¶ diſtinctiopn̄t ſimul intelligi inꝙͣtum huiōi. qꝛ inꝙͣtumad inuice ordinata accipuitur. ſicut intellecteorum ordinem ꝯprehendendo ea vnum facet iō ſil̓ p̄t intellectꝰ fieri. et ad oratione et adorationis finem. tamen in qͦcunqꝫ ferat̉ orationi debita arbentio non deeſt.¶ Qō. xviij.D. iij. ſic ꝓceditur. videtūr ꝙ incōueniēter ſpecies oratiōis diſtinguant̓. j. thy.ij. obſecro inqͦt poſt omniū obſecrationes fieriorationes. poſtulationes. grarum actiones.Obſecrationes em̄ ſunt adiurationes ꝓ rebꝰdifficilibꝰ. vt dicit glo. ibidem. adiuratō autērant. ¶ A mcibiqͣſi quandam coactionem importat. et ſic reuerētiā minuit q̄ orationi detur gͦ obſecratio n̄eſt orationis ſpecies. ¶ P. non p̄t eſſe idemtotū et pars. ſꝫ oratio eſt cui hec partes aſſigufiri ſenti aqeiledi­.nantur. gͦ nō debet oratio etiā inter has ꝑtesaſſignari ¶ P. poſtulatio eſt idē ꝙ petitio.petitio autē eſt orationis genus. vt dcm̄ eſtgͦ poſtulatio non dēt poni orationis pars.¶ P. oratio omnis eſt petito decentiū a d̓oẜm dam̄. ſꝫ grarum actio non eſt petitō. quiaeſt de iam acceptis. gͦ non eſt orationis ſpēs.U Iterius videt̉ ꝙ ec̄ diſtinctio partiū oratonis quam pōnit ambro. ſit incōpetens. dicitem̄ oratō diuidi in dei laudē. ſupplicatōem. etpoſtulatōem. et graciarū actionem. Non eniꝫlaudat̉ niſi aliqͥd qd̓ ad alteꝝ ordinat̉. vt pꝫin. j. eth̓. ſꝫ deus non eſt ad aliqͥd ordinandusſꝫ ad ipſū omnia alia. gͦ non eſt laudandus. ſꝫmagis honorandꝰ. et ita laus dei non eſt ꝑsorationis. ¶ P. laus ꝓprie enunciando aliquid de aliquo fit. oratio autē non per modūindicatm̄ quo enunciatio ꝯpletur hꝫ fieri. ſꝫ magis per modū imꝑatm̄. gͦ laus non eſt oratōnis pars. ¶ P. ſupplicatio omnis eſt poſtulatio q̄dam. gͦ non dēt vnum ꝯtra alteꝝ diuidi. ¶ Iterius vid̓r. ꝙ ec partes quas hugͣ.de ſancto victore aſſignat. ſint inconuenientetpoſite. dic̄ em̄ ꝙ orationis partes ſunt tres.ſcꝫ ſupplicatio. poſtulatō. inſinuatō. Inſinuauō em̄ vt dicit tullius in. j. reth̓. eſt qͥdam mōdus exordij. ſꝫ ad deum accedētes non indigemus exordio. qꝛ non eſt verb̓ flectendus. gͦ infinuatō non eſt oratōis pars. ¶ P. exordium precedit om̄s alias partes oratōnis rethotice. ſi gͦ oratōi ad deū partes aſſignant̓ ꝑ ſil̓itudinem ad illa videt̉ ꝙ inſinuatio ſit primapars orationis et non vltima. ¶ Pͣº. ſupplicatio addere vid̓r ſupra poſtulationem moduꝫquendā humilitatis in poſtulando. ſꝫ qd̓ ſe hꝫex additione ad aliud eſt poſterius. gͦ poſt poſtulatōeꝫ ſupplicatōeꝫ ponere debuit ¶ Pmath̓. vij. dn̄s vid̓r tres orōis ꝑtes ponere dices. petite et accipietis. q̄rite et inuenietis. puſate et aperiet̉. cū ergo hec partes in omnibꝰp̄dictis diuiſiōibꝰ omittant̉. vid̓r ꝙ om̄s ſūtinſufficientes Qn̄deo dd̓m ad. j. qōem. ꝙ partes orationis dupl̓r accipi pn̄t .ſ. per moduꝫpartiū integraliū. et per modū partiū ſb̓iectiuaꝝ. partes aūt integrales orationis diſtinguūtur per ea q̄ ad ꝯpletā orationem reqͥrunt̉.partes autē ſb̓iectiue diſtinguunt̉. vel ſcd̓mdiuerſitatē eorum q̄ petunt̉. vel ẜm diuerſummoduꝫ petēdi. Partes gͦ orationis qͣs apl̓usaſſignat vtrāqꝫ diſtinctōem hn̄t aduuctaꝫ. ꝙem̄ ea q̄ a deo petimus non ex noſtris meritisimpetrare p̄ſumimꝰ. et viam impetratōi claudit qͥ non de acceptis grām agit. ideo ad ꝯplementū orationis primo req̄ritur ſacroꝝ comemoratio quorū virtute difficilia q̄cunqꝫ impetrant̓. et hͦ ſit ꝑ obſecratōem. vnde dicit gloſaꝙ de difficilibꝰ eſt ſicut d̓ ꝯuerſionē impij Secundo ip̄a petitio que eſt vel de hijs q̄ ad id qd̓principal̓r petiuiꝰ ordinant̓. et ſic eſt oratio q̄d̓r reſpcū bonoꝝ vie. vel de hijs q̄ principal̓ipetimus ſicut ſūt bona patrie. et reſpcū horumſūt poſtulatiōes. Seq̄tur auteꝫ grarum actioin qua oratio conſumatur. vt ſequenti orationaditus pateat. et ſcd̓m hͦ etiam vt glo. ibidemdicit ꝑtes miſſe diſtinguunt̉. qꝛ ea q̄ ante conſecratione dicūtur ſunt quaſi q̄dam obſecrationes. eo ꝙ ſit ꝯmemoratio xp̄i ⁊ doctrine ip̄iuset ſanctorū eius. ea autē que in ꝯſecratione dicutur orationes dn̄r. qꝛ ſacram̄tū qd̓ illis verb̓ꝯficitur ī via nos adiuuat. vnde et viaticū d̓r.q̄ vero poſtea addunt̉ ſunt poſtulationes. ꝙbona eterna poſtulātur et mortuis et viuis. qͥautē poſt cōmunionem dicūtur grarum actiones ſunt. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ ſicut in turamito aſſumit̉ d̓ina veritas qͣſi firmior in teſtimonium veritatis a nob̓ dicte. ita in adiurationeſēper aſſumit̉ potentior virtus ad impetrādūqd̓ nos ex nr̄a infirmitate non poſſumus impetrare. vn̄ ſēper adiurās in ſe defectum ꝓfitet̉.ſꝫ qn̄qꝫ illud qd̓ adiuramꝰ aſſumit̉ ad inclinādum per violentiam. ſicut cū ſancti demonesadiurāt vt de obſeſſis corporibus exeat. qn̄qꝫautem aſſumitur ad inclmnandū per beniuolētiam. et ſic deū adiuramꝰ per filiū ſuū. vel perſanctos ſuos q̄ ei accepti ſupra nos fuerunt. ⁊ideo reuerētia per obſecrationē non mninuitur.¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ cōſuetū eſt ꝙ nomen cōe adp 2