diſtinctiopauperi nō eſt ſpecialis elemoſina ab alijs diſtincta. ſed generaliter omnes includit.D. .ij. qōem dd̓m. ꝙ elemoſine ſpūales dicūtur quibus defectibus ꝓximi in ſpūalibꝰ ſubuenitur. quod quid̓ fit dupliciter. vno modo;qn̄ aliquis impetrat proximo ſubuentionem adeo et hoc facit oratio. alio modo quando aliquis ſubuenit proximo per ſeip̄m et hoc velcontra de fc̄m pene. vel contra defectum culpoſi primo mō hoc eſt dupl̓r. qꝛ pena ſpūalis l̓eſt in intellcū ſcd̓m ignoranciā. et contra hūcdefc̄m eſt doctrina reſpcū intellcūs ſpeculatiuet conſiliū reſpcū intellectus practici. vel eſt inaffectū ſcꝫ triſticia et contra hūc defc̄m eſt cōſolatio. Si āt ſecūdo modo: ſcꝫ contrā defc̄mculpe. hͦ ē dupl̓r. vno mō ex parte ipſius peccantis cuius ordinationi ſubuenit caſtigaco Alio modo ex parte alterius q̄ ex culpa peccantis leditur. et ſic contra culpā eſt dupl̓x remedium. ſcꝫ remiſſio ex patte eius in quē directeculpa cōmittitur. Et ſupportatio ex parte eiꝰcui pectantis ſocietas eſt oneroſa Vel aliter defectus cui ſubuenit̉ per elemoſinas ſpūales.aūt eſt defcūs pene in intellcū practico vel ſpeculatiuo. et ſic eſt doctrina et conſiliū vt dc̄m ēvel in affectū et ſic eſt conſolacō. aut eſt defc̄aculpe. et ſic vel in ſeipſū cū ſpe emendacōnis ⁊ſic eſt caſtigatio. aut ſine ſpe emendacōnis etſic non reſtat niſi ꝑ orōm diuinū ſubſidiū implorare. vel in proximū et ſic quantū ad culpāindiget remiſſione. quantū ad penā quā īfertſupportacōe. ¶ Ad. j. ergo dd̓m. ꝙ ſicut dare elemoſinam corporalē non cadit ſub p̄ceptoobligante niſi ad tēpus ncc̄itatis. et vt alicui īnccarijs vite ſubueniatur. ita ad doctrinā alterius non obligatur homo ꝓpter debitū officium niſi in hijs que ſunt de neceſſitate ſalutis.ct qn̄ non eſſet qui inſtrueret vel qn̄ aliquis alium errantem videret. niſi eſſet alius qͥ ex ofſicio id facere beneret̉. alias āt docere eſt conſilium et ſuꝑerogacō quedā: ſicut et de elemoſinis corporalibus dctm̄ eſt. ¶ Ad. ij. dd̓m. qͥnon oīs qō eſt conſiliū. ſed qō que eſt de rebꝰagendis a nobis. tū quia dubiracō ſiue ignorancia hꝫ roem ſpēalis defcūs. inquantū defcit ſciencia q̄ deber eē regitiua in opere. iō ſpedalis elemoſina ponitur conſiliū preter doctriniam. ¶ Ad iij. dd̓m. ꝙ penā caſtigando infligere contingit dupl̓r. aut inquantū eſt afflictiua illius cui infert̉. et ſic ad ſeueritatē.tinet qͥ equalitatē iuſticie ſeruat ẜm ꝙ penamculpe recompenſat. aut ẜm ꝙ cedit in bonū ēius in que pena infertur. et ſic largo modo addecimaquintaliberalitatem redicitur. ꝓut emē beneficiū impenſum qd̓āmodo liberalitatis eſt. ¶ Ad nijqōem dd̓m. ꝙ caritas eſt mater oīm virtutū ⁊iō non eſt inconueniens ſi actus qui ſunt aliarum virtutū qͣſi elicientiū ſint etiaꝫ caritatis qͣſiimperantis. I D iij. qōem dd̓m. ꝙ elemoſina habet efficaciam vt dc̄m eſt. ex parte dantis et ex parte recipientis. Ex parre autē dantis efficacia elemoſine penſatur. per condicōeꝫipſius actus. quo ſubſidium proximo cōfert̉et ſit ſimpl̓r loquendo: elemoſina ſpiritualisdignior eſt. quia actus ſpirituales dignioresſunt corporalibus donis. Ex parte autem recipientis poteſt menſurari elemoſina dupl̓r. l̓ratione boni quod confert̉. et ſic adhuc elēoſina ſpiritualis preminet. vel ratione neceſſarij.et ſic quedam ſpūales: ſunt quibuſdam corporalibus potiores. ſcꝫ que contra culpam ordinatur quibuſcinqꝫ elemoſinis corporalibus.quia homo magis debet vitare culpam: ꝙͣ aliquem defc̄m corporalem etiam mortem. quedam vero corporales que ſcꝫ ſunt ad ſuſtentationem vibe quibuſdam elemoſinis ſpicitualibꝰmagis ſunt nccacie. ſcꝫ q̄ ſūt ad bene eē. ſꝫ illeque ſūt ad bene eē ſpūale ſūt magis nccārie illis q̄ ſunt ad bene eē corporale. ſic gͦ patet: q̄oībus corporalibꝰ elemoſinis: alique ſpirituales ſunt potiores. et ſil̓r in genere loqn̄do de vtriſqꝫ. ¶ Ad j. gͦ dd̓. ꝙ ꝙ uis corpus habratpl̓es īdigencias ꝙ ſpūs. tr īdigēcie ſpūs ſūtmagis fugiēdē ꝙͣ īdigēcie corpoi̓s. ſic̄ eligibiliores ſunt ſpūales: ꝙ corporales diuicie.Ad ij. dd̓. ꝙ recōpenſatio n̄ diminiuit efficaciāel̓ie. ſed intētio recōpenſationis. vn̄ ꝙͣuis aliqͥs docēdo ipſe ec addiſcat n̄ tn̄ qn̄qꝫ ꝓpter hͦfacit ſed ſolū vt alderi ſubueniat. Et pretereaintentio adqͥrēdi aliqͥd ſpūale bonū n̄ minuitrōem meriti. qꝛ ꝑ ip̄m deo ꝯiugimur. vt freqn̄ter ꝯtingit. ¶ Ad iij. dd̓m. ꝙ et ſi minꝰſenciat aliqͥs defcus ſpūales. hͦ eſt ꝓpter defc̄ꝫeius. n āt menſurat̉ elemoſina ꝑ hͦ. ꝙ acceptat q̄ recipit. ſed ẜꝫm ꝙ acceptare debet. aliasmeritū dantis. ex recipientis p̄enderet arbitrio quod falſum eſt:¶ Queſtio. ix.D iij. ſic ꝓcedit̓ videt̉ ꝙ de ncc̄itate nōſit dāda el̓ia. qꝛ ut dic̄ augꝰ. peccat qͥ īpoſtere agit. ſed ordo caritatis hͦ exigit vt hōmagis ſibi ꝙ alteri ſubueniat. gͦ peccat ſubtrahendo ſibi nccarium. vt alteri conferat. ¶ Fph̓s dicit in nij. eth̓. ꝙ qui diſſipat ſubſtanciāid eſt diuicias. deſtruit ſeipſum. Et hoc precipue eſt verum quantum ad neceſſaria. ſed