¶ diſtinctiofacilius mouet̉ aliqͥd in id qd̓ eſt ẜm naturaꝫꝙͣ in id qd̓ eſt ꝯtra naturā. ſicut aqua q̄ ꝑ violentiam eſt calefacta etiā per ſeipſā ad naturalem ꝓprietatē redit. ſed angelus p̄t mutari inpctm̄ qd̓ eſt contra omnem naturā eorū. gͦ ml̓to fortiꝰ pn̄t reuocari in id qd̓ eſt ẜm naturāſed hͦ facit pn̄ia. gͦ ſunt ſuſceptibiles pn̄ie. (p idem iudiciū eſt ẜm daniaſ. de angel̓ et d̓animabꝰ ſeꝑatis. ſed in animabꝰ ſeꝑatis pōteſſe pn̄ia vt qͥdam dicūt. ſicut in animabꝰ beatis q̄ ſunt in patria. ergo et in angelis p̄t eſſepn̄ia. ¶ Sed cōtra. per penitētiam hō reꝑatad vita peccato dimiſſo. ſed hͦ eſt impoſſibilein angel̓. vt in ij. li. dcm̄ eſt. ergo n̄ ſunt ſu.ſceptibiles pn̄ie ¶ P. damaſ. dic̄. ꝙ hō fungitur penitēcia ꝓpter corporis infirmitatē. ſꝫangeli ſunt in corporei. es go in eis non p̄t eēpenitētia. Qn̄deo dd̓m. ad. j. qōem. ꝙ qͥdādicūt ſb̓m omnis virtutis eſſe li. ar. ſed hͦ nonp̄t eſſe. qꝛ omnis actus hūanus ordinatus elicitiue ꝓcedit ab aliqua virtute hūana. q̄libetaūt potētia hūana hꝫ aliquem actum ordinatum. et dico potentiā hūanam rationem vel q̄rationi obediat. et ideo in omni tali potēcia p̄teſſe virtus q̄ eliciat ordinatū actum illius potencie. et de hͦ in. iij. li. di. xxxiij. plura dcā ſūtEt ideo qͥdam dicūt ꝙ pn̄ta eſt in omnibꝰ virbus. ſed hͦ non p̄t eſſe. qꝛ vnus habitus nonpoteſt eſſe niſi vnius potēcie. ſicut vna formanon niſi vniꝰ matei̓e. et vnū accn̄s non n̓ vnus ſb̓i. Et ideo alij dicūt ꝙ eſt in iraſcibili ꝙvt dicit Auḡ. eſt vindcā q̄dam quam appetitira. ſed hͦ non poteſt eſſe. qꝛ vindcām expetere de altero qd̓ arduitatē hꝫ. ad iraſcibilē pertinet. ſed vindcām pati non vid̓r eſſe iraſcibil̓.Et ideo qͥdam dicunt̉ ꝙ penitētia eſt dolor. etꝓpter ḣ eſt in ꝯcupiſcibili. ſed hͦ eciam nō valet. quia ille dolor qͥ eſt ī ꝯcupiſcibili ē paſſio.dolor autem qͥ eſt actus pn̄ie non eſt paſſioEt ideo dd̓m cū alijs. ꝙ pn̄ia eſt pars iuſticieet ideo cū iuſticia ſit in ratione non qͥdem quātum ad pattē ꝯgnitiuā. ſed quantū ad affectiuam. et penitēcia in ratione eſt inquantuꝫ eſtvittus. ſed pn̄ia q̄ eſt paſſio eſt in ꝯcupiſcibiliſicut in ſb̓o. quia eſt dolor qͣdam. ſed hͦ paſſioeſt qͣſi materiale in penitētia virtute. qꝛ pn̄iavirtus hunc dolorē recōpenſat ꝓ peccatis commiſſis. ſic̄ et pena quam patit̉ reu̓s eſt materiale in vindicatiua iuſticia. ¶ Ad .j. ergo dd̓.ꝙ penitencia non expellit om̄e pctm̄ formal̓rſed qͣſi effectiue. vnd̓ non oportet ꝙ ſit in ſb̓oin qͣlibet vi. vbi p̄t eſſe pctm̄. ſed ꝙ ea q̄ ſuntin illis virtutibꝰ ſb̓iciant̓ ei qͣſi materialia. etbecimaquartahͦ penitēcia hꝫ inquantū eſt in ratione. cui omnes alie vires ſb̓dunt̉ quaſi ab ipſa mote ⁊ regulate. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ dolor qͥ eſt in cōcupiſcibili non eſt actus pn̄ie virtutis. ſed materiale vt dcm̄ eſt. ſed dolor qͥ eſt deteſtatio cuſpe cōmiſſe eſt actus eius. et h̓ eſt volūtatis inqua eſt iuſticia. cuius actꝰ eſt deteſtari. mec̓litatem preexn̄tem. et eam ad eqͣlitatem reducere. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ exhibitio vindcē eſtmabei̓al̓ in penitentia ſic̄ etiam in iuſticia vindicatiua. non em̄ exhibet vindcām ex appetituvindicte. ſꝫ ad equalitatē reſtituendū. ¶ Adnij. dd̓m. ꝙ quāuis penitencia ſit de preteri.to ſicut memoria. tamen reſpicit affem. memoria autē eſt potentia pure ꝯgnoſcitiua. et idroin ea non poteſt eſſe penitentia Quintū cōcedimus. ¶ D. ij. qōem. dd̓m. ꝙ habitus medius eſt inter potentiā et actum. et qͥa remoto priori remouet̉ poſterius. non autē ecouerſo. ideo remota potentia ad actum. remouetuihabitus. non autē remoto actū. Et qͥa ſubtractio materie tollit actum ꝓpter hͦ ꝙ actus nōpoteſt eſſe ſine matētia in quam trāſit. id̓o habitus alicuius virtutis compelit alicui cui nonſuppetit materia. ꝓpter hͦ ꝙ ſuppetere poreſtet ita in actum exire. ſic̄ pauper homo poteſthrē habitū magnificētie. ſed non actū. qͥa nonhabet magnitudinem diuiciaꝝ. que ſunt materia magnificētie. ſed poteſt hrē. et ideo cuminnocētes in ſtatu innocetie non habeant pec.cata ꝯmiſſa q̄ ſunt materia penitencie. ſed pn̄thabere. actus penitentie in eis eſſe non pōt. ſꝫhabitus poteſt. et h̓ ſi gram habeant cū quāom̄s virtutes infundunt̉. ¶ Ad. j. ergo dd̓ꝙ quāuis non cōmiſerunt. pn̄t tamen cōmittere. et ideo eis habitū penitencie hrē cōpetit.ſed tamen habitus iſte nunꝙͣ in actum exirepoteſt. niſi forte reſpcū venialium peccatoꝝquia peccata mortalia tollunt ipſū. nec tamen.eſt fruſtra quia eſt ꝑfectio potencie natural̓Ad .ij. dd̓m. ꝙ quāuis non ſit eis debita penin actu. tamen in eis eſt poſſibile eſſe aliqͥd ꝓquo eis pena debeatur. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ remanēte potentia ad peccandū adhuc haberetlocum vindicatiua iuſticiā ẜm habitū. quāuisnon ẜm actum ſi peccata actu non eſſent.¶ D. iij. qōem. dd̓m. ꝙ virtutes cardinalesin patria remanebunt. ſed ẜm actus quos habent in fine ſuo. vt in. iij. li. di. xxxiij. deire eſt.et ideo cum penitentia virtus ſit pars iuſticieque eſt habitus cardinal̓. q̄cunqꝫ habet habitum penitentie in hac vitā: habebit in futurāſed non habebit eundē actum quem nunc hꝫm x
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten