¶ diſtinctiopet attētionem. ¶ Pͣ. ſitut intētio orationeꝫdirigit. ita ec̄ alios exteriores actus ſꝫ in alijsexterioribꝰ actibus plurimū noceret ſi actualis intētio ſemper adeſſet qꝛ optimꝰ citharedꝰpeſſimus redderet vt auicͣ. dicit gͦ nocet attertio ſi ꝯtinue aſſit oratomi. ¶ P. non p̄t menshumana ad plura ſimuſ nntētā eſſe. ſꝫ aliqn̓ oꝑtet orantē eſſe attentū ad finem quem inteditvel ad cogitandū de deo cui orationem funditqd̓ omittere orationi nocet. gͦ nociuuꝫ eſt orati ſi ſemper ad orationem quam facit intētiōeꝫhabeat. ¶ Sꝫ contra. aug. dicit. pſalmis etymnis cu oratis deum. hͦ verſetur in corde qd̓ꝓfertur in ore. ¶ P. Ioh̓ .iiij. ſpūs eſt deꝰet eos q̄ adorāt eum oportet in ſpū et veritateadorare gͦ attētio q̄ facit ſpū orare oratōni nōnocet. ndeo dd̓ꝫ ad. j. qōem. ꝙ duplex eſtorō. ſcꝫ priuata quam quiſqꝫ ꝓ ſe facit. et publica q̄ faciēdo incubit miniſtris eccleſie vt dc̄m̄eſt. Et qꝛ hͦ publica oratio non ſit ab orate ſolum ꝓ ſe ſꝫ pro alijs. ideo non det ſolū eſſe metalis ſꝫ vocal̓. etiam vt per orationem voce expreſſam etiam alij ad deuotōem excitent̓ et adꝯtinuandū intētionem ſuam orantibus. et ꝓter hͦ eciam cantus ab eccleſia inſtituti ſuntvnde aug. dicit de ſeipſo ꝙ flebat vberrime inymnis et caticis ſuaue cātantis eccleſie. ⁊ ꝙ voidis velemuaces ille influebant auribꝰ eius et eliqͣbatur veaaiti ſimni ſed quēritas in corde eꝰ. oratio autē priuata eſt quaꝫq̄s pro ſeipſo facit. et hͨ quidem p̄t et vocē et ſine voce fieri ẜm ꝙ magis orantis animo ſuppetit. Sꝫ tamen vox orationi adiugitur ꝓpteriiij. Primo vt homo excitet ſeipſū verb̓ deuoteorandum. Secūdo vt intētionem cuſtodiat neeuagetur. magis em̄ tenet̉ ad vnum. ſi verbaec orantis affectuj ꝯtugantūr. Tercō ex vehementia deuotōnis in orante vox ſeqͥtur. quiamotus ſuperiorū viriū ſi ſit fortis ec ad inferiores redundat. vnde et cū mens orantis per deuotōem acceditur in fletus et ſuſpiria et iubi.ſos et voces inconſiderate ꝓrumpit. Quartoꝓpter debitū iuſticie. q deo cui reuerētia exhibetur non ſolū mente ſꝫ eciam corpore ſeruiendum eſt. ¶ Ad j. gͦ dd̓m. ꝙ ſicut dic̄ gregbonū opus ſic det agi in publico ad edificatōeſcꝫ vt ſemper intētio maneat in occulto. vndeille qͥ publice orat ſi exterius non gloriā hominum ſꝫ ſolius dei qrit. in occultō manet intētioet ſoli deo orat per intentōem. et ſi ec ꝓximomnoteſcat orato ad edificatōnem. ¶ Ad n̄dd̓. ꝙ actus imnimediate ad deū directi ecſi extetiores ſint. ad vitam ꝯtēplatiuua pertinentet ſunt ꝯtēplatōnis partes. ẜm ꝙ large accipidecimaquintatur. ꝙͣuis non ſunt ẜm ꝙ ſtricte ſumitur ꝓ ipſa meditatōne ſapīe. vt dcm̄ eſt. Vnde ec̄ oratio que imimēdiate ad meditatōnem d̓inorumordinatur pars ꝯtēplatōis ponitur que fit voce qn̄qꝫ ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ qn̄ due vires ordinate ſunt ad idem. vna n̄ īpedit aliaꝫ in ſuo actuſꝫ magis iuuat ſicut ſenſus ymaginatōem qn̄ad idem ordinant̉. ſꝫ intentō expreſſa per vocem non impedit aſcenſū intellectus ad deumniſi nimia cura in verb̓ ꝓferendis fiat. ſicut illiqui verba ꝯpoſita in oratōne ꝓferre nituntur¶ D. ij. qōem dd̓m. ꝙ in oratōne precipue atbenditur orantis deuotio et ideo tm̄ deber oratio protendi ꝙͣtum deuotō orantis conſeruaripoteſt. et ideo ſi diu̓ poſſet deuotō cōſeruari debet oratō eſſe diuturna et prolixa. ſi autē ꝓlixitas faſtidiuꝫ vel tedium pariat oratō non eſtdiutius protrahendā. vnde aug. in li. de orando deum. dicuntur fratres in egipto crebras qͥdem habere orationes. ſꝫ eas tn̄ breuiſſimasraptim qͥdammodo ioculatas eſſe vigilantererectas q̄ oranti plurimū neceſſaria eſt. ne perdiutiores moras euaneſcat atqꝫ hebetur intētio. Ac per hoc ipſi ſatis oſtendunt hanc intētionem ſic non eſſe obtēdēdam ſi durare nonpoteſt. ita ſi perdurauerit non eſſe rumpendā¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ ẜm augͣ. ibidem. abſit aboratōne multa locutio. ſꝫ non deſit multa precatō ſi feruens ꝑſeueret intentō/ non multumloqui eſt in orando rem neceſſariam verb̓ ſuꝑfluis āgere. multū autem precai̓ eſt ad eū quēprecamur diuturna et pia cordis exercitationepulſare. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ ſicut augͥ. in eodeꝫlibro dicit. liberum eſt alijs atqꝫ alijs verb̓. ſcꝫab hijs que in oratōne dominica petunt̉. eadētameū ẜm rem in eodem dicere. ſꝫ non dēt eſſeliberum alia ſcd̓m rem in eodē dicere et iō p̄cepto dominico non obligamur ad verba illa. ſcꝫad res illas petendas a deo. qꝛ vt in eodem libro dicit. quelibet alia verba dicamus q̄ affectus orrantis vel precedendo format vt clareat ꝯſequendo attendit vt creſcat. nihil aliuddicimus ꝙ qd̓ in oratione dominica poſitū eſtſi recte et congruenter oramꝰ ¶ Ad. iij. dd̓ꝙ petitio fit homini ad hoc ꝙ dēſideriū petertis ei innoteſcat ad flectendum ipſum verb̓. ſorationem ad deum fundimus vt deſideriumnoſtrum exerceamus. et ideo vtile eſt diuorare ſi diuturna exercitatione deſiderium creſcat.ID. .iij. qōnem dd̓m. ꝙ aliquis actus d̓r durare dupl̓r. aut ſcd̓m eſſentiam. aut ſcd̓m vntutem ſiue effectum ſuum. ſicut motio eius q̄lapidem proiicit durat per eſſentiam actus dup j.