Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctiomotu angeli. ſed hoc iterum non ſtare pōt.qꝛ iſta ꝯuerſio ſequitur motū ꝓlationis verboꝝ qui habꝫ reduci ad menſurā motus celiſicut illuminatio ſequitur ad motū localē quodefertur illumiinas. et ideo oportꝫ ꝙ inſtancia accipiatur in hac ꝯuerſione ẜm menſuraꝫmotus celi. Et ꝓpter hoc alij dicunt ꝙ non eſimul ſignare duo inſtātia in quoꝝ vno primo ſit corpus xp̄i. et in alio vltimo ſit panisq ſic de neceſſitate eſſet inter ea tempꝰ medium. ſed tn̄ vtrūlibꝫ eoꝝ poteſt ꝑ ſe ſignari.ſed hoc iterū nichil eſt. qꝛ deſignatio nr̄a n̓lfacit ad hoc ꝙ tempꝰ interſit. vel non interſit. Vn̄ ſi fint duo inſtātia ẜꝫ rem in qͦꝝ vno ēpanis vſtimo. et in alio corpus xp̄i pͥmo. ſiueſignetur a nobis ſiue non. oportꝫ eſſe tempꝰmediū. P. exquo inſtans illud eſt ſignabile. non videtur ꝙ poſſit deſignatio eiusimpediri per deſignatōem alteriꝰ inſtātis cuiſte due deſigͣtiones nō ſint ꝯͣrie Et iō alit̓ dicendū ꝙ non eſt deſignare vltimū inſtans. ſꝫvltimū tempus in quo eſt panis. inter tēpautē et inſtans non cadit neceſſario tempuſmediuꝫ. ſicut cadit mediū inter duo inſtātiaet veritas huiꝰ q̄ſtionis apparꝫ ex hoc ꝙ philoſophꝰ dicit in. viij. phiſi. ꝙ qn̄ ex albo fit ingrum in toto temꝑe menſurāte motū alterarot tꝭ motus: duotionis erat album. ſed in vltimo inſtanti illiꝰtemꝑis eſt ingꝝ. vnde ẜm ipſum non eſt dādum ꝙ in toto illo temꝑe ſit albū. ſed in toto preter vltimū nunc. et qꝛ ante vltimū nūcalicuius tꝑis non eſt acciꝑe penultimuꝫ ſicutnec ante vltimū punctū linee penultimū Id̓onon acciꝑe vltimū inſtans in quo erat albuꝫ.ſꝫvltimū tempꝰ et ſimiliter eſt de illis mutatonibꝰ que ſunt termini motꝰ. ſicut generatioeſt terminꝰ alteratōis qꝛ cū ex aere fit ignis.ī toto temꝑe alterationis p̄cedentis erat aerpreter vltimū inſtans in quo eſt ignis. et fimiliter eſt in illuminatiōe reſꝑcū motus localis. Et ideo cū conuerſio ſit terminꝰ cuiuſdaꝫmotus .ſ. ꝓlationis verboꝝ in toto temporep̄cedenti erat panis p̄ter vltimum inſtans inquo ē corpus xp̄i Ad. iij. dd̓. ꝙ in qualibmutatione oportꝫ deſignari nūc et prius ẜmduos terminos mutationis qͦ ſunt īcontingētes. vt dicit̉ in. j. phiſi. id eſt qui nō pn̄t ſil̓eſſe. vnde ẜm diuerſitatē terminoꝝ in diuerſis mutationibꝰ ẜm hoc diuerſimode ſignatibi nunc et priꝰ Aliqua em̄ mutatio eſt intercuius terminos poteſt accipi mediuꝫ. qd̓ minius diſtat ab vno extremoꝝ ꝙ aliud. Vndeaſiteꝙͣ perueniat̉ ad vltimum mutacōnis tervndecimaminum fuit receſſus ab vno termino. et a eceſſus ad alterum in quo conſiſtit̉ mutaconisratio. et ideo vtrūqꝫ ad illam mutatione pertinet et nunc .ſ. in qūo termīatur acceſſus etreceſſus et prius illud in quo incepit. et ideotalis mutatio non eſt in inſtāti: ſed in tempore. Aliqua vero mutatio eſt inter cuius terminos non pōt accipi mediū in eodem ſubiectoniſi forte per accn̄s. ſicut inter affirmationeet negatione. qꝛ cōtradictio eſt oppoſitio cuius non eſt mediū ẜm ſe. vt dicit̉ in. j. poſte.rioꝝ. Per accn̄s autē poteſt accipi ibi medium ex parte negationis cui aliquid adiungatur qd̓ magis vl̓ minꝰ diſtat ab affirmatiōe.ſiue illud ſit cōtrarium in eodē genere directeſiue diſpoſitio ꝯtraria. Sicut inter non albuꝫet albū accipitur ꝑ accides mediū ex parte cōloīs cui ꝯtungitur negatio albedīs qd̓ magiſvel minus diſtāt ab albedme. et inter nō ignem et ignē accipitur mediū ẜm ꝙ aliqͥ nnd̓ emagis vl̓ minꝰ frigidū aūt humidū. Vn̄ in ōnibꝰ mutacōnibus in quibus etiā ſunt affirmatio et negatio ſeu priuatio et forma tm̄. ꝑſe loquēdo non pōt eſſe receſſus a termīo vl̓acceſſus ad terminū ante ꝑuentionē ad vltimū terminū. Et ideo illud principtū non pertinꝫ per ſe loqn̄do ad hac mutatione. ſꝫ ſolū ꝑaccidens racōe illius adiuncti ad negacōem.ẜm ꝙ per accidens negatio recipiebat magiet minus et per ꝯſequēs mediū. Vnde per ſeloquendo pertinet ad motū precedētem ſicutad alteraōōeꝫ que precedit generationē. ⁊ admotum localem qui p̄cedit illuminatione. etꝓpter hoc iſte mutationes dicūtur eſſe in inſtanti. Et qꝛ vt dictum eſt inter ſb̓ſtantiampanis et ſb̓ſtantiaꝫ corporis xp̄i non eſt accipere mediū. quod magis ſit ꝓpinquum corpori xp̄i qͣꝫ ſubſtantie panis. qͣntum ad hͦ ꝙconuertatur in ipſū diuina virtute Ideo ſimile eſt iudictū de iſta ꝯuerſione et de predictismutationibus. vnde ad hanc ꝯuerſionē n̄ pertinet niſi illud nunc in quo deſinit eſſe paniset incipit eē corpus xp̄i. ſed illud primū pertnet ad totū tempus p̄cedens qd̓ menſurabatꝓlationem verborū que quodāmō efficit conuerſione. Ad. nij. dd̓: ꝙ mutatio vt dictūeſt ī inſtāti eſt. ſed motus p̄cedes em̄ tempore ſi ergo includit̉ in factione tam motus p̄cedens qͣꝫ mutatio q̄ eſt terminꝰ eius ſic̄ genea̓tio alterationis. tūc fieri pertinebit ad motūp̄cedētē. et factū eē ad terminū motꝰ qͦ ē ipſagn̓atio. et ſic n̄ ſiml̓ fit et factū ē Si āt factōnō extedit ſead mutacōeꝫ illā. tūc vtrūqꝫ eſt