc. et vt vita illius aꝓpbaretur. n̄ ꝙ ille ꝓ alijs in purgatorio exn̄s oraret. ¶ D. iij. qōem. dd̓. ꝙ deus precipue oratur inqͣtum eſt btūs et alijs beatitudinem latgiens. et qꝛ hͦ conuenit ei ratione een̄tie. id̓o ratione eſſentialiū attributorū orat̉ ¶ Ad. j. gͦdd̓. ꝙ ea q̄ ſunt eſſentie a prē ſunt in alijs ꝑſonis et ideo ſit qͥdam redūctio ab alijs perſonisin prem. vt pꝫ per hyl̓. et ꝓpter hͦ ec̄ d̓r paterprinciptū totius deitatis. et ſic nos in pr̄em ſicin principiū non de priucipio reduces xp̄s nosad prēm orationem dirigere per filiū docuit.¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ſpūſſcūs ex perſonali ꝓprietade habet ꝙ ſit donū. et ideo magis ꝯpetit ꝙ ipꝓue tt put ſeuaſe petat̉ ꝙ ꝙ ab eo aliqͥd petitur. ꝙͣuis etiamad ſpm̄ſcm eccīa orōes aliquas dirigat. et ymnos qͥ loco orationū in eccleſia recitātur. ſic̄ patet. nunc ſancte nob̓ ſpūs. et veni creator ſpirii. ¶ Aitus et huiōi.¶ Cō̓ .xxj.¶D. .vj. ſic ꝓceditur. vid̓r ꝙ diuine perſotq ad rueruamn tenꝫ gͥiam dſiqͣ aſpaiane ſit orare. eius em̄ eſt orare cuius ē accpere. ſed perſone dei eſt accipere ab alio ſicut fixxi An rj Dd ij A ilitumn ſenaslij et ſpūſſancti. gͦ eius eſt orare ¶ Pº. Ioh̓.xvj. ego rogabo prēm et aliū ꝑaclitū. ⁊cͣ. et ſūtfilij verba. gͦ filij eſt orare. ¶ P. roma. viij. d̓rſpūs poſtulat gemitibꝰ innarrabilibꝰ ⁊cͣ. ſꝫ ſpirituſſanctus eſt tercia in trinitate perſona. gͦ perſone diuine eſt orare. ¶ Sed cōtra. orare miportat defectuꝫ virtutis in orate ſed hͦ diuineperſone non cōpetit. gͦ oratio non eſt diuine ꝑſone. ¶ P. oratio eſt actus latrie q̄ eſt ſerutus dei. ſed ſeruire non ꝯpetit diuine perſonegͦ nec oratio. ¶ Iterius vid̓r ꝙ nec ſanctis q̄ſunt in patria cōpetat orare. qꝛ ſancti q̄ ſūt inpatria ſunt xp̄o ꝯformes inꝙͣtum eſt homo.ſed xp̄o inquātum eſt homo non ꝯpetit orarealias diceremꝰ xp̄e ora pro nob̓ gͦ nec alijs ſāctis ꝯpetit orare. ¶ P. ſancti in patria eqͣlesſunt angel̓ dei. math̓. xxij. ſed angel̓ non cōpetit orare. qꝛ oratio vt dcm̄ eſt eſt actus rationis q̄ in angelis nō eſt cū in vmbra intelligenqe oriatur vt Yſaac dicit. gͦ nec alijs ſanctis q̄ſūt in patria oratio ꝯpetit ¶ Pº. qͦcunqꝫ oratpro alio alteri meret̉. ſed ſancti qͥ ſunt iu patria non ſūt in ſtatu merēdi. gͦ nec in ſtatu oradi. ¶ Sed cōtra eſt. ꝙ dicimus ſancte petreora pro nob̓. ¶ P. ſancti in patria magisferuent in caritate ꝙͣ in via. ſed caritas facit vtſancti in via ꝓ alijs orent. gͦ multo magis inpatria pro nob̓. orent ¶ IIterius vid̓r. ꝙ etiābrutorum animaliū ſit orare. qꝛ in p̄s. d̓r. quidat iumentis eſcam ipſorum. et pullis roruorum qͥ inuocāt eum. ſed inuocare deum eſt ipſum orare. gͦ eciam animalia irrationalia orāt¶ Pº. oratio eſt denunciatiuꝰ appetitus. ſedanimalia bruta appetunt bonum diuinum ſuomodo. ergo orant ¶ Sed contra oratio nonfit niſi ad deum. ſed deus non poteſt cognoſciniſi intellcū quo bruta carent. ergo orare nonꝯpetit eis. P n̄deo dd̓m ad. j. qōem. ꝙ orō requirit diſtinctionem orātis ad eum qui orat̉qꝛ nullus a ſeipſo aliqͥd petit. oratio autem fiad deum ratione attributorum eſſentialtū in qbus perſone non diſtinguunt̉. et ideo vni perſone non cōpetit aliam orare. ¶ Ad. j. gͦ dd̓ꝫꝙ acceptio illa qua vna ꝑſona accipit ab aliaeſt per naturalem fecunditatē. et non per gratuitam collationem pro qua impetrāda oratōfunditur ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ hͦ filius dicit de ſeipſo non ratione perſone. ſed ratōne nature aſſumpte. ¶ Ad .iij. dd̓m. ꝙ ſpititus dicitur poſtulare inꝙͣtum nos poſtulare facit. D. jqōem dd̓m. ꝙ qͥdam heretici dixerit ꝙ ſāctinon poſſūt nos iuuare orādo pro nobis. quiavnuſquiſqꝫ recipit ẜm ea que gerit. ſed hͦ eſt ꝯtra articulum fidei qͥ eſt ſanctoꝝ communio. q̄per caritabeꝫ ſit et ideo cū eciā in ſanctis qͥ ſuntin patria ſit ꝑfectiſſima caritas. competit eis ꝓuob̓ orare. non autē pro ſe. qꝛ oīa eis ad votuꝫſuccedunt. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m. xp̄s inꝙͣtum honō orat pro nob̓. ſed ideo non dicimus xp̄e orpro nob̓. quia xp̄s ſupponit ſuppoſitū eternūcuius non eſt orare. ſed adiuuare. et ideo dicimus xp̄e adiuua nos. vel miſerere noſtri et inhͦ eciam euitamus hereſim arrij et neſtorij¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ illud qd̓ eſt ratōnis eſt eciā ml̓to nobilius intellcū. quia qd̓ poteſt virtus inferior poteſt ſuperior. et ideo angeli orate pn̄tin qͥbus intellcus eſt. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ qͥdamdicūt ꝙ non ſunt in ſtatu merēdi ꝙͣtum ad p̄mium eſſetitiale. ſed quantum ad premium accidentale. et ideo eciam alijs mereri poſſunt.Sed quia meritū tm̄ viatoꝝ eſt. ideo dd̓m qaſtud eſt impetrare et aliud eſt mereri. vt dicetur. et iō ſancti ſi non poſſint mereri. pn̄t tamēnob̓ ſuis orationibꝰ aliquid impetrare. ATiij. qōnem dicendum. ꝙ brutis nullo mp̓do cōpetit orare. tū quia non ſunt participes bratevite. que principaliter in oratione petitur. tumquia deum cui oratio offertur non apprehendunt. tum eciam quia petere eſt actus ratiōiscum importet ordinationem quandam. vt exp 4