Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quid deſideremus. ſed vt affectum et intellectum noſtrum dirigamus in illū. Ad iij. dicendū ꝙ deus orationem acceptat. et de eo qd̓dare vult. et interdū de eo quod dare nō vultvt ydonei ſimus ab ipſo accipere quod n̄ eſſetſi ab eo non ſperaremus quod deſideramꝰ neceſſe durum hoī debet ſe deo per orationē ſubijcere. ſicut hoī ꝑ preces. quia in hoc totū bonūnoſtrū conſiſtit ꝙ deo ſubditi ſumus. non aūtin hoc ꝙ hoī ſubdamur. de eo aūt quod dare non vult. quia ipſe vult pie velle quod ipſetuſte non vult. ſicut in fine primilibri dc̄m eſt Queſtio xvijD ij. ſc ꝓceditur videt̉ ꝙ oratio nō debeat eſſe vocalis ſed mentalis tantū. oratioenm debet eſſe occulta et ad deū tantū. quia ēpeticio decentiū a deo. vnde d̓r math̓. vj. Tuautem cum oraueris intra cubiculū: et clauſooſtio ora prēm tuū. ſed oratio vocalis non eſtocculta. nec ad deum tantū eſſe videtur. quiadeus ad cor reſpicit non ad voces. ergo oratioſine vocē eſſe debet. P. oratio eſt pars cōtemplationis ſed contemplatio non exiſtit inaliquo exteriori actu ſed tantū in interiori. etgo oratio non debet vocē exteriori fieri Pper oracōnem debet intellcus in deū aſcendere ſcd̓m dani. et affcūs in deū dirigi. ſcd̓m augꝰ. ſed occupatio anime circa corporales actꝰretrahit aſcenſum intellcūs et affcus ad diuina quia anima non poteſt intenſe circa diuerſa occupari. ergo ōmno debet eſſe ſine voce tātum in corde. Sed cōtra ē qd̓ dicitur in p̄sHoce mea ad dn̄m clamaui P. oratio eſtactus latrie vt dc̄m eſt. ſed actus latrie nō ſolum in interioribus actibus ſed eciam in exterioribus conſiſtit. ergo oratio non ſolū debeteſſe in corde ſed etiam in voce. Iiterius videtur ꝙ orō non debeat eſſe diuturna. math̓.v. Orantes autem nolite multum loqui. ſedqui diu vocaliter orat multū loquitur. ergo oracō vocalis ad minus non debet eſſe diuturna. Pº diuinū preceptū non eſt pretergrediendū. ſed dn̄s precepit orantes ſic orare. pr̄nr. etc̄. gͦ videtur ꝙͣ non oportet alias orōnesaddere. P or̄o ad deum fuſa debet eſſe cūfiducia. Iac̄. j. Poſtulat autem in fide nichilheſitans. ſed prolixitas peticōnis eſt ſignumdiffidencie in peticōnibus que ad homines diriguntur. vnde verba multiplicantur ad hͦ ꝙauimus eius ad quem peticō dirigitur flectat̉ergo orō ad deum non debet eſſe duuturnaSed contra eſt. jͣ. thi. iiij. que vera eſt vidusdeſolata vacet or̄onibus die ac nocte. ergo oracō debet eſſe diuturna. Pōnis criſti actio nrā eſt inſtructō. ſed criſtus legitur diutiēoraſſe. vt pabet luc̄. xxij. gͦ or̄o nr̄a debet eē diuturna. Iterius videtur ꝙ nunꝙͣ debet aliquis ab oratione ceſſare. luce. xvj. Dicebat autem ad eos ſimilitudinē. qm̄ oportet ſemperorare et nunꝙͣ deficere. Et pͥ. j. theẜ. vlti.gine intermiſſione orare. Pº. oracō eſt ēdam annūciacō deſiderij ad eū per quē explendum expectatur. ſed hō ſemper debet deſiderare ea que oranda ſunt. ſcꝫ bona ſpūalia. ergooratio debet eſſe ſemper. Sed contra quādo homo orat non poteſt operibus miſericordie vacare. ſed quandoqꝫ tenetur eis vacare.ergo hō non ſemper debet orare. P. orōſcd̓m hugͣ. eſt pars contemplationis. ſed homō non ſemper debet vacare contemplationiſed qn̄qꝫ ad actionem ſe extendere. ergo n̄ debet ſemper orare Ilberius videtur ꝙ actualis attentio ſit de ncc̄itate orationis. quia ſic̄dicit greg̓. Illam or̄onem deus non audit cuiille qui orat non intendit. ſed ad hoc ſit oracōvt a deo exaudiamur. ergo ſuperuacua ē orōſi ſit ſine attencōne. P. hug. de ſcō vic.dicit. ſi cum oracōnem fundimus aliud qd̓libꝫin corde verſamus. etiam ſi illud bonū ſit a culpa liberi non ſumus. ſed oracō que habet culpam adiunctam non habet ſuam efficaciā. ergo requiritur ad oracōnem actualis attencō. Pº. oracō eſt aſcenſus intellcūs in deūſcd̓m dam. ſed quando deeſt attencō. intellc̄snon aſcendit in deū. gͦ non eſt orō. P. oēopus virtutis debet ex electōe ꝓcedere. ſed oroeſt opus virtutis. gͦ debet eſſe cum artencōneſine quā non eſt electō Sed contra eſt qͥnullus tenetur ad impoſſibile. ſed impoſſibileeſt mentem diu attentam tenere ad aliqͥd: qͥtad alia ſubito rapiatur. gͦ non eſt de ncc̄itateorationis ꝙ ſemper comitetur ipſam attentio P. in alijs operibus meritorijs non reqͥritur ꝙ ſemper aſſit actualis attentio. ſicut noportet ꝙ ille qui peregrinatur ſemꝑ de perigrinatione ſua cogibet. ergo videtur ꝙ nec inoratione ſit nccārium. Iterius videtur ꝙattentio orationi noceat. quia vt ditit hug. deſancto vic. pura eſt orō qn̄ ex abundancia orationis mens ita attenditur vt cum ſe poſtulatura ad deuꝫ conuertit etiam ſue peticōnis obliuiſcatur. ſed qui obliuiſcitur ſue peticōnis nōvidetur attendere orationi. ergo cū or̄o maxīedebeat eſſe pura videtur ꝙ inpediatur orate