Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCLXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuinti

Quintus

ſub interminatōe anathematisꝓhibemus ne qͥs medicorū procorꝑali ſalute aliqͥd egroto ſuadeat qd̓ in ꝑiculū aīe cōuertat̉. Dem in eodem. Elemoſynaꝝ queſtores ſineapl̓icis vel dioceſanorū lrīs admitti nō debent. nec cū ꝓponūtvltra id qd̓ ī ip̄is lrīs ꝯtinet̉. h.prīo. ⁊ debēt eſſe modeſti ⁊ a locis ⁊ expēſis īcōgruis abſtinereh. ſcd̓o in dedicatiōe baſilice vl̓tra annū. ⁊ ī anniuerſario dedicatōis. ⁊ in lrīs indulgētiaꝝ cōceſſis ab alio qͣꝫ a papa vltra .xldies remiſſio excedere nō debeth. d. vſqꝫ ad finem.Um ex eo. ⁊ infra. Elemoſynarū qͦꝫ queſtores qͦrū quidā ſe al̓s mētiēdo abuſiones nōnullas in ſua p̄dicatōe ꝓponūt admitti. niſi apl̓icas vela dioceſani ep̄i lr̄as veras exhibeant ꝓhibemus ⁊ tunc p̄ter id qd̓in ipſis ꝯtinebit̉ lr̄is nihil ppl̓ob ꝓponere ꝑmittant̉. Formaꝫꝟo quā cōiter talibꝰ ap. ſe. īdulget duximꝰ expͥmēdā vt ẜm eaꝫdioceſani ep̄i ſuas lr̄as moderētur. Ea ſiqͥdeꝫ talis ē: qm̄ vt aitapl̓s. Oēs ſtabimꝰ an̄ tribunal̓xp̄i recepturi ꝓut in corꝑe geſſimus ſiue bonū fuerit ſiue malūoꝑtet nos diem meſſionis extreme miſericordie oꝑibus p̄uenire ac eternorū intuitu ſeminareī terris. qd̓ reddēte dn̄o cū multiplicato fructu recolligere debeamꝰ in celis firmā ſpem fiduciāqꝫ rectā tenētes qm̄ qͥ ꝑce ſeminat ꝑce ⁊ metet. ⁊ qͥ ſemīat inbn̄dictiōibus de bn̄dictiōibus ⁊mētet vitā eternā. Cum igit̉ adſuſtentationē fratrū ⁊ egenoruꝫad tale ꝯfluentiū hoſpitale ꝓpͥenō ſuppetant facultates vniuerſitatē vr̄am monemꝰ ⁊ exhortamur in dn̄o atqꝫ in remiſſionemvobis iniungimꝰ peccatoꝝ quatenus de bonis vobis a deo collatis pias el̓ ynas ⁊ gͣta eis charitatis ſubſidia erogetis vt per

ſubuentionē vr̄aꝫ ipſoꝝ inopieꝯſulat̉. ⁊ vos ꝑ hec bona et aliaque dn̄o inſpirante feceritis adeterna poſſidetis gaudia ꝑuenire Qui aūt ad querēdas el̓ynas deſtinant̉ modeſti ſint ⁊ dicſcreti nec in tabernis aut ī alijslocis incōgruis hoſpitēt̉ nec inutiles faciāt aut ſumptuoſas expenſas cauētes oīno ne falſe religionis habitū geſtent. Adhec qꝛ ꝑ indiſcretas et ſuꝑfluasindulgētias quas qͥdā eccl̓iarūd̓ p̄lati facere nō verent̉. et claueseccīe ꝯtemnunt̉. pnīalis fatiſfactio eneruat̉ decernimus: vt cūdedicatur baſilica nō extendat̉indulgentia vltra annū ſiue abē vno ſolo ſiue a pluribꝰ ep̄is dedicet̉. ac deinde in anniuerſariodedicatiōis tꝑe. xl. dies de iniūctis penitētijs indulta remiſſionō excedat. ⁊ infra. Hunc quoqꝫ dierū numerū indulgentiarūlr̄is p̄cipimus moderari. q̄ ꝓ qͥbuſlibet caſibꝰ aliquotiēs concedūtur cū ro. pon. qui plenitudinē obtinet ptātis hoc in talibusmoderamē ꝯſueuerit obſeruare.☞ Onorius tercius. Archicpͥs intra ꝓuinciā ſuaꝫpōt ꝯcedere indulgētiā ẜm formā concilij generalis. h. d. et loquitur de capitulo ꝯce. in fi.FOſtro. poſtulaſti certificari rn̄ſo. vtrū ꝑ tuā ꝓuinciaꝫ poſſis cōcedere remiſſionislr̄as generales. Nos igit̉. T.F. T. breuiter. R. ꝙ ꝑ ꝓuinciaꝫtuā libere potes hmōi cōcederelr̄as ita tn̄ ꝙ ſtatutuꝫ generalisg concilij non excedas. I Regorius nonus. Ep̄s et alij de qͥbus in litterspoſſunt ſine licētia ſuꝑiorū ſibieligere prouidū confeſſorem.hI E ꝓ dilatiōe pnīe periculum īmineat aīarū ꝑmittimus epiſcopis et alijs ſuperiobus necnō minoribus p̄latis exemptis vt etiā p̄ter ſui ſuꝑiorisklicentiā ꝓuidū diſcretū ſibi poſ

Am ex eo. Quatuor ſūt ꝑtes principales. ſecūda ibiA forma. tercia ibi: qui autē. quarta ibi. ad hec. ab.a Litteras: ſic ergo credet̉ lr̄is ep̄i ſi vere ſint. sͣ. d̓ ꝓba. poſtceſſionē. ⁊. xj. q. iij. cure. bProponere. quia in talibus diligens inquiſitio facienda eſt. xlij. di. quieſcamus. ber.c In taberniſ. ſi .n.ibi publice deliquerītpn̄t a dioceſano puniri. lꝫ ſint exempti. sͣ. d̓priuile. tuaruꝫ. vbi dehoc. ber.d Claues eccīe cōtemnunt̉ qd̓ eē nō debet: ſi. sͣ. ti. ꝓxi. c. vl. d̓priuil. vt priuilegia.e A pluribꝰ. qͥd ſiquilibet indulgeat annū nunquid valet huiuſmodi indulgentiacontra ſtatutuꝫ iſtud.videtur ꝙ nō. sͣ. de exceſ. p̄la. cum ad quorundā. ⁊. c. ſane. ⁊ ca.ꝓxi. Credo ꝙ teneat.licꝫ ip̄i faciāt ꝯtra mādatuꝫ iſtud. quia nonadijcit hic qd̓ ſi ſecusfecerint decernimꝰ nōvalere prout dicit̉ inilla decre. cum ad quorundam: argu. ad hocsͣ. de preben. inter cetera. vbi em̄ huiuſmodi clauſula nō apponit̉ in mandato: lꝫ fiat contra mandatumtn̄ tenet qd̓ factuꝫ eſtsͣ. de p̄ben. dilectus. ij.arg. cōtra. jͣ. eo. c. ꝓxi.in fi. hodie ꝑ. c. fi. e. tili. vj. diſponit̉. ꝙ īdulgentia conceſſa a prelato vltra numeꝝ hictaxatū ē ipſo iure nulla. ⁊ vide ibi glo. quediſputat nūquid excedendo hunc numerūcorruat indulgētia intotū an ꝟo teneat vſqꝫ ad facultatē cōceſſam ⁊ intelligit ꝙ vſqꝫ ad cōceſſum numerū cōcluſiue tenet: ar.in regula vtile ꝑ inutile. li. vj. et. l. ſancimusC. de dona.ro. Diuiditur. primoponit̉ cōſultatio. ſecūdo rn̄ſio. ſecunda ibi.nos igitur. ab.f Poſtulaſti. ꝙ ꝑꝓuinciā. No. ꝙ archiep̄s ꝑ totā ꝓuinciamſuā pōt facere remiſſiones ꝓut hic colligitur: et ep̄s in ſua dioceſi. lꝫ ip̄e archiep̄s n̄ſit iudex ordinariꝰ omniū de prouincia ſuasͣ. de offi. or. paſtoralis. ⁊ iuriſditionē cōtentioſam nō hꝫ in ſuaꝓuincia niſi in certis caſibus. vt dr̄ in decre. paſtoralis. ſed voluntariā ſicut ꝓconſul. cū vrbē egreſſus fuerit iuriſdictionē hꝫ

non cōtentioſam ſed voluntariā. ff. de offi. ꝓconſu. l. ij. ⁊ legarapōt in ſua ꝓuincia face̓ remiſſiōes. qꝛ et ſtatuta ꝑpetua facerepoteſt. sͣ. de offi. dele. c. vlti. ⁊ eſt hoc ep̄orum ⁊ archiep̄orum cfacere remiſſiones: niſi ex ſpāli conceſſione vel alia legitima cōcōpetat alijs inferioribus prelatis. sͣ. de exceſ. prela. accedentibus: ⁊ priuilegia poſſunt cōcedere epiſcopi ⁊ archiep̄i. sͣ. de hisque fi. a prela. ſine cōſen. ca. quanto: ⁊ arg.sͣ. de iurepa. nullus.g Non excedas. sͣeo. c. proxi.

h E ꝓ dilatiōe.periculū ī mineat: ſic ꝓpter periculum more datur abſolutio ſtatim que al̓s n̄daretur. jͣ. ti. proxi. nuper. in fi. ⁊. c. ſacro: etsͣ. de offi. or. ad reprimendā: et ꝓpter periculū aīe ſtatim infansbaptizat̉. v. diſ. baptizari. ⁊ de cōſe. diſt. iiij.ne qd̓ abſit. et dilatioꝓpter periculū tollit̉.ne interim aliqd̓ contingat periculū. de cōſe. di. iiij. iudei. Et eſtar. ꝙ vbicunqꝫ periculuꝫ timet̉. dilatio ſinemora vitāda ē. xxviij.di. de ſyracuſane. Itēar. ꝙ ſacerdos ſtatimdꝫ currere ad īfirmuꝫqn̄ vocat̉: qꝛ vitā adimit quiſquis morienti penitentiā denegauit. xxvj. q. vj. ſi p̄ſb̓r.⁊.c. ſequē. et reus eritanimarū. vt ibi dicit̉.i Permittimꝰ: ſicergo videtur ꝙ epiſcopi vel alij inferiores p̄lati exempti an̄ iſtampermiſſionem nō poterant ſe ſubijcere alicui confeſſori ſine licētia ſui ſuperioris. sͣ. e.c. omnis vtriuſqꝫ: qͥanullus clericus ſine licentia ſui epiſcopi poteſt eligere iudiciumnon ſui iudicis perſone vel rerum. sͣ. de foro competen. ſi diligēti: ⁊. c. ſignificaſti: ⁊. iijq. vj. non liceat: ergomultominus iudicium aīe qd̓ maius eſt.k Prouidum: quire ac ſoluere. de pe. di. vj. qui vult: ⁊ sͣ. e. omnis. §. ſaqui diligenter inueſtiget qualitatē criminis ⁊ ꝑſone: