De ſententīa excōicationis

CCLXXII

errorem fuiſſe patenter exp̄ſſuꝫa in qͥbus caſibus ad ꝓbationeꝫeorū etiā ſi abſolutionē non petat dꝫ admitti. ſꝫ donec de ipſisb ꝯſtiterit in alijs euitari dꝫ qͣꝫqͣꝫapo. ſe. etiā talē ꝯſueuerit abſolFuere ad cautelā veruꝫ in alijs:niſi gratiā abſolutōis imploretnō debet audiri ne ſnīam eccleē ſiaſticam ꝯtemere videat̉ ⁊ ꝑhoc amplius ex ſuo ꝯtemptu liget̉. Qd̓ ſi abſolutionis beneficiuꝫ humiliter poſtulauerit metropolitanus eum debet abſoluere niſi ſuo duxerit ſuffraganeo deferēdū cui tn̄ ſi ſuffraganeus abſolutionis beneficiū iuxta formā eccleſie noluerit exhibere. ipſe nihilominus illum abſoluat cautōe recepta ꝙ ſuo debeat parere mādato ac deindecām audiat ⁊ qd̓ canonicū fue̓itiuſticia mediāte decernat. Qd̓ſi forſan ep̄s ſubditū ſuū ꝓptermanifeſtū excōicaſſet exceſſum

metropolitanus nō debet ip̄mabſoluere niſi ſuffraganeus reqͥſitus malicioſe ſibi abſolutionis bn̄ficiū denegaret. ¶ Dem¶ Si papa ſuis litteris excommunicatum ſalutat. non ꝓpterhoc eum abſoluit.I aliqn̄ forte contingit ꝙ¶ Leis qui auctoritate ap. ſūtexcōīcationi ſubiecti. nr̄e lr̄e cūs ſalutationis alloquio deſtinentur nō ꝓpter hoc excōicationiscredat̉ ſentētia relaxata. ¶ Cūꝑ ignorantiam vel negligentiāh aut occupationem nimiam veli etiā ſurreptionē cōtingit hmōilr̄as impetrari.Dem. c. ſctī Laurēcij in lucina p̄ſbytero cardi. ap. ſe. legato¶ Excōicatus a pluribus prelatis ob plures cauſas non eſtmunioni reſtituendus licet devna cauſa velit ſatiſfacere. et ſiimpetrat̉ abſolutio tacitis alijsnon valet abſolutio.

cōico illū qꝛ nō adulterat̉. qꝛ nō interficit illū tenet excōicatioItem intolerabilis pōt dici error ſi ep̄s ſe ꝓnūciat cōtra iusſcriptū vt ſi dicat ꝓnūcio excōicationē valere qꝛ eſt lata poſtappellationē legitimā. ⁊ a tali ſnīa nō eſt neceſſe appellare. ij.q. vj. §. diffinitiua. ff. q̄ ſen. ſine appel. re. l. j. §. j. ⁊ idē eſt dicendū vbicūqꝫ ponit̉ iudiciū retro nullū fuiſſe niſi velit qͥs ad cautelā appellare. C. de ꝓcur. lꝫ. ⁊ sͣ. de ꝓcur. inpn̄tia. in fi. ⁊ sͣ. de cri.fal. ſuꝑ e. ⁊ sͣ. de re iudi. ca. j. ſecud̓ eſt ſi errorē non exprimit inſnīa ⁊ tn̄ ꝓnunciaretꝯͣ ius tenet qͥdē tuncſnīa niſi fuerit appellatōe ſuſpēſa. sͣ. de reiudi. cū int̓ vos. ⁊. ff.e. cū ꝓlatis. ſꝫ ſi erroreſt in facto vt ſi hͦ mōdicat̉ excōico te qꝛ expoliaſti talē lꝫ manifeſte ſit falſū tenet ſnīaqꝛ talis cā poſſibiliseſt lꝫ ſit falſa nec cōtinet errorē ⁊ ſnīa ſiueiuſta ſiue īiuſta timēda ē. xj. q. iij. c. j. et. ij.ar. ꝯͣ. ꝙ talis error facit ea nullam ſicut error calculi. ff. q̄ ſen. ſine ap. re. l. j. §. j. ⁊ tal̓error facit exheredationē nullā. ff. de li. etpoſth. l. ſi poſthumus§. vlt. ⁊. l. ſe. ſicut necvalet decretū de datione tutoris vbi errorfacti ē exp̄ſſus. ff. de tuto. ⁊ cura. l. tutoꝝ. ⁊. l. ſeie. ſic ⁊ obligatōꝑ errorē facti nō tenet. ff. ſiqͥs cau. ſꝫ ⁊ ſi. §. vl. ⁊. ff. de fideiuſ. ſiqͥs poſtqͣꝫ. Io. qͥd dices credo ꝙ in ſnīa excōicatōnis lata ꝑ errē facti vt dictū ē tutiꝰ ſit dice̓ ꝙ teneat ⁊ qd̓ abſoluat̉ q̄ ad eccleſiā vel ſaltē ad cautelā. qꝛ q̄ ad deū nō eſt ligatus niſi ꝯtemneret eā: vt. jͣ. ſequit̉. ⁊. xxiiij. q. iij. notādū in fi. sͣ. d̓ teſt. veniēsa ¶ In quibus caſibus duobus .ſ. p̄miſſis cum dr̄. ſnīam latam poſt appellationē legitimā ⁊ cum dr̄ ꝯtinere intolerabilēerrorē in caſibus iſtis intelligit̉. c. ꝯcilij ſardicen̄. cuius tenorhic ponit̉. ſic. sͣ. de offi. dele. cum ꝯtingat in caſibus iſtis pͥmoadmittit̉ ꝓbatio vt appareat an abſolui debeat an denunciari nō ligatus vt ibi in. c. cum contingat.b ¶ In alijs: ſic intellige ꝙ dicit in alijs .ſ. qꝛ nō audit̉ ī alijsnegocus vel factis iudicialibꝰ vt actor tanꝙͣ excōicatus: ſꝫ exͣiudiciū nō dꝫ vitari. vt. jͣ. e. ti. ſolet niſi in hͦ vt ꝓbet errorē velſnīam latā poſt appellationē legitimā ⁊ in hͦ ꝯcordat ꝯciliumſardicē. ⁊ interp̄tat̉ papa ꝯciliū vt ibi ꝙ ſi abſolutiōis bn̄ficiūhumiliter poſtulauerit ⁊cͣ. ab inde vſqꝫ ibi ꝙ ſi forſan interp̄tat̉ decre. alex. Et ſic diſtinctio Inno. ꝯcordat ꝯciliū ſardic. ⁊decre. alex. q̄ videbat̉ ꝯͣria ſꝫ non eſt qꝛ in diuerſis caſibus loquunt̉. vt ptꝫ ꝑ interp̄tationē Inno. c ¶ Ad cautelā: ſic. jͣ.eo. venerabilis. ⁊ sͣ. e. cū deſideres. §. ſcd̓e. ⁊ sͣ. de appel. ad jſentiā. ⁊ sͣ. de teſti. veniēs nō obſtāte ꝯͣdictōe excōicatoris veladuerſarij vt in p̄di. decre. ſolet niſi diceret̉ excōicatus ꝓ manifeſta offenſa in qͦ caſu dꝫ habere terminū octo dierū ad probandā manifeſtā offenſam. vt in decr̄. p̄di. ſolet. B. d ¶ Uerū in alijs: dixit Io. in alijs dubijs .ſ. habēdus eſt ꝓ excōicatosͣ. e. cū deſideres. §. ſcd̓e. Et tu dic in alijs ſcꝫ excōicationibuscū qͥs dicit ſe excōicatū iniuſte vel qͦcūqꝫ mō appareat ip̄m eēexcōicatū maiori excōicatōe. qꝛ tunc nō dꝫ audiri vt actor niſigratiā ⁊cͣ. ⁊ sͣ. vbi dicit nec excōicati ſunt audiēdi ⁊cͣ. exceptisduobꝰ p̄dictis caſibꝰ ⁊ hͦ dicit lr̄a ſequēs ne ſnīam ꝯtēnere ⁊cͣ.qꝛ hͦ ipſo ligaret̉ ex ꝯtemptu ſecus in eo qui petit̉ in ſeruū q̄pēdēte cā audit̉ ꝯͣ alios: ſꝫ ꝯtra illū qui dicit ſe dn̄m illius nōff. de libe. cā ordinata. B. e ¶ Contemnere videat̉. no. cām

LI1(qͣre hic tenēt ſnīam lꝫ iniuſta. xxiiij. q. iij. notādū. in fi. ⁊. jͣ. q. iij.§. cū gͦ alia etiā recitat̉. sͣ. de appel. paſtoralis. vbi de hac materia in notula q̄ incipit hͨ rō. ⁊ sͣ. de cle. ex. mi. ſi celebrat. in fi.f ¶ Qd̓ ſi abſolutōis: hic interp̄tat̉ decre. alex. q̄ intelligit̉ ineo caſu cū excōicatio p̄cedit appellationē quā dicit iniuſtā cōcilium in eo caſu qn̄appellatio p̄ceſſit velqn̄ intollerabilis error exp̄ſſus ē in ſnīa⁊ ſic planū eſt. q̄ fuitergo dubitatatio illius diuerſitatis. Anthiſiodoren̄. ep̄us excōicauit archi p̄ſb̓rmſuum archip̄ſb̓r corāarchiep̄o ſenon̄. obtulit cautionē ſtandi iuri humiliter petēs abſolui archiepus deferens ep̄o ſepe monuit ip̄m vt eum abſolueret qd̓ cum facerenollet archiep̄s ip̄mabſoluit quē ep̄s nōbabebat ꝓ abſolutodicēs ꝙ eius abſolutio nō ꝑtinebat ad archiep̄m ꝓ quo videbat̉ facere decre. alexan. ꝓ ep̄o ꝯciliū ſardicen. vnde archiep̄squeſiuit a papa quidiuris eſſꝫ. ⁊ ip̄e rn̄detvt patet ex lr̄a. et hicſume caſum.Iquando.rimo pouit dictū. ſcd̓o cauſaꝫreddit ibi: cum ꝑ ignorantiam. Ab. Si.g ¶ Salutationis: excōicati em̄ ſalutandi non ſunt. xj. q. iij.excōicatos. xxiiij. q. j. omnis qui. ne ꝑ ſalutationem vidcat̉ eisaliquis cōſentire. arg. lxiij. diſt. cum adrianus. ⁊ vt facilius reſipiſcant cum viderint ſe ꝯtemni. sͣ. de excep. pia. in fi. qꝛ grauis pena eſt inter hoīes eſſe ⁊ eorum carere ſuffragio. C. de apoſta. bi qui. ſꝫ qͣꝫuis eos nō debeamus ſalutare poſſumus tn̄eis loqui de his q̄ ꝑtinēt ad eorū ſalutē. ⁊ licet alia verba incidenter ꝓponant̉ nō nocet .jͣ. e. rn̄ſo. ⁊. c. cum voluntate. j. rn̄. ⁊xj. q. iij. cum excōicato. ſꝫ pone ꝙ papa ex certa ſcīa ſalutet excōicatū nunqͥd habebit̉ ꝓ abſoluto. arg. eſt ꝙ nō qꝛ certa forma tradit̉ p̄ter ꝙͣ excōicatus nō videt̉ abſolutus. sͣ. e. cum deſideres ad fi. ⁊. c. qd̓ in dubijs in prin. ⁊. c. ſacris. ar. ad hoc. C.de libe. cau. iubemus. ⁊. C. de ꝓba. nō epl̓is. arg. ꝯtra. sͣ. de pͥuileg. cum olim eſſemus ⁊ papa nō ſubiacet legibus. C. de lezi. digna vox. ⁊. ff. eo. ti. princeps. Ergo videt̉ ꝙ eo ipſo ſit abſolutus ꝙ papa ſcienter tali cōicat ⁊ papa dat auctoritatē canonibus ⁊ ab eo vigorem ſumunt ⁊ nō ecōuerſo. sͣ. de elec. ſinificaſti. Dicunt quidā ꝙ ꝓpter hoc hic nō eſt abſolutus niſidicat abſoluo te: ſed de plenitudine poteſtatis ſatis videt̉ ꝙſit abſolutus dum tamen papa voluerit ipſum ꝓpter hoc abſolutum eſſe: vt hic conſtat. ⁊ eſt argu. ꝙ ſic ex eo ꝙ dicit p̄ igoorantiam ergo a contrario aliud ſi ꝑ ſcientiam alias nō eētmaior poteſtas ipſius ꝙͣ aliorum iudicum quantum ad hoc:ſed nunquid incideret in canonem ſi ꝑ talem participationeꝫnolit ipſum eſſe abſolutum. vt dictum eſt non quia legibus ēabſolutus.h ¶ Occupationē: vnde non valent: ſic. sͣ. de capel. mona. exparte. ⁊ sͣ. de reſcrip. c. ij. ⁊. c. ſi quando. argu. idem eſſet ⁊ ſi ꝑimportunitatem petentis: quia dicit imperator. ſepe enim perimportunitatem petentis aon concedenda cōcedimus. C. depeti. bo. ſub. l. j. li. x. i ¶ Per ſurreptionem ſcꝫ hoc tacito qꝫeſſet excommunicationis vinculo innodatus quo dicto lr̄asnon dediſſet. sͣ. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is vbi de hoc ſatis dicieſt.

AA 4