illam ſpēm trahit̉ que nihil addit dignitatis l̓nimꝰ ꝙ alie ſpes ſupra oōe. ſicut nomen angeli qd̓ omnibꝰ ordinibꝰ cōe eſt infimo ordini attribuit̉. et ſil̓r nomen orationis ad illam ſpēꝫtrahit̉ ẜm quandam a ꝓpͥationem q̄ habet mi.nus de dignitate ſcꝫ qua petit̉ vie bonum ¶Ad. iij. dd̓. ꝙ poſtuſatio importat quandaꝫ ꝓtenſionem deſiderij in id qd̓ petit̉. et qꝛ illd̓ qd̓principal̓r et per ſe deſiderat̉ eſt finis. ideo poſtulatio ꝓprie addit ſupra petitōem cōiter dictam determinatū petitū ſcꝫ finem ¶ Ad. niijdd̓. ꝙ grarum actio non ponit̉ pars oratiōisqͣſi ſpecies eius. et idro non oportet ꝙ diffinitio orationis ei conueniat ¶ D. ij. qōem dd̓.ꝙ ſicut oro rethorica hꝫ exordiū parteꝫ ſui. itaet oratio ad deuꝫ fuſa. vn̄ et introitus in miſſacatatur. et hͦ intereſt. qꝛ in oratione rethoricaexordiuꝫ ponitur ꝓpter illos ad quos orō fit.vt beniuoli dociles vel artēti reddant̉. ſꝫ in orōede qua loqͥmur exordiū reqͥritur qn̄qꝫ ad excitādum orantis deſideriū ad deuote petendumIn exordio autē qd̓ ad beniuolentia captandainducitur. qͣtuor modis ẜm tulltū ꝓceditur. qꝛveſ captatur beniuoſētia ex perſona iudicis dūlaudat̉. vel ex negocio dum eius digͣtas oſtendit̉. vel ex perſona petētis ſicut dum oſtenditmeritum eius in eos quos alloqͥtur. vel ex perſona aduerſariorū dum contra eos audientiūanimos concitant̉. In oratione autē quaꝫ addeum fundimus ꝓ nob̓ tm̄ intercedimus. nonvt alij offenſā incurrāt. negociū etiam ꝓ quooramus ipſe deus eſt. ad quem ſūt omnia defideria nrā ordinanda Vnde dupl̓r orātis effectus ad deuotionem quaſi qͥdam exordio excitatur. ſcꝫ ex parte dei dum ipſū laudamus. etex parte nr̄a dum nr̄am infirmitatē recogitamus. et ꝙͣtum ad primū ponit ambro. laudeꝫdei orōis parte. ꝙͣtum autē ad. ij. ſupplicationem que eſt humil̓ et d̓uota precatio in quo ec̄p̄t induci negociū pro quo oramus inꝙͣtuꝫ exnccitate que nos impellit ad orandū ſpūs noſtet hūiliatur. poſtulatio auteꝫ ad ꝓgreſſumorōis pertinet. ſꝫ graciaꝝ actō ad terminum.vt prius dcm̄ eſt ¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ laus largo modo accipit̉ ẜm ꝙ ſe habet cōiter ad laudem et honorem. Vel dd̓. ꝙ ꝙͣuis deus nō ordinetur ad aliqͥd. tamen ipſe omnia directe inſe ordinat. et per hͦ ſibi laudis ratio cōpetit. GAd. ij. dd̓. ꝙ laus nō ponitur pars ſb̓iectiua.ſꝫ integralis et quaſi ad cōplementū eſſe orōispertinet. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ſupplicatio nō ponitur hͦ ꝙͣtum ad hͦ ꝙ includit poſtulatōem f̓petitiōem. ſꝫ ꝙͣtum ad modū petendi quem importat. Poteſt etiam dici ꝙͣ parbes amb̓. reducuntur ad partes apl̓i vt laus dei dicat̉ id̓oqꝛ per ea que ad laudē ip̄ius pertinent ipſumadiuramꝰ. ſupplicatō autē idem eſt qd̓ oratōqꝛ vtrunqꝫ quandam reuerentiam importat.alia autē etiam ſcd̓m nomen ſunt idē. Diij. qōem. dd̓m. ꝙ partes ab hugͣ. poſibe ſuntpartes ſb̓iectiue. et diſtinguunt̉ ſcd̓ꝫ diuerſosmodos. qꝛ omnis petitio per narratiōeꝫ determinatur. et ip̄a narratō eſt q̄dam interp̄tatiuaoro. ſi gͦ vtrunqꝫ concurrere p̄t ad oratiōem. etſic d̓r poſtulatio. Vnde ip̄e dicit. ꝙ poſtulatioeſt de terminate petitioni inſerta narratio l̓ aſderum tm̄. et ſic vel petitio indeterminata ſinenarratione et ſic eſt ſupplicatio. vnde ip̄e dicitꝙ ſupplicatio eſt ſine determinatione petitionis humilis et deuota p̄catio. aut narratō ſinepetitione et ſic eſt inſinuatō que ſcd̓m ip̄m eſtſine petitione per ſolam voluntatis narratōeꝫfacta ſignificatio. ¶ Ad. j. gͦ patet ſolutio exdictis in. ij. qōne. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ in ſinuatio per tulliū in hͦ differt ab exordio. ꝙ exordium exp̄ſſe beniuolentiam captat. vel docilitatem. vel attētionem facit. ſed inſinuatō fac̄ idēocculte et per quoſdam circuitus. et ideo infnuatō eſt proprie qn̄ aliud d̓r et aliud intendtur. et ideo hug. iſtum oratōnis modum quonarratio ꝓponitur et petitio intenditur; in ſinuationem nominauit. et ideo non ponitur proexordio. ſed ꝓ illo modo petitionis qui cū quodam exordij genere ſil̓itudinem habet. ¶ Adiij. dd̓m. ꝙ ſicut ex dictis patet poſtulatio medium eſt inter inſinuationem et ſupplicationēet ideo media ẜm ordinem ab ipſo ponitur ¶Ad. iiij. dd̓. ꝙ ẜm aug. illa tria diſtinguūturẜm ea que ſunt neceſſaria viatori. primo vt ſuvirtus ad ambulandū per ſanitate. et ꝙͣtū aīhͦ d̓r petite et accipietis. ſecūdo vt affit ſciencia ad dirigendū ne viā ignoretur. et ꝙͣtuꝫ adhͦ dicit q̄rite et inuenietis. tercō vt aſſit facultas ad ꝑueniendum et ꝙͣtum ad hͦ d̓r pulſēteet aperietur vob̓. et ſic paret ꝙ hͦ diſtinguuntur orationis ſb̓iectiue partes diuerſe ſcōm duerſitatē eoꝝ que petuntur et ideo oratio q̄ mndiffinitione apl̓i eſt poſita. includit p̄ctitioneꝫ⁊ queſitionē. ſꝫ poſtulatio pulſationem. graciarum autē actio et obſecratio non ſunt hͦ modeſubiectiue partes ſcd̓m diueretatem peritoruꝫdiſtincte.¶ Queſtio. xix.D. .iiij. ſic ꝓcedit̉. videtur ꝙ homo nondebeat aliqͥd determinate petere in oratione. qꝛ periculoſū eſt petere quod petere nonoportet. ſꝫ quid oremus ſitut oporbet neſcimi