De ſententia excōicationi.

CCCLXIX

legit̉ nō cōicet̉ mortuo cui noneſt cōicatū ⁊ viuo: cū ⁊ ſi cōicāa dū tn̄ illi fuiſſet quē nō ꝯtēptusreligionis ſꝫ neceſſitatis articulus impediuit. Et in certis caſibus a canonibꝰ denotaſſe legat̉b eccl̓ia mortuos ⁊ ſoluiſſe. ¶ Utaūt in vno pariter ⁊ eodē negoccio ⁊ ſeruemꝰ rigorē ⁊ māſuetudinē on̄damus ſtatuimꝰ vt illiꝰmortui abſolutio a ſe. ap. requirat̉ qui cū viueret ab ea fueratabſoluēdus alioꝝ aūt abſolutidonē ex p̄miſſa cā ceteris īdulgemus a qͥbus dū viuerēt fuerantabſoluēdi. ¶ Abſoltiōis auteme forma ſeruet̉ vt fiat cū penitentali pſalmo ⁊ tam or̄one dn̄icaſqꝫ alia conſueta. ¶ Heredes qͦipſius ad ſatiſfaciendū ꝓ ipſoſi monitione p̄miſſa noluerint ꝑdiſ. ec. compellant̉.¶Dem vurati ſtauien. ep̄o.¶ Detinens clericū in cuſtodiavel vinculis ſine leſione excōicatꝰ ē. h. prīo. cōicās excōicatoſcienter in crimine excōicatꝰ eſt⁊ niſi difficultas īpediat abſolui dꝫ ab excōicatore cū iuramēto. cōicās ꝟo extra crimē recōciliari pōt ꝑ ſimplicē ſacerdotēſine iuramento. h. d. vſqꝫ ad fi.Uper a nobis tua diſcretio reqͥſiuit qͥd d̓ illis laicis ſit faciēdū qͥ clericos ſine leſione tn̄ in cuſtodia detinēt pu-

blica vl̓ pͥuata vl̓ etiā detrudūtin vincl̓a. Et vtrū qͥ noīatimexcōicatis ſciēter cōicant abſolui ab excōicatione poſſint ꝑ cōfeſſionē a ſimplici ſacerdote velep̄i ſeu archiep̄i ſit ab eis abſolutio expetēda. ¶ Nos igit̉ inquiſioni tue exord. R. ꝙ in primo cōſultatiōis articulo nō credimus laicos penā excōicationis euadere qͣꝫuis ꝑ eorū factūs corꝑalis leſio nō fuerit ſecuta citra quam violētia ſepius circaclericos nequeunt ꝑpetrat̉. Inſcd̓a ꝟo qōne credimus diſtinguēdū: an is qui noīatim excōicato cōcat ſciēter in crimine cōihcet criminoſo ei cōſilium impēdendo auxilium vel fauorē autal̓s in or̄one vel oſculo aut orāido ſecum aut etiam comedēdoIn primo quidē articulo cūk talis cōicet crimini: et ꝑticipetcriminoſo ac ꝑ hoc rōne damnati criminis videat̉ in eū delīquere qͥ dānauit ab eo vel eiusl ſuꝑiore merito delicti tunc eritin abſolutio requirēda cū faciētē⁊ ꝯſentiētē par pena ꝯſtringat.¶ In ſcd̓o ꝟo caſu a ſuo ep̄o vl̓a ꝓprio ſacerdote poterit abſolutionis bn̄ficiū obtinere qͣꝫuisem̄ ⁊ tunc non iudicis ſed iurisſnīa excōicato cōicans ſit ligatus: quia tn̄ conditor canoniseius abſolutioneꝫ ſibi ſpecialit̓

cunqꝫ. B. a ¶ Non ꝯtēptus religionis hec verba habes deꝯſe. di. iiij. baptiſmi. Uin. b¶ Mortuos. puta ī hereſi. xxiiiq. ij. ſane ꝓfert̉ no. ꝙ ſi agat̉ ꝯͣ ꝑſonam vel de ꝑſona tm̄ poſtmortē queri nō dꝫ qꝛ crimina morte extinguunt̉. xxiij. di. quorundā. C. ſi re. vel ac. mor. fure. l. j. ⁊. ij. niſi in hereſi. vt. c. ſane.⁊ hic. ſi ꝟo agit̉ ꝓpterbona vel ꝯtra ꝑſonā⁊ bona poſt mortemagi pōt. C. ſi pen appel. mors interuene.l. ꝙͣuis. ⁊ ſic poſt mor.te agit̉ de mr̄imonioꝓpt̓ bona. sͣ. q̄ fi. ſintlegi. cām q̄. cgorē. xlv. diſt. diſciplina. ⁊. c. ſunt nāqꝫ. ⁊ sͣde pur. cano. inter.d ¶ Ceteris indulgemus .i. indultum eſſeoſtēdimus qꝛ cū eosabſolue̓ poſſēt viuosiure cōi: ita etiā abſouere pn̄t poſt morteꝫex cā p̄miſſa .i. ſi de ipſorū puīa ꝑ euidētiaſigna conſtiterit.e ¶ Forma ſeruet̉:ſꝫ forma nō pōt ſeruari ex toto: qꝛ hic nonpōt ammodo iurare⁊ tn̄ abſoluit̉ ⁊ ſic eſtar. qd̓ ſacr̄m nō eſt deſub̓a abſolutiōnis vtdixi. sͣ. e. cū deſideresin fi. Sed nunqͥd heredes ꝯpellendi ſuntad iurādū anteꝙͣ abſoluat̉. ſatis credopoſſent cōpelli: ſed ſinollent ꝓpterea nondifferret̉ abſolutio: ſꝫpoſtea indiſtincte cōpellunt̉ ſatiſfacere iniuriam paſſo vel al̓sfacere qd̓ ille viuꝰ debuit ⁊ noluit: ſꝫ nunquid exhumabit̉ corpus ſi ſepultū fuit incimiterio eccleſie nōcredo ꝙ debeat exhumari ſi alibi ſepultuꝫfuerit tūc dꝫ exhumari ⁊ abſolui qͦ ad eccleſiā cū iā ſit qͦ ad deum abſolutꝰ. ar. xj. q. iiij. tūc vera. ⁊ poſtea in cimiterio ſepelirif ¶ Heredes qͦꝫ. hic habes ep̄ſſe ꝙ heredes tenent̉ ex delictodefuncti licet ad eos nihil ꝑuenerit. sͣ. de rapto. in lr̄is. ⁊ sͣ. deſepul. c. vlti. vide de hͦ qꝛ cū iſte penituerit ⁊ cōtritus fuerit qͣꝫtum in ſe fuit ſatiſfecit ⁊ ꝑ eū nō ſtetit vn̄ heredes ad qͦs bonaꝑuenerint ipſius ꝯpellendi ſunt ſatiſfacere ꝓ ipſo ⁊ ſic intellige illud. c. sͣ. de ſepultu. c. vl. ⁊ sͣ. de rap. in lr̄is.per. ¶ In prima ꝑte ponit̉ ꝯſultatio. in ſcd̓a rn̄ſioIL ibi: nos. Et vtraqꝫ pōt ſubdiuidi vt pꝫ in tex. Ab. Si.g ¶ Corꝑalis leſio. hic ſola violentia attendit̉. ſi. jͣ. e. cōtingitnec refert an aliqͥs in ꝯpedibus an parictibus teneat̉. ff. ex qͦ.cau. ma. ſuccurrit̉. in fi. h ¶ Cōſiliū impēdēdo. qd̓ aliter nonerat facturꝰ. ar. ff. de his q̄ no. infa. l. j. in fi. ⁊ sͣ. de homi. ſicut.§. qͥ ꝟo nō refert .n. an de bono malū vel de malo deteriorē fecerit. ff. de ſer. cor. l. j. §. qͥ igit̉. al̓s nō tenet̉ qͥs de ꝯſilio niſi ille aliter nō fuiſſet facturꝰ. ff. mā. ſi remunerādi. §. ſi tibi. in fi.vel niſi ſit fraulentū. ff. de re. iur̄. ꝯſilij. Lau. i ¶ Comedēdotūc in iſtis caſibꝰ nō cōicat illi ī crimīe: ſꝫ extra: vn̄ ꝓpter hͦ nōeſt ligatꝰ eadē ſnīa cū illo quare ſi ꝯͣ ip̄m in accuſatiōꝫ ꝓſiliretexciꝑe poterit alit̓ ꝯͣ illū nec hēbat locū replicatio cōionis. sͣ. d̓excep. a nobis. k ¶ Cōicet crimini. pone caſū ꝑ illā decre. sͣ

(KAe. ſignificauit. vel p̨ͦ illā. jͣ. e. ꝯcubine. 1 ¶ Tūc erit abſolutiocolligit̉ hic ꝙ ſi ego excōico parrochianū meū ꝓpter crimen ⁊parochianꝰ alteriꝰ ei cōicat fauorē impartiēdo in delicto ſuoin me videt̉ delinq̄re. Et eadē ſnīa ligat̉ ⁊ nō ſnīa canonis qꝛtūc a ſuo ep̄o vel etiā ꝓprio ſacerdote abſolueret̉: vt. jͣ. ſequit̉Et ſic iſte ꝓpt̓ delictūligat̉ ſuīa mea ⁊ a medꝫ abſolui ⁊ cuꝫ iuramento. vt. jͣ. dicit. ⁊ ēſi. sͣ. e. a nob̓. j. vbi large appellat̉ ſubditusrōne delicti. Sed q̄ripōt cū excōicationisſnīa extendat̉ ad alienū parrochianū qͣrenō extēdat̉ ſil̓r indulgētia vt remiſſio: vt. sͣde peni. ⁊ re. ꝙ auteꝫ.Uin. dixit ꝙ vtrobiqꝫaīe ꝯſulit̉: ⁊ iō indulgētijs illd̓ obtinet vtdiutiꝰ affligat̉ qͥs ꝓpctīs ⁊ ſil̓r in excōicatione vt diutius affligat̉: nec excōicatio ēmortalis ſꝫ medicinalis. ij. q. j. ml̓ti. ⁊. xxiiijq. iij. corripiant̉. veldic aliā rōnē ingulgētia nō tranſit ad alienū paroch anū quiaep̄s in eū nullā hꝫ iuriſditionē vn̄ ſua īdulgētia vel remiſſio nōp̄t illū ſoluere qꝛ ip̄mnō ligauit qꝛ qͥ nō p̄tligare non poteſt abſoluere ⁊ econuerſo.xxj. di. inferior. ⁊. xj. qij. c. j. ⁊ sͣ. de pe. ⁊ re.oīs vtriuſqꝫ. ſꝫ in ſnīaexcōicatōis ſecus eſtqꝛ ille ꝓpter delictū ſiue rōne delicti efficit̉de foro excōiātis. sͣ. d̓fo. ꝯpe. c. vl. vn̄ ꝓpt̓ hͦp̄t illū ligare ⁊ abſoluere ⁊ ille incidit ꝓpt̓delictū in ſuā ſnīam ⁊ſic ligatꝰ eſt ab eo. vn̄ab eo debꝫ abſolui ⁊qd̓ ꝓuiſum fuit ad penā trahi nō dꝫ ad gratiā. sͣ. de trāſſa. int̓corꝑalia. ſꝫ etiā mirū videt̉ qͣlit̓ ſnīa excōicatōis liget illos deqͥbus nō fuit dictū vel cogitatū ⁊ res iudicata ſolū illis nocetꝯͣ qͦs iudicat̉. sͣ. de fi. inſtr. int̓ dilectos. ⁊. c. pe. ⁊. ff. de excep. reiiudi. cū q̄rit̉. ⁊. l. rei iudicate. nec ex poſtfacto p̄t augeri obligatio. ff. de dam. infe. dāni. §. is qͥ. ⁊ ex qͣ poſt ſnīam aliqͥd acciditnoua interpellatōe opus ē. ff. de iudi. nō p̄t. Itē incōueniēs eſtꝙ aliqͥs excōicet̉ qͥ nō eſt admonitꝰ nec citatꝰ. jͣ. e. ſacro. Iteꝫẜm hͦ talis ſnīa nō differt a canone late ſnīe cū tn̄ hͨ ſnīa nonſit generalis: ſꝫ tm̄ vnā ꝑſonā ꝯp̄hēdit Io. dixit ꝙ hͨ diſtinctioq̄ fit h̓ ī lr̄a hꝫ locū ī eo caſu cū ſb̓ hac forma fit excōicatio cōico te cū oībus cōicātibus tibi: vt tūc diſtinguat̉ ibi qualiter eicōicet. vt. jͣ. e. c. ꝓxi. ad fi. ⁊ ſic nō obſtāt p̄miſſa. Sed hͦ nō credo: īmo credo illū eſſe excōicatū eadē ſnīa ex eo ꝙ crimīe īuoluit̉ qꝛ incidit in factū qͣſi dānatū ⁊ ſnīa trāſit ad eū ꝑ talē ꝑticipationē. jͣ. e. ſi ꝯcūbine. ⁊ eſt ſi. d̓ īmu. eccle. aduerſus. vbi ſuccedit in viciū ⁊ h̓ accedit in crimē gͦ eadē lepra qua ille punit̉⁊ iſte etiā accedēs teneri dꝫ. ar. j. q. j. cito turpē ſicut ꝑ ꝑticipationē ſolā in locutōe trahit̉ excōicatio minor ita ꝑ cōioneꝫ incrimine ꝯͣhit̉ maior excōicatio qꝛ tūc plus deliqͦt: vn̄ nō ē neceſſe vt noua ꝯͣ tales ſnīa ꝓcedat qͥ alieno facinori ſuā cōionēeſtꝯmiſcēt. xxiiij. q. j. c. j. ij. ⁊. iij. m ¶ Faciētē ⁊ ꝯſent

A A